นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 1: นักเรียนใหม่ที่เพิ่งมาถึง (2) [อัปเดตทุกวัน]

Martial Arts Academy สถาบันศิลปะการต่อสู้ขั้นสูงที่ตั้งอยู่ในใจกลางเมือง Star-Moon มีเป้าหมายที่จะฝึกนักสู้ให้ต่อสู้เพื่อปกป้องบ้านเกิดเมืองนอนของพวกเขา หอคอยศิลปะการต่อสู้ที่สูงตระหง่านของสถาบันศิลปะการต่อสู้สามารถมองเห็นได้บริเวณขอบเมือง Xingyue ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ของเมือง Xingyue ทุกต้นฤดูร้อน เมืองซิงเยว่จะยินดีต้อนรับคนหนุ่มสาวจากทั่วทุกมุมโลกมาที่สถาบันศิลปะการต่อสู้เพื่อเข้าร่วมการคัดเลือก ดังนั้นครั้งนี้จึงเป็นช่วงเวลาที่วุ่นวายและคึกคักที่สุดในเมืองด้วย
ประมาณเที่ยง หมิงลากร่างที่เหนื่อยล้าของเขาไปที่เมืองซิงเยว่ เกือบหมดแรงเขามองไปรอบ ๆ อย่างอ่อนแอมองหาสถานที่พักผ่อนและทานอาหาร หมิงเลือกจุดร่มรื่นตรงหัวมุมแล้วนั่งลงตรงนั้น เหงื่อเม็ดใหญ่ร่วงหล่นจากแก้มของเขา หมิงพิงกำแพงแล้วบ่น: "อากาศเป็นบ้าอะไรเนี่ย! ให้ตายเถอะ! ชายหนุ่มรูปหล่อและมีพลังเช่นฉันต้องเผชิญกับแสงแดดอย่างไร้ความปราณี..."
"เฮ้ ไอ้หนู!" คนแปลกหน้าคนหนึ่งหยุดอยู่ตรงหน้าหมิง “คุณเป็นขอทานเหรอ?”
ตอนแรก หมิงแค่มองเขาไปด้านข้าง เมื่อคนแปลกหน้าพูดจบ หมิงก็รู้สึกโมโห และความเหนื่อยล้าของเขาดูเหมือนจะถูกลืมไปทันที “เฮ้ พูดอะไรน่ะลุง!! ฉันสงสัยว่าตานายมีอะไรผิดปกติหรือเปล่า!” หมิงมองไปที่ชายตรงหน้าซึ่งดูแก่กว่าเขามากกว่าสิบปีด้วยสีหน้าบูดบึ้งแล้วพูด “วะ,,,อะไรนะ ใหญ่ ,,,ลุงเหรอ ไอ้สารเลว!ลุงเป็นคนดีที่ยังไม่แต่งงาน! ! “คนแปลกหน้าจ้องมองหมิงด้วยความเขินอายเมื่อได้ยินคำพูดของหมิง พึมพำอยู่ในใจ
"ช. . . เรียกเขาว่าสิ่งที่คุณต้องการ เนื่องจากเขาไม่ใช่ขอทาน เขาเป็นนักเรียนที่ลงทะเบียนกับ Martial Arts Academy ใช่ไหม? “คนแปลกหน้าคนนั้นก็พิงกำแพง ใช้มือเล่นซอกับผมของเขา” “คุณรู้ว่าฉันถามอะไร แต่เป็นคุณ ทำไมคุณถึงมาที่นี่เพื่อพบฉัน” รู้จักฉันไหม? "
คนแปลกหน้ามองดูหมิงอย่างรังเกียจ: "ฮ่า! ฉันเคยเห็นเด็กเหลือขอแบบคุณมากเกินไปแล้ว~ คุณประเมินความนิยมของคุณสูงไปหรือเปล่า? ฮ่าฮ่าฮ่า” หมิงตะคอกใส่เขาด้วยความรังเกียจเมื่อได้ยินสิ่งนี้ คนแปลกหน้าดูเหมือนจะไม่สนใจ และพูดต่อ: "ฉันอยากจะเตือนคุณนะ~ ฉันแค่มาที่นั่นก็ได้ . . “ในขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาก็ชี้ไปในทิศทางของสถาบันศิลปะการต่อสู้ และหมิงก็มองไปเช่นกัน “แล้วไงล่ะ? "
