【ส่งต่อ】《เทพนิยาย II》(ตอนที่ 8)

(สวัสดี) ___________________ สถานที่จัดงานแต่งงานและห้องฮันนีมูน ___________________ ???? เมื่อเสี่ยวชวนและอวี่ซู่ถูกคนรอบข้างโอบล้อม พร้อมรอยยิ้ม เดินเข้าสู่ห้องโถงงานแต่ง แสงสว่างเจิดจ้า แขกที่นั่งอยู่เต็มไปหมดกว่า 100 คน บรรยากาศแบบนี้ ทำให้ทั้งสอง 'ตัวเอก' รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เพราะนี่เป็นครั้งแรกของพวกเขา ???? พวกเขาได้ยินคำอวยพรมากมายอย่างเลือนลางในใจ เต็มไปด้วยความสุขและความรู้สึกอบอุ่นที่ค่อย ๆ เข้ามา ความสุขอันน่าประทับใจนั้น หวานชื่นอย่างมาก ทำให้รู้สึกรัก รักที่งดงามเกือบไม่จริง รักมาอย่างรวดเร็ว กลัวว่าจะเสียมันไปทันที ???? เมื่อพวกเขามาถึงสถานที่แต่งงานที่ประดับด้วยดอกไม้มากมาย จู่ ๆ ต้าชวนก็ปรากฏตัวออกมา: ครั้งนี้ พิเศษมาก เรารอไม่ไหวแล้ว อยากจะจัดห้องฮันนีมูนให้เร็ว ๆ! ดังนั้น ตอนนี้เราขอเล่นกับพวกคุณก่อน — การแต่งงานแบบง่าย ๆ แบบนั้นไม่ได้นะ (ต้าชวนยิ้มเยาะเจ้าเล่ห์ สีหน้ามีความล้อเลียนเล็กน้อย) พวกคุณต้องผ่านประเพณีแต่งงานจีนแบบดั้งเดิมอย่างแท้จริง งานที่ยากลำบากนี้ ฝากไว้ที่ฉันนะ ???? อวี่ซู่: ‘ประเพณีแต่งงานจีนแบบดั้งเดิม' คืออะไรเหรอ? ฉันมาถึงจีนแล้วเหรอ? ขอถามหน่อย จีนคือที่ไหนกันแน่? น้ำเสียงเร่งด่วน ???? ต้าชวน: สาวงามอวี่ซู่ คุณไม่ต้องแกล้งแล้วเหรอ หรือคุณไม่รู้จักจีนเลย นี่คือประเทศต้นกำเนิดของคุณนะ ???? เสี่ยวชวนทันใดก็ส่งสายตาให้เขา ทำให้ต้าชวนเข้าใจ: ใช่แล้ว โทษด้วย ผมลืมไปว่าคุณมาจากตูอัน! อย่างไรก็ตาม จีนคือชื่อของประเทศที่เราอาศัยอยู่ เป็นประเทศที่สงบสุข ไม่มีสงคราม — เข้าใจแล้วใช่ไหม? ???? อวี่ซู่ยังดูงง ๆ มองเสี่ยวชวน: อ้อ เข้าใจแล้ว นั่นหมายความว่าตอนนี้ฉันมาถึงจีนแล้ว ประเทศที่เสี่ยวชวนอาศัยอยู่ ???? คราวนี้ถึงคิวต้าชวนส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้เสี่ยวชวน เสี่ยวชวนก็เข้าใจทันที จึงรีบตอบ: ใช่แล้ว อวี่ซู่ ที่นี่คือจีน แน่นอน มันยังเป็นประเทศต้นกำเนิดที่สวยงามและอบอุ่นที่สุดของคุณด้วย ยินดีต้อนรับกลับสู่ไหล่ของประเทศที่รักคุณ ยินดีต้อนรับกลับสู่อ้อมกอดของคนที่รักคุณ — คุณอี้เสี่ยวชวน!ในเวลานี้ เกาหลานก็วิ่งมาจากด้านหลังด้วยความตื่นเต้น เข้ามาร่วมสนุก (ยังถือกระถางไฟขนาดใหญ่ไว้ในมือ) : งานที่ยากลำบากนี้ ก็มีส่วนของฉันด้วยนะ! มา ๆ เจ้าสาว ข้ามกระถางไฟนี้ก่อนเถอะ เพื่อเผาความทรงจำไม่ดีในอดีตทั้งหมด ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะสามารถมีชีวิตที่มีความสุขสมบูรณ์แบบได้ ???? ดาชวน: และหลังจากข้ามกระถางไฟแล้ว ก็ต้องเงียบ ๆ อธิษฐานให้ตัวเอง ทุกคนตอนนี้ก็จะอธิษฐานให้เจ้าสาวด้วย ??? พระหยกชู่ไม่มีการเตรียมใจสำหรับประเพณีการแต่งงานแบบนี้เลย แต่การข้ามกระถางไฟนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอ! เธอหลับตา—ทันใดนั้น ก็รำลึกถึงตอนที่เธอและเสี่ยวชวนต้องจากกันด้วยชีวิตและความเศร้าเสียใจ ณ ที่นั้น ตอนนั้น แสงไฟพุ่งสูง ถ้ำมืดสนิทให้ความรู้สึกเย็นยะเยือก และเธอต้องสละโอกาสอิสระเพื่อช่วยชีวิตเสี่ยวชวน จากนั้น ต้องเผชิญชีวิตในถ้ำมืดมิดอย่างทรมานโดยไม่มีกำหนดเวลาที่แน่นอน เมื่อนึกถึงตรงนี้ เธอจึงลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน มองไปที่เสี่ยวชวนที่อยู่ใกล้ ๆ เธอรู้สึกทันทีว่าตัวเองมีความกล้าเผชิญทุกสิ่งได้อย่างแข็งแกร่ง; เธอรู้สึกว่าต้องเตรียมพร้อมที่จะเสียสละเพื่ออนาคตของเธอและเสี่ยวชวน; เธอรู้สึกว่า เพื่อที่จะได้อยู่กับเสี่ยวชวนตลอดไป สามารถสละทั้งแสงสว่างและอิสระได้ ???? ด้วยความคาดหวังถึงอนาคตที่สวยงาม เธอก็กระโดดข้ามกระถางไฟทันที! ทันใดนั้น ก็เริ่มอธิษฐาน ทุกคนก็เงียบสงบ อธิษฐานและอวยพรให้เธอ ???? สถานการณ์นี้ ทำให้เสี่ยวชวนซาบซึ้งมาก พอที่จะได้อยู่กับหยกชู่ตลอดไป เขารอมากว่า 2,000 ปี การรอคอยนั้นเจ็บปวด แต่ตอนนี้ เมื่อเห็นหยกชู่กระโดดข้ามกระถางไฟด้วยเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบ ก็เหมือนเป็นสัญญาณว่าความรักของพวกเขาจะลึกซึ้งยิ่งขึ้นและไม่สามารถตัดกันได้; แม้จะผ่านการทดสอบที่ร้อนแรงเหมือนไฟ พวกเขาก็เอาชนะความทุกข์ยากทั้งหมดและได้รับความสุขอันล้ำค่า!! มันทำให้รู้สึกดีเหมือนดื่มเครื่องดื่มดี ๆ ???? ดาชวน: ต่อไป เราก็ยังมีรายการอยู่ ก็คือ ก่อนที่จะให้คำมั่นศักดิ์สิทธิ์ต่อกัน จะต้องแสดงความจริงใจด้วยการกระทำ! ???? พระหยกชู่: ดาชวน นายอย่าอั้นความลับอีกเลย จะต้องแสดงความจริงใจอย่างไรล่ะ? ???? ดาชวน: เรื่องนี้ เป็นวิธีเก่าของเรานะ; แต่สำหรับเธอ เป็นวิธีใหม่ ฮ่าฮ่า รับรองทำให้เธอ 'ตื่นเต้น' แน่นอน!! ???? พระหยกชู่พูดด้วยน้ำเสียงสงสัย: อ่า?