(2)เสียเงินเองถึงเรียกว่ารักชาติ ทงเต๋อเห็นจากหลังคาว่า ท่ามกลางควันฝุ่นไกล ๆ กลับมีสัตว์เลี้ยงจำนวนมาก ทั้งวัว ม้า และแกะ รวมไม่ต่ำกว่าพันตัว กำลังถูกคนขับไล่ ช้า ๆ มาทางที่พักของเขา พอฝูงแปลกประหลาดนี้ใกล้เข้ามา ทงเต๋อก็พบว่า ผู้ที่ขับไล่สัตว์เลี้ยงกว่าพันตัวนี้คือทหารชาวเจียงที่เคยกินวัวไถของเขาหมดในครั้งก่อนนั้นเอง ก็ได้ยินทหารชาวเจียงเหล่านั้นตะโกนว่า: ทงเต๋อ ครั้งก่อนเรากินวัวของเจ้า ตอนนี้เราคืนเจ้าเป็นสัตว์เลี้ยงพันตัว! นอกจากนี้ยังมีคำหนึ่งที่เจ้าเองต้องฟังให้ชัด! ทงเต๋อยืนนิ่งงงบนหลังคา: พี่น้อง…สั่งมาเถอะ ข้าทงเต๋อไม่กล้าไม่ทำตามคำสั่งหรอก ก็ได้ยินทหารชาวเจียงตะโกนว่า: “ทงเต๋อ บ้านเจ้ามีวัวไถเพียงตัวเดียว แต่กลับฆ่าเพื่อต้อนรับเรา นี่แหละคือความกล้าหาญ! เราไม่ได้มองผิดคน! ทงเต๋อ เจ้าคือวีรบุรุษในสายตาของเรา! เราสาบานว่าจะติดตามเจ้าในชีวิตนี้ ด้วยกองทัพหมื่นม้า ไม่หวาดกลัวดาบและธนู! คำพูดนี้สาบานนี้ ให้ฟ้าดินเป็นพยาน!” ทงเต๋อซาบซึ้งจนอดไม่ได้ที่จะคุกเข่าลง และพูดว่า: “พี่น้อง การที่พวกเจ้าจงรักภักดีเช่นนี้ เป็นเรื่องยากยิ่ง ข้าทงเต๋อจะต้องพาพวกเจ้าออกผจญโลก! วันนี้ข้าทงเต๋อสาบานด้วยธนูหัก ในอนาคตมีสิ่งใดที่ข้าทงเต๋อจะกิน ข้าไม่กล้าให้พี่น้องอด หากฝ่าฝืนคำสาบาน ขอให้ข้าทงเต๋อตายไร้ที่ฝัง…” นี่คือกระบวนการสร้างชื่อเสียงของหนุ่มนักสู้ทงเต๋อ ในนวนิยาย 《สามก๊ก》 ตั้งแต่ปรากฏตัว ทงเต๋อถูกมองเป็นตัวร้าย ทั้งชอบผู้หญิง โลภ และโง่ แต่กบที่น่าเกลียดที่สุดก็เคยมีช่วงเวลาเป็นลูกอ๊อดน่ารัก อย่างน้อยในตอนที่เจ้าซีและเล่าปี่ยังเป็นเด็ก หนุ่มนักสู้ทงเต๋อก็กำลังสร้างชื่อเสียงในวังวนประวัติศาสตร์ เมื่อหนุ่มทงเต๋อสร้างชื่อเสียงในชายแดนและเริ่มจากศูนย์ เจ้าซีและเล่าปี่ สองคนนั้นอยู่ในสถานการณ์อย่างไร? ลองตรวจสอบอายุดู ทงเต๋อเกิด ค.ศ. 132, เจ้าซีเกิด 155, ส่วนเล่าปี่เกิด 161 ทงเต๋ออายุมากกว่าเจ้าซี 23 ปี และมากกว่าเล่าปี่ 29 ปี หากทงเต๋อสร้างชื่อเสียงตอน 23 ปีในตอนนั้นเจ้าซีเพิ่งเกิดในครรภ์แม่ ส่วนเล่าปี่ยังอยู่ในช่วงพักจำศีล ทงเต๋อและเจ้าซี เล่าปี่อยู่กันคนละยุค นี่ก็เป็นตัวกำหนดโชคชะตาของแต่ละคน ผู้คนพันคนเข้ามาสมัคร หนึ่งคืนก็รวยทันตา ชื่อเสียงของทงเต๋อแพร่กระจายไปโดยไม่ต้องโปรโมทเจ้าเมืองเหลียงโจวพบว่ามีคนมีความสามารถเช่นนี้ จึงส่งคนไปตามตัวเขามา แล้วถามต่งตั๋งว่า: “เจ้ายังอายุน้อย มีความสามารถพิเศษอะไร ทำไมเหล่านักรบชาวเฉียงถึงอยากเข้าร่วมกับเจ้า?”
ต่งตั๋งยิ้มบาง ๆ และเป่าปี่หนึ่งที ก็เห็นม้าศึกพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ต่งตั๋งกระโดดขึ้นหลังม้า ยื่นมือจับคันธนู เสียงของสายคันธนูดังต่อเนื่อง ลูกธนูพุ่งออกจากคันธนูเร็วกว่าคนอื่นสองเท่า ทุกคนจึงจ้องดูชัด ๆ แล้วพบว่าเขาพกถุงลูกธนูสองข้าง ทำให้สามารถยิงธนูได้ทั้งสองมือ
มือซ้ายของเขานั้นปราดเปรียวเหมือนมือขวา
คนส่วนใหญ่ใช้มือขวา โดยซีกสมองซ้ายจะพัฒนาเป็นพิเศษ มีเพียงส่วนน้อยที่ใช้มือซ้ายและซีกสมองขวาจะพัฒนาเป็นพิเศษ แต่ต่งตั๋งมีสมองสองซีกพัฒนาเท่า ๆ กัน สมองของเขาทำงานเร็วกว่าคนอื่นสองเท่า ทักษะร่างกายก็เหนือกว่าคนอื่นสองเท่า ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่เหล่านักรบชาวเฉียงอยากเข้าร่วมกับเขา ทักษะเช่นนี้ ในเขตชายแดนที่ห่างไกล จริง ๆ แล้วมีศักยภาพเป็นอย่างมาก
เจ้าเมืองเหลียงโจวพากษ์พรายด้วยความประหลาดใจว่า: “วีรบุรุษเช่นนี้ ยอดเยี่ยมแท้ ต่อจากนี้ หากมีสงครามในแถบนี้ ก็ฝากความหวังไว้กับเจ้าได้ เพียงแต่ การเสียสละของเจ้านั้นไม่มีค่าตอบแทน ไม่มีเงินเดือน... อืม เจ้าต้องเสียสละด้วยความเต็มใจ จ่ายเองจึงแสดงถึงความรักชาติจริง ๆ”
ต่งตั๋งกล่าวเสียงดังว่า: “คำขวัญชีวิตของข้าพเจ้าคือ: อย่าถามว่าประเทศให้เงินเดือนข้าพเจ้าหรือไม่ จงถามว่าข้าพเจ้าได้ทำอะไรเพื่อประเทศ!”
จากนั้นไป ชายหนุ่มต่งตั๋งก็ได้นำเหล่านักรบชาวเฉียงที่เข้าร่วมกับเขา ไปปราบความวุ่นวายในสี่ทิศของชายแดน
