【น้ำท่วม】ให้ฉันบอกคุณว่าตัวเอกในนิยายจะเก่งขึ้นอย่างไร!

ฉันขี้เกียจจะปิดบังมันอีกแล้ว มันตลกดี!……ในนิยายแฟนตาซีเล่มนี้ ตัวเอกจะต้องบ้าแน่!แต่ NB ไม่ใช่สิ่งที่เกิดมาพร้อมกับมัน!ตัวเอกก็ต้องการเส้นทางแห่งการเติบโตเช่นกัน!ก่อนอื่น มาคุยกันเรื่องต้นกําเนิดของศิลปะการต่อสู้ของตัวเอกกันก่อนแน่นอนว่าศิลปะการต่อสู้ของตัวเอกไม่เหมือนกับคนธรรมดา แล้วศิลปะการต่อสู้ของเขามาจากไหน?สามารถแบ่งออกเป็นประเภทคร่าว ๆ ดังนี้: 1: ตัวเอกมาถึงสถาบันเวทมนตร์ "กรุณาวางมือบนลูกแก้วเพื่อทดสอบเวทมนตร์!""โอ้พระเจ้า ทําไมลูกแก้วถึงระเบิด!"โอ้ นี่คือพลังของเทพเจ้า อัจฉริยะ ลูกหลานของเผ่าพันธุ์เทพโบราณ! 2: ตัวเอกโดยธรรมชาติก็ธรรมดา แต่หลังจากเจอชายชรา เขาก็ช่วยข้ามถนนอย่างสบาย ๆ "เด็กน้อย เธอใจดีมาก มีค่ามาก แม้ความสามารถของเธอจะไม่ดีนัก แต่ถ้าฝึกฝนทักษะเทพ xx ของฉัน เธอจะทะลุผ่านความว่างเปล่าและไปถึงจุดสูงสุดของการเพาะปลูกได้" หลังจากพูดจบ ชายชราก็ขี่มังกรแล้วจากไป (ฉันแค่รู้สึกแปลก—ถ้ามีมังกรไปส่ง ทําไมยังข้ามถนนอยู่!)3: พลังจิตของตัวเอกอ่อนแอเกินกว่าจะฝึกเวทมนตร์ และเมื่อเขาเบื่อ เขาก็เจออุกกาบาต "โธ่เว้ย ในโลกนี้มีเวทมนตร์ดาวจริง ๆ และมันทรงพลังมาก เวทมนตร์ระดับ 3 ยังทรงพลังกว่าคาถาต้องห้ามอีก!"ใช่ เยี่ยมมาก!เธอไม่ต้องใช้พลังจิตเพื่อฝึกเวทมนตร์แบบนี้! ฉันยืมพลังของเอเลี่ยนได้!แข็งแกร่งจนฉันมีอันนี้ด้วย!"4: ขณะที่ตัวเอกกําลังฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง เขาก็เกิดไอเดียแปลก ๆ ขึ้นมา: "ถ้าฉันผสมเวทมนตร์ดินกับไฟพวกนี้ลงไปล่ะ?"บ้าจริง ไม่มีทาง พวกเขาสร้างเวทมนตร์แบบนี้ขึ้นมาได้จริง ๆ!ทําไมบรรพบุรุษไม่เคยคิดเส้นทางนี้เลย?"ศิลปะการต่อสู้อย่างเดียวไม่พอ; ถ้าจะทํางานได้ดี ต้องลับเครื่องมือให้คมก่อนถ้าจะเดินทางในโลกการต่อสู้ อาวุธเป็นสิ่งจําเป็น และอุปกรณ์ของตัวเอกต้องไม่ใช่ไม้กระบอง!