โอคาวะ นี่มันคืออะไรเหรอ? ???? ทากะโรม: อืม มันแน่นอนว่าต้องเล่นด้วยกันสองคนล่ะ เมื่อพูดจบก็เอาผลแอปเปิ้ลลูกเล็กออกมา และใช้สายเบ็ดขนาดเล็กแขวนมันขึ้น ดูแล้วช่างน่าสนุกจริง ๆ ???? โอคาวะ: ฉันก็มีนะ; หลังจากนั้น เขาก็เหมือนเล่นมายากล เอาสายเบ็ดสุดสนุกออกมา ซึ่งเป็นสายสีสันด้วย—ด้านล่างนั่นมีลูกกวาดลูกเล็ก ๆ จากนั้นเขาก็พูดต่อ: อันนี้ล่ะ เกมก็คือ——เสี่ยงนิด ๆ รักจริงหน่อย ๆ! ???? ทามาชุ: อะไรนะ? ฉันฟังไม่เข้าใจเลย ชีวิตนี้ไม่เคยได้ยินเกมแบบนี้มาก่อน! ก่อนหน้านั้น ฉันกับโอกาวะตอนอยู่ในแดนฮั่น เขาสอนฉันเล่นเกมพวกนั้น แต่ไม่มีเกมไหนเลยที่มีชื่อนี้ ฉันสับสนสุด ๆ แล้ว ???? ครั้งนี้ โอกาวะก็ต้องยอมรับโอคาวะ เพราะเขาคุ้นเคยกับชื่อเกมนี้มากที่สุด! สมัยเด็ก ๆ เขาและโอคาวะสองคน ชอบเล่นบ้าน ๆ กันที่สุด เวลาเล่นก็จะหยอกล้อเด็กชายและเด็กหญิงให้เล่นเกมนี้ นี่เป็นเกมที่จับคู่ประสบความสำเร็จสูงมากจริง ๆ ???? โอกาวะหน้าแดงเขิน ๆ พูดว่า: โอคาวะ ทากะโรม พวกคุณอย่าล้อเรานะ รีบสาบานแต่งงานกันไปเถอะ อย่าปล่อยให้เลยเวลามงคลนะ เดี๋ยว ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ไม่ดีแน่ ๆ ???? ทากะโรม: โอกาวะ นี้ไม่ได้นะ เธอก็รู้ การวางแผนงานแต่งครั้งนี้เป็นเราสองคน โอคาวะกับฉัน ทำงานหนักและรอบคอบอย่างเต็มที่! ทั้งกระบวนการไม่สามารถทำตามที่เธออยากได้หรอก ไม่สนใจความเหนื่อยยากของเราหรอ? ทำให้งานแต่งไม่มีบรรยากาศใช่ไหม? อยากหนีไปกลางงานสินะ? บอกตรง ๆ เลย ครั้งนี้——ไม่ได้! สีหน้าจริงจัง เหมือนจริงจังแบบสุด ๆ ???? โอกาวะหงุดหงิด หน้าแดงคอพองพูดว่า: ทากะโรม โอคาวะ พวกคุณ พอเถอะ เกมนี้ ตอนเด็ก ๆ ไม่รู้อะไรยังเล่นได้; แต่เดี๋ยวนี้ เป็นยุคอะไรกัน 21 ศตวรรษแล้ว โอคาวะ ทำไมต้องให้ฉันเล่นด้วย ฉันไม่เอาหรอก พูดจบหน้าแดงจัดอีกครั้ง ???? ทามาชุอยากช่วยกล่อมเรียบร้อย: เกมนี้ฉันไม่เคยเล่นเลย ไม่อย่างนั้น โอกาวะ เรามาเล่นกันสักหน่อยดีไหมล่ะ?! ????โอกาวะถูกทั้งสามคนกดดันจนอับจนหนทาง: ฉันจริงๆ ฉันขอร้องพวกคุณ ฉันไม่เอาเด็ดขาด ในที่ประชุมที่มีคนมากขนาดนั้น เล่น เล่นเกมนี้! ฉันไม่เล่นเด็ดขาด ???? โอกาวะตอนนี้เตรียมพร้อมแล้ว ส่วนเกา หลาน ก็เริ่มอธิบายวิธีการเล่นเกมให้หยู่ซูฟัง: จริงๆ แล้ว มันง่ายมาก คือ พวกคