นั่นคือเทพเจ้าแห่งความไม่เชื่อฟัง เอลลีมองสัตว์ยักษ์ขนาด 50 เมตรด้วยความตกใจ แต่หลังจากไม่นาน สัตว์ยักษ์ขนาดมหึมานั้นก็หายไป เหลือเพียงซากเศษซากที่พิสูจน์ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่เป็นเรื่องจริง
"ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับนายที่นี่ รีบไปปราบเทพเจ้าแห่งความไม่เชื่อฟังเถอะ แบบนั้นนายก็จะกลายเป็น Campione! (นักฆ่าเทพ!) ฉันยังต้องไปหาคนอื่นอยู่ ลาก่อนแล้วกัน" ฮอตโดเข้าพูดกับเอลลิกาที่ช็อกอย่างมาก
เอลลิกาฟังคำพูดของฮอตโดแล้วฟื้นตัวกล่าวแก่เขา "ฉันมีสติพอตัว ฉันสู้เทพไม่ไหว เอ้อ นายจะไปหาคนไหนเหรอ ในฐานะสุภาพสตรีฉันจะช่วย"
"ฉันไม่เคยได้ยินว่าคนที่เจอใครแล้วชักดาบใส่จะเรียกว่าสุภาพสตรี แต่ถ้ามีความจำเป็นต้องให้ช่วยจริงๆ เจ้าของสมุดเวทย์ที่นายพูดถึงนั้นชื่อรูกูราซิอา ซอร่า อาศัยอยู่ในพื้นที่หนึ่งที่เรียกว่าสเตปสเตรน ซึ่งอยู่ในแผ่นดินใหญ่ ฉันกำลังเดินทางไปที่นั่น แต่หาเส้นทางไม่เจอ" ฮอตโดพูดกับเอลลิกา
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ เอลลิกาขมวดคิ้ว มองฮอตโดไปมา
"รูกูราซิอา ซอร่า? แม่มดจากเกาะซาดินเหรอ? คนอย่างนาย เตรียมไปพบเธอเหรอ? ...น่าสงสัยจริงๆ"
"ขอโทษจริงๆที่ทำตัวเป็นคนแบบนั้นแล้ว แต่ดูท่าทีของนาย ดูเหมือนนายรู้ว่าที่ไหน รีบบอกฉันหน่อย" ฮอตโดฟังคำพูดของเอลลิกาก็ต้องเร่งเสียงขึ้นอีกนิด ไม่งั้นอาจจะไปไม่ถึงที่จนถึงค่ำ
"ในฐานะอัศวิน ฉันจะเดินทางไปกับนายช่วงนี้ เพราะนายช่างน่าสงสัยยิ่งนัก เมื่อต้องเห็นสิ่งที่เกี่ยวกับเทพกลับไม่ตกใจเลย ฉันกล้าฟันธงได้ว่านายนั้นไม่ใช่คนธรรมดา และฉันจะคอยเฝ้านาย ช่วงนี้เพื่อหาความจริงว่าเป้าหมายของนายคืออะไร"
"ก็ช่างเถอะ นายจะทำยังไงก็ได้ เรียกฉันว่าฮอตโด คุซาจิ"
"ไปกินข้าวกันเถอะ ในฐานะอัศวิน มีหน้าที่รักษาร่างกายให้อยู่ในสภาพดีที่สุด การกินอาหารก็ไม่ควรมองข้าม" ฮอตโดพูดเบาๆ เหมือนคนติดกิน
ในร้านอาหาร เอลลีสั่งอาหารเป็นภาษ อิตาลีหลายอย่าง หลังจากไม่นาน พนักงานก็ยกไวน์มาให้ กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยเข้าจมูก เป็นไวน์เรียกน้ำย่อยชนิดมีฟอง หลังจากเคยดูอนิเมะ ฮอตโดรู้ว่าเอลลิไม่ค่อยทนแอลกอฮอล์ คาดว่าไม่นานคงเมาแน่
"เอลลี ตอนนี้ดื่มได้แล้วเหรอ? พูดถึงเรื่องอิตาลีต้องอายุ 16 ขึ้นไปถึงจะดื่มเหล้าได้ ไม่งั้นผิดกฎหมายใช่ไหม"“เรื่องเล็กแบบนี้ไม่ต้องสนใจหรอก เพราะเดือนหน้าฉันก็จะอายุครบ 16 แล้ว แล้วนายคิดว่าฉันจะทำพลาดให้เห็นหรือไง?” ขณะที่อีริก้าและคุโดคุสนั่งคุยกัน พนักงานเสิร์ฟก็นำอาหารมาเสิร์ฟ จานหลักเป็นอาหารเนื้อสไตล์ท้องถิ่น มีหมูหันหั่นชิ้นกับสเต็กเนื้อม้าเลือดสด เนื้อทั้งสองชนิดถูกยกมาเสิร์ฟ ไม่ว่าจานไหนก็น่ากินมาก การอดทนเดินทางไกลขนาดนี้ก็คุ้มค่า แต่ปัญหาคือไวน์แดงที่อีริก้าสั่ง เพราะแสงสลัว สีแดงเข้มของเหลวเหมือนมีแสงสะพรั่งเจืออยู่ เมื่อเห็นแชมเปญเรียกน้ำย่อยและได้ยินว่าอาหารหลักเป็นเนื้อ ก็ต้องเตรียมใจว่าจะเป็นแบบนี้ "นายชอบดื่มไวน์เหรอ อยากแข่งกันวัดปริมาณไหม?" "ได้สิ ใครจะกลัวนายล่ะ" ทั้งสองเริ่มแข่งกินไวน์ไปทีละแก้ว จนต่อมาดื่มจนเมามาย คุโดคุสนึกครึ้มใจว่าตนเองและอีริก้าถูกพาขึ้นห้อง ความทรงจำหลังจากนั้นหายวับไป เอาเถอะ ปล่อยให้มันเป็นเรื่องลืมไป ก่อนที่จะเกิดความรู้สึกแปลกแยก ความอบอุ่นที่สัมผัสได้จากสัมผัสนุ่มๆ นั่นคืออะไร? นุ่มกำลังดี มีกลิ่นหอม และเมื่อสัมผัสก็อบอุ่น วางอยู่ข้างตัวคุโดคุส ในขณะที่ต่อสู้กับความง่วง เขาจึงลืมตาขึ้น และมองไปข้างตัว ...ชั่วพริบตา ความคิดว่างเปล่า อีริก้า บรอนเทอร์นอนหลับสงบอยู่ข้างตัว และยังคงเปลือยกายอีกด้วย คุโดคุสถึงกับจมูกเลือดไหลทันที บังเอิญก็ไหลลงบนแผ่นผ้าปูเตียง