แล้วอาวุธสุดยอดของตัวเอกมาจากไหนกัน? 1: ตัวเอกพบชายชราบนถนนและพูดคุยกันอย่างสบาย ๆ ชายชราพูดว่า "เธอกับฉันถูกกําหนดให้ได้พบเธอ สิ่งนี้ฉันใช้ตอนที่ฉันเดินทางในโลกยุทธ ตอนนี้ฉันเกษียณแล้ว เอาไปเถอะ" "ว้าว มันคือวัตถุเทพระดับ X จริง ๆ!"2: ก่อนที่อาจารย์ของตัวเอกจะตาย "ศิษย์ ตอนที่ฉันเดินทางในวงการและสร้างชื่อเสียง ฉันพึ่งพาวัตถุเทพ xx นี้ทั้งหมด ตอนนี้ฉันจะส่งต่อให้เธอ" จากนั้นเขาก็ยืดขาและแขวนคอตัวเอง (วัตถุนี้มักไม่ออกฤทธิ์ทันที ส่วนใหญ่ใช้เพื่อช่วยชีวิต ถ้าตัวเอกเผชิญวิกฤตในอนาคต ไม่ต้องห่วง ยังมีบางสิ่งที่อาจารย์ทิ้งไว้ และฉันรับประกันว่าเธอจะไม่ตาย!)3: ตัวเอกเดินอยู่บนถนน จู่ๆ ก็สะดุดล้ม “อุ๊ย นี่อะไรนะ เหมือนด้ามมีดเลย” (กำลังขุดดิน) “ฉันเวียนหัวนะ นี่มันเป็นไปไม่ได้ ดูลวดลาย ดูวงเวทมนตร์ ชัดเจนเลยว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์ที่หายไปหลายหมื่นปี! คราวนี้โชคดีสุดๆ!” (โดยทั่วไป สิ่งประดิษฐ์ของตัวเอกมักได้มาแบบนี้ และต่อไปเขาก็ยังจะโชคดีเรื่อยๆ) 4: ตัวเอกไปซื้อหนังสือที่ตลาดมือสอง ในหนังสือบันทึกคาถาการตีอาวุธ “เหล็กดิบ 1 กิโลกรัม เหล็กกล้าไร้สนิม 1 กิโลกรัม อะลูมิเนียมอัลลอย 1 กิโลกรัม เหล็กออกไซด์ 5 กิโลกรัม ^^^^^^^^^ โอเค อาวุธเสร็จแล้ว ไม่แน่ใจว่าใช้ดีไหม” หลังตัวเอกเข้าใจการจำแนกสิ่งประดิษฐ์ “โอ้โห อาวุธที่ฉันตีตอนเริ่มต้นยังเป็นสิ่งประดิษฐ์ขั้นสูงสุดเลย!” อาวุธมีแล้ว เป็นคาถามีแล้ว แต่การเดินทางท่องยุทธภพเองก็เหงาๆ ต้องหาสัตว์เลี้ยงสักตัว ตัวเอกมีสัตว์เลี้ยงที่ไม่ธรรมดา สัตว์หายากเหล่านี้มาจากไหน? 1: ตัวเอกเก็บไข่ฟัก 23 วัน (ตัวเอกชื่อเอดิสัน) เปลือกไข่แตก “ฉันเวียนหัว นี่มันไข่มังกรเหรอ! ฉันเวียนหัวอีกแล้ว เป็นมังกรทองตามตำนาน โอ้เป็นราชวงศ์!” 2: ตัวเอกผจญภัยในป่ามอนสเตอร์ โดยไม่ตั้งใจไปเหยียบลูกไก่ “อุ๊ย ไก่ตัวนี้ทำไมไม่ตายจากการถูกฉันที่หนัก 180 กิโลกรัมเหยียบนะ ให้ฉันดูใกล้ๆ โอ้ แม่เจ้า นี่มันนกอมตะฟีนิกซ์เหรอ!” 3: หลังจากตัวเอกท่องยุทธภพหลายเดือน ผ่านหมู่บ้านเล็กๆ แล้วพักที่บ้านคนหนึ่ง เห็นสัตว์เลี้ยงแมวของเจ้าของบ้านหญิง “หนูน้อย แมวตัวนี้มาจากไหนเหรอ” “ฉันเก็บมา น่ารักไหม?” “น่ารักมาก เอามาให้ฉันได้ไหม” “ได้สิ” (ในใจแอบยิ้ม) ได้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์เสือขาวตามตำนานง่ายๆ เฮ้ เฮ้ ได้กำไรเต็มๆ 4: ตัวเอกออกท่องเที่ยว เผชิญหน้ามอนสเตอร์ “เฮ้! ถนนสายนี้ฉันเปิดเอง ต้นไม้ต้นนี้ฉันปลูกเอง ถ้าอยากผ่านต้องปล่อยกางเกงมา” (มอนสเตอร์นี้โดยทั่วไปจะแปลก) ตัวเอกปราบมันภายในไม่กี่ท่า “เจ้านาย ฉันขอร่วมทีมด้วย” “อุ๊ย เต่าเล็กตัวนี้ไม่เหมือนตัวอื่นนะ ลวดลายบนกระดองเหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง นี่มันเป็นไปได้ไหม เทพสัตว์เซียนอู๋เว่ย!” ตอนนี้ตัวเอกมีวิชาอาวุธ สิ่งประดิษฐ์ สัตว์เลี้ยงครบ และเริ่มท่องยุทธภพ แต่ปกติเมื่อเริ่มต้นตัวเอกอายุประมาณ 17-18 ปี อยู่ในช่วงวัยรุ่น ความต้องการทางร่างกายและจิตใจก็ไม่สามารถกดไว้ตลอดเวลาได้!1: ก่อนที่ตัวเอกจะเริ่มออกผจญภัย ในตอนที่กำลังจะจากบ้าน เขากอดเพื่อนสาววัยเด็กข้างบ้านไว้และพูดว่า “ลี่เอ๋อร์ รอฉันก่อนนะ เมื่อฉันมีชื่อเสียงในวงการนี้แล้ว ฉันจะกลับมารับเธอ! ตอนนั้นเราจะ^^^^^ (ละเว้นไป 3000 คำของคำอธิษฐาน)” “อืม พี่ xx ฉันรอพี่นะ พี่อย่าลืมลี่เอ๋อร์นะ” (เรื่องราวตอนนี้มักไม่ประสบความสำเร็จ ส่วนใหญ่ฝ่ายหญิงจะเสียชีวิต หรือไม่ก็เปลี่ยนใจ รักแรกจริงๆ มักทำให้คนเดาใจไม่ออก!) 2: ขณะที่ตัวเอกกำลังผจญภัยในเทือกเขามอนสเตอร์ เขารู้สึกถึงคลื่นเวทมนตร์ข้างหน้า รีบวิ่งเข้าไปดู เห็นหญิงสาวสุดสวยกำลังถูกสัตว์ประหลาดโจมตี ชีวิตเธออยู่ในอันตราย! ตัวเอกตะโกนดังๆ ร่วงลงมาจากฟ้า ใช้ 2-3 ท่าก็ฆ่าสัตว์ประหลาดจนหมดแล้ว ตอนนั้นหญิงสาวหมดสติ ตัวเอกรีบเข้าไปช่วยเหลือ ขั้นแรกคือ การช่วยหายใจด้วยปากต่อปาก^^^^^^^^^^^^^^^^ เรื่องคล้ายกันนี้ ตัวเอกช่วยหญิงสาวจากมือคนร้าย หลังจากนั้นหญิงสาวก็ยกตัวเป็นรางวัลชั้นเยี่ยม แต่ฉันไม่เข้าใจเลย หลังจากฮีโร่ร่วงลงมาจากฟ้า ช่วยผู้หญิงจากคนร้าย ต่อไปมักมีฉาก 'ผู้หญิงมอบตัวฮีโร่' ที่ไม่เหมาะสำหรับเด็ก เรื่องนี้มักทำให้คนสงสัยเจตนาของฮีโร่ และคิดว่าเป็นเรื่องเลี้ยงผู้หญิง: หน้าประตูนู้นไล่หมาป่า หลังประตูนี่ให้เสือเข้ามา 3: ในคืนเดือนมืดและลมแรง ตัวเอกกำลังเดินอยู่บนถนน ก็มีนักฆ่าปรากฏทันที แน่นอน นักฆ่าใดๆ ก็สู้ตัวเอกไม่ไหว และถูกตัวเอกกำราบในไม่กี่ท่า ตัวเอกเปิดหน้ากากนักฆ่า ทันใดนั้น โลกทั้งโลกก็สว่างไสว^^^^^^ (ละเว้น 3000 คำบรรยายผู้หญิง) ต่อมาก็เป็นเรื่องที่ตัวเอกควบคุมตัวเองไม่อยู่, xx o o ละ! สิ่งที่น่าประหลาดใจคือ ผู้หญิงตื่นขึ้นมาไม่เพียงไม่ฆ่าตัวเอก แต่กลับหลงรักตัวเอกตามหัวปักหัวปำ ความคิดของผู้หญิงเป็นเรื่องยากที่จะเดา! ตัวเอกและหญิงสาวพบกันในที่ที่ไม่ค่อยมีคน เช่น เกาะร้างหรือห้องลับ จากนั้นเกิดความรู้สึกแรงกล้าและหยุดไม่ได้^^^^^^^^^ (ละเว้น 3000 คำบรรยายที่ไม่เหมาะกับเด็ก) ระหว่างการผจญภัย ทั้งหลายผู้หญิงสวยก็ถูกเก็บเข้าทีมมาเป็นจำนวนมาก จะทำอย่างไรให้พวกเธออยู่ร่วมกันได้อย่างสงบ? โดยปกติผู้หญิงหลายคนจะเข้าหาตัวเอกเอง หลังจากนั้นจะล่อ (วิธีที่เหมาะสม) ตัวเอก และหลังจากนั้นผู้หญิงก็เข้ามาบอกรัก "ไม่ว่าตัวเอกจะมีผู้หญิงมากแค่ไหน ตราบใดที่ฉันรู้ว่าตัวเอกมีฉันอยู่ในใจ ฉันก็พอใจแล้ว"“ทั้งหมดของฉันเป็นของคุณ คุณสามารถยอมรับฉันได้ นั่นก็เป็นบุญของฉันแล้ว ฉันจะไปหึงหวงทำไมล่ะ?““XX ฉันรักคุณ ฉันก็จะรักคนที่คุณรักด้วย”“พวกเราจะอยู่ด้วยกันอย่างดีแน่นอน!” อืม วังหลวงในที่สุดก็เป็นรูปเป็นร่างแล้ว น่าอิจฉาที่ไม่ว่า พระเอกจะมีอะไร ยังไงเขาก็ไม่เหนื่อย แถมไม่ต้องพูดถึงอาการไตอ่อนแอหรือไตล้มเหลวอะไรทั้งนั้น! ทำให้คนต้องสังเกตว่า พระเอกไม่ธรรมดาจริงๆ! ตอนท้าย พระเอกสังหารบอส ในสถานการณ์นี้โดยทั่วไปจะมีสองแบบ 1: พระผู้สร้าง: คุณไปตายซะ พระเอก: คุณคิดว่าคุณเป็นเทพแล้วจะยิ่งใหญ่สินะ ฉันไม่กลัว พระผู้สร้างโกรธมาก: ไปตายซะ พระเอกเบิกตากว้าง ตาเปล่งแสงแดงน่ากลัว พระผู้สร้างขาสั่น: ฮิฮิ ล้อเล่น ล้อเล่น... 2: จอมราชันย์มืด: “คนข้างหน้าบัดซบ ทำไมฉันต้องออกแรงเองด้วย!” เขาพู่หลับมือทีเดียว พระเอกเหลือเพียงลมหายใจเดียว แต่กลับยิ้มอย่างชั่วร้ายว่า “ขอบคุณมาก การโจมตีของคุณทำให้ฉันเห็นต้นกำเนิดของพลัง ด้วยวิญญาณผสมของฉัน ฉันสามารถเปิดโลกใหม่ได้! ตอนนี้ฉันคือสวรรค์แล้ว!” ทันใดนั้นมีพื้นที่ใหม่เกิดขึ้น จอมราชันย์มืด: “ไม่ ทำไมถึงเป็นแบบนี้...อ๊ากกก...”