<โรแมนติก>ความรักที่มาสาย
ดิง, ดิง, ดิง, ถึงเวลาเลิกเรียนแล้ว เพื่อน ๆ เริ่มทำกิจกรรมของตัวเองกันแล้ว หนึ่งในนักเรียนชื่อเฟยชัวะ กำลังแกะจมูก พลางล้อเล่นเพื่อนร่วมห้องที่เป็นเกย์ เพื่อนเกย์มักจะเพิกเฉยต่อเฟยชัวะ ดังนั้นเฟยชัวะจึงมักเอาเมือกจมูกแปะบนหน้าของเพื่อนเกย์ แบบนี้แหละ วันหนึ่งหลังเลิกเรียน เพื่อนเกย์และเฟยชัวะเดินกลับพร้อมกัน แล้วจู่ ๆ เพื่อนเกย์ก็หยุดเดิน เขาพูดว่า “เฟยชัวะ จริง ๆ แล้วฉัน...” “ทำไมล่ะ นายอยากพูดอะไรเหรอ?” เพื่อนเกย์สูดหายใจลึก แล้วพูดเสียงดังว่า “เฟยชัวะ ฉันรักนาย ฉันรักนายมากจริง ๆ!” เฟยชัวะตื่นตระหนกตอบว่า “เราเป็นผู้ชายทั้งคู่ ทำไมถึงเป็นแบบนี้?” เพื่อนเกย์ตอบว่า “ฉันไม่สนหรอก ชีวิตนี้ฉันเลือกนายแล้ว” ป.ล. “จะพยายามเขียนต่อ แม้ว่าฉันรู้สึกคลื่นไส้ก็ตาม” เฟยชัวะพูดว่า “นา นี่นายทำแบบนี้ได้ยังไง...” เพื่อนเกย์พูดว่า “ฉันชอบที่นายแกะจมูกบ่อย ๆ; ฉันชอบที่นายแปะเมือกจมูกบนหน้าฉัน; ฉันชอบที่นายชอบแตะต้องฉันตอนเรียน” ดูเหมือนว่าเฟยชัวะจะรู้สึกประทับใจ เฟยชัวะพูดว่า “บางทีนี่อาจเป็นความรักที่มาสาย เพราะฉันก็ชอบนาย แต่ฉันไม่รู้ว่านายคิดยังไง เลยเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ตอนนี้ก็พูดออกไป ให้ความรักของเรายืนยาวนิรันดร์เถอะ!” (เนื้อหาต่อไปไม่เหมาะสำหรับเด็ก พวกเขาอยู่ในพุ่มไม้ นายก็รู้นะ...) NPC แบล็กฮอร์ส: “โอ้ เกย์ของฉัน! รักฉันแล้วอย่าไปไหน!”