"ยังไง? หึ~ ฉันหวังว่าเด็กสารเลวเช่นคุณไม่ควรประเมินความสามารถของคุณสูงเกินไป ฉันดูและพบว่าการคัดเลือกนักเรียนในปีนี้ยากกว่าที่เคย ~ ฮ่าฮ่า~ เจ้าหนู คุณต้องระวังด้วย~" หมิงมองไปที่ทิศทางของสถาบันศิลปะการต่อสู้ หันศีรษะ และมองคนแปลกหน้าด้วยสายตาไม่ดี "ฮึ่ม~ ขอบคุณสำหรับคำเตือนที่ดีของคุณ แต่ ฮ่าๆ . . ตอนนี้ฉันมาถึงเมือง Xingyue แล้ว ก็ไม่มีสิ่งนั้น . . . . . ฉันหมายถึงจะกลับไป! "
ฮ่าฮ่า... ช่างเป็นเด็กเลือดร้อนจริงๆ! เอาล่ะ ถึงเวลาที่ฉันต้องทำหน้าที่ของฉันแล้ว!คนแปลกหน้าคิดกับตัวเอง
หมิงจำอะไรบางอย่างได้ทันทีและถามว่า: "ยังไงก็ตาม คุณบอกว่าความยากลำบากเพิ่มขึ้นแล้ว มันจะยากขนาดไหนล่ะ!"
คนแปลกหน้ากำลังคิดว่าจะพูดอย่างไร และหมิงก็ถามเขาอย่างชัดเจนว่าเขาต้องการอะไร ดูเหมือนเขาจะเตรียมตัวมาอย่างดีและพูดว่า: "นั่นคือการต่อสู้กับปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ของสถาบันศิลปะการต่อสู้ หากคุณชนะ คุณจะได้รับการยอมรับ หากคุณแพ้ คุณควรจะรู้ผลใช่ไหม?" "
"ก็...ใช่แล้ว..."
"แต่ฉันคิดว่าปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้พวกนั้นเก่งเรื่องกังฟูแมวสามขากันหมด มันไม่ควรเป็นเรื่องใหญ่ถ้าคุณดูกล้าหาญ~ ฮ่าฮ่าฮ่า!"
"เฮอะ พูดเก่งจริงๆ~"
"นักศิลปะการต่อสู้เหรอ? ฉันเหรอ?” คนแปลกหน้ารู้สึกงุนงง หมิงชี้ไปที่เครื่องหมายศิลปะการต่อสู้บนแขนเสื้อของคนแปลกหน้าแล้วหัวเราะ “ฮ่าฮ่า ~ คุณระวังจริงๆ ~ จริงๆ แล้วฉันเป็นศิลปินศิลปะการต่อสู้ แล้วไงล่ะ?"
หมิงยิ้มและพูดว่า: "ในเมื่อลุงเป็นคนสบายๆ ที่จะบอกฉันเรื่องนี้ งั้นก็ฝึกกับฉันก่อนสิ . . . ฉันคิดว่าคุณไม่เลวร้ายไปกว่าปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ในสถาบันใช่ไหม?”
ดูเหมือนว่าคนแปลกหน้าจะรู้ว่าหมิงจะพูดอะไร "ฮ่าฮ่า...ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ระดับสามของพวกเขาไม่สามารถแข่งขันกับฉันได้!"
หมิงได้พักผ่อนแล้ว ดื่มน้ำ ขอบคุณคนแปลกหน้า แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะ ทั้งสองฝ่ายเปิดช่องว่างและเตรียมการ ดูเหมือนหมิงจะจำอะไรบางอย่างได้ในทันใด เขาถามว่า "ว่าไง ลุงชื่ออะไร" "
คนแปลกหน้าหันฝ่ามือไปข้างหน้าและอีกข้างหนึ่งอยู่ด้านหลัง เขาพูดอย่างใจเย็น: "เสิ่นเยว่! "

……………………จะดำเนินต่อไป