【แชร์】《เทพนิยาย II》(บทนำ)

——ภายในโรงภาพยนตร์ ผู้ที่ชมภาพยนตร์ตำนานของเฉินหลงได้ทยอยออกไปหมดแล้ว เหลือเพียงเกาหลานและอู่ต้าชวนสองคน ที่ยังคงรำลึกถึงความรักที่แสนเศร้าสลดและลึกลับนั้น เกาหลาน: สำหรับผู้ชม นี่เป็นเพียงภาพยนตร์ เป็นเรื่องราวความรักที่เศร้าโศก แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่านี่ไม่ใช่แค่ตำนาน แต่ยังเป็นเรื่องจริงอีกด้วย! ต้าชวน: ใช่ ทุกคนควรมีเรื่องจริงแบบนี้ เรื่องรักแบบนี้! เกาหลาน: เธอคิดว่า เสี่ยวชวน ตอนนี้เขาจะอยู่ที่ไหนนะ? ต้าชวน: เขาเคยบอกว่า เขาไม่อยากพบ แต่เขาก็เฝ้าสนใจพวกเราอย่างเงียบๆ ใช่แล้ว หนังสือของฉันตีพิมพ์แล้ว ส่งให้เธอเล่มหนึ่ง เสี่ยวชวนเขาก็เคยดูแล้ว และบอกว่าเป็นบันทึกการสอบท้าทายที่กล้าหาญที่สุดเท่าที่เขาเคยอ่าน! ต้าชวนพูดพร้อมรอยยิ้มเบาๆ เกาหลาน: บังเอิญจังเลย ฉันก็เพิ่งตีพิมพ์หนังสือชื่อว่า 'ลาก่อนทวน' เสี่ยวชวนยังให้คะแนนว่า เป็นนิยายสืบสวนรักที่สวยงามและแฝงไปด้วยความผันผวนที่สุดในสองพันปีเลยนะ ส่งให้เธอเล่มหนึ่งด้วย สองคนเปิดหน้าปกพร้อมกัน พบว่าในหน้าแรกมีข้อความเขียนว่า——นี่ไม่ใช่เพียงตำนานอันสวยงามไม่สิ้นสุด! สองคนจับมือกันเดินออกจากโรงภาพยนตร์ เมื่อพวกเขาผ่านประตูโรงภาพยนตร์ ลมพัดจนโปสเตอร์ภาพยนตร์ตำนานล้ม เกาหลานกำลังจะก้มไปช่วย แต่ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร่วงโรยและแหบพร่าจากผู้เฒ่าคนนึงพูดว่า: ให้ฉันช่วยเองเถอะ เพราะฉะนั้น สองคนจึงออกจากโรงภาพยนตร์ไปด้วยความหวานชื่น ผู้เฒ่าผู้นั้นค่อยๆ ช่วยยกโปสเตอร์ขึ้น เขาก็คือเสี่ยวชวน เขาได้แก่เฒ่ามากแล้ว เสี่ยวชวนหันกลับมาเงียบๆ มองโปสเตอร์จินซิซาน ไม่สามารถปฏิเสธความเศร้าใจบางส่วนได้ แต่ในใจของเขามีเพียงยู๋สุ่ เขาพูดช้าๆ: เธอสวยไม่เท่าเธอ ในตอนนั้น ยู๋สุ่ ปั้นตุ๊กตาดินเผาให้เสี่ยวชวน ตั้งอยู่ไม่ไกล เป็นของตกแต่งหน้าประตูโรงภาพยนตร์ บางที ยู๋สุ่ อาจอยู่บนสวรรค์ คิดถึงเสี่ยวชวนอย่างลึกซึ้ง เหมือนกับที่เสี่ยวชวนคิดถึงเธออย่างลึกซึ้งในตอนนี้ แต่ในโลกความจริง เสี่ยวชวนกลับไม่รู้ว่าจะทำอะไร เมื่อขาดรักแท้ รู้สึกว่างเปล่าและเศร้ามาก ความคิดถึงกลายเป็นโรครักโหย เผยความเจ็บปวดอันแสนระทมทั่วอก ติดอยู่ในอำนาจชั่วนิรันดร์ จองจำตลอดชีวิต . . . . . . . เนื้อเรื่องต่อในตอนกลางคืน…