\☆★ตอนที่ 1: วิทยาลัยศิลปะการต่อสู้★☆\เวลา ราวกับย้อนกลับไปเมื่อวาน\บนโขดหินริมทะเล……\มีสองร่างนั่งเผชิญกับแสงอาทิตย์อัสดง……\พวกเขาคือพ่อกับลูกชาย พ่อจุดบุหรี่ที่เหลือครึ่งมวนไว้ในปาก ลูกชายวัย 15 นั่งบนเข่าพ่อหันหน้าออกไป กำหนดลมหายใจและจ้องด้วยสายตาแคบ “ต้องทำให้พลังและจิตใจเชื่อมกัน….” พ่อมองพระอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้า พ่นควันบุหรี่ ไม่ได้มองลูกชาย “จิตใจต้องสงบ… นักสู้ที่สำคัญที่สุดคือจิตใจสงบ…”\เด็กชายหลับตาแน่น พ่ออยู่เคียงข้างเขาที่นี่เป็นเวลานาน\แสงสว่างท้ายที่สุดของพระอาทิตย์ตกจมลงสู่ทะเล เด็กชายฝึกเสร็จแล้ว พูดเล่นกับพ่อ พ่อหัวเราะ ทันใดนั้นคำพูดเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น: “เหมิง รู้ไหมชะตากรรมของตระกูลคามิกาเซ่เราหรือเปล่า?”\“อะไรนะ?”“วันหนึ่ง แม่ของเจ้าและฉันจะจากเจ้าไป ตอนนั้นเจ้าก็โตแล้ว”555 อุ่นเครื่องก่อน พรุ่งนี้ต่อ เรื่องราวจะเปลี่ยนไปมาก ตอนนี้ทำแค่เพื่อหาอารมณ์
