ความรู้สึกดี 'ระลึกภาพความทรงจำในวัยเด็กที่สวยงามเหล่านั้น' และแบ่งปันกับทุกคน

ทุกคนมีวัยเด็ก บางครั้งอาจสดใส บางครั้งอาจมืดมน แต่ทุกคนเคยมีภาพความไร้เดียงสาแบบนี้______ การ์ตูน ความทรงจำแรกที่จำได้เกี่ยวกับการ์ตูน คือ 《蓝猫淘气三千问》 เจ้าแมวหนึ่งตัว หนูตัวหนึ่ง และสุนัขจิ้งจอกหนึ่งตัว พาเราไปสู่โลกมหัศจรรย์ พวกเขาเดินทางท่องจักรวาล หัวใจของเราก็เดินทางตามไปด้วย เมื่อพวกเขาถูกไดโนเสาร์ไล่ล่าในยุคจูแรสสิก หัวใจของเราก็เต้นแรงตื่นเต้น ถ้าถามว่าเราหลงใหลถึงระดับไหน ฉันคงบอกว่าตอนนั้นฉันมักโทรไปที่สายด่วนของเจ้าแมวเพื่อฟังเรื่องราว (ต่อมาค่าโทรพุ่งสูงจนพ่อแม่จับได้ ก็โดนดุด่าว่าเสีย ๆ หาย ๆ) จำตอนจบของเจ้าแมวไม่ได้ จำได้เพียงตอนที่มีหลายตอนมาก ๆ ดูทุกวันก็ไม่หมด สมัยเด็กฉันไม่รู้ชื่อ เพียงแต่จำได้ว่าทุกวันเฝ้าดูทีวี ดูนักรบกลไกที่แปลงร่างได้ต่อสู้ กัปตันกอริลล่าฝ่ายดีนำทีมต่อสู้กับยักษ์ฝ่ายร้าย ทุกครั้งที่พวกเขาแปลงร่าง เราจะรู้สึกตื่นเต้นเพราะมีฉากต่อสู้รุนแรง ดูอยู่นานมากแต่ไม่รู้ชื่อ จนวันหนึ่งตอนฉันโตขึ้น อยู่ ๆ นึกถึงการ์ตูนเรื่องนี้ที่เคยดู ไล่ค้นหาในอินเทอร์เน็ตถึงรู้ว่าชื่อเรื่องคือ 《猛兽侠》 ต่อมา ก็มีการ์ตูนจีนสั้น ๆ บ้าง ซึ่งฉันก็สนใจดูเช่นกัน 《葫芦娃》 ทำให้เราทึ่งกับความสามารถอันมหัศจรรย์และความเกลียดชังต่อปีศาจชั่วร้าย 《邋遢大王历险记》 เจ้าเลอะเทอะที่ผจญภัยในอาณาจักรหนู จะเลี้ยงตัวสะอาดขึ้นในอนาคตไหมนะ 《黑猫警长》 ท่วงทำนำนั้นคุ้นหู ตอนนี้คุณยังจำได้หรือเปล่า เริ่มจากนั้น ช่องการ์ตูนหลายช่องนำเข้าการ์ตูนต่างประเทศที่ดีเข้ามา ซึ่งการ์ตูนญี่ปุ่นเป็นที่นิยมมากที่สุด ส่วนฉันชอบที่สุดคือ 《龙珠》 ตอนเด็กชอบดู โตขึ้นบางครั้งก็ยังดูอยู่ ซุน โกคูเหมือนด้วงสู้ไม่ตาย ถูกต่อยแทบตาย แต่ก็กลับมาต่อสู้พลิกชนะ สิ่งที่ชอบที่สุดคือเวลาที่เขาแปลงร่างเป็นซูเปอร์เซย่า รู้สึกเท่ห์และเก่งมาก ทุกครั้งต้องเจอกับคนที่เก่งกว่า แต่ก็พัฒนาตัวเองอยู่เสมอและเอาชนะศัตรูที่แข็งแกร่งค่อยๆ ทีละน้อย ช่องอนิเมะต่างๆ เริ่มนำเข้าอนิเมะต่างประเทศที่ยอดเยี่ยม โดยอนิเมะญี่ปุ่นเป็นที่นิยมมากที่สุด ส่วนของฉันชอบที่สุดคือ "ดราก้อนบอล" ตอนเด็กชอบดู โตขึ้นก็บางครั้งยังดูอยู่ ซุนโกคูเหมือนแมลงสาบที่ตายยาก ถูกตีจนแทบตายแต่กลับสู้และชนะอีกครั้ง ชอบที่สุดคือเวลาที่เขากลายเป็นซูเปอร์ไซย่า รู้สึกเท่ห์และเก่งมาก ทุกครั้งที่เจอคนที่แข็งแรงกว่า แต่เขาก็ยังคงเอาชนะแข่งตัวเองและชนะศัตรูที่แข็งแรง ตอนเด็กเรามีความฝันมากมาย "โดราเอมอน" คือคนที่เหมาะที่สุดในการทำฝันของเราให้เป็นจริง ในการ์ตูน เราสามารถนั่งกับโนบิตะในเครื่องย้อนเวลา เดินทางข้ามกาลเวลา บินด้วยใบพัดไผ่ ผ่านประตูวิเศษไปยังมุมใดของโลกเหมือนว่าไม่มีอะไรที่โดราเอมอนไม่สามารถทำได้ อุปกรณ์มากกว่า 1,000 ชิ้นของเขาสามารถทำให้ความปรารถนาของเราเป็นจริง แต่เมื่อโตขึ้น เราจะรู้ว่าโดราเอมอนในโลกจริงอยู่ไกลจากเราเพียงใด ตอนอายุประมาณสิบสองหรือสิบสาม ปลื้มอนิเมะเกี่ยวกับการไขปริศนา หนึ่งในนั้นคือ "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" หลายครั้งเริ่มดูจากกลางเรื่อง ตะลึงกับความคิดที่เหนือกว่าคนทั่วไป บางครั้งได้ดูตอนแรกจึงรู้ว่าเขาเป็นนักเรียนมัธยม ถูกแก๊งชั่วร้ายให้กินยาบางอย่าง จนร่างกายหดเล็ก เมื่อดูโคนันแล้วไม่รู้ว่าพวกคุณเคยคิดแบบนี้ไหม: ตอนจบของแต่ละตอนมักจะมีบางอย่างที่คาดไม่ถึง ตะลึงกับความละเอียดของผู้เขียน ใช้ภาษาและลายมือของเขาพาเราเข้าสู่เรื่องที่เต็มไปด้วยปริศนา และเมื่อเรื่องจบ ทุกคนจะอุทานว่า: โอ้ จริงด้วย! ในวัยรุ่งโรจน์ สูญเสียความไร้เดียงสร้ายเหล่านั้นไป ส่วนที่เหลือมีเพียงใจเด็กที่เป็นนิรันดร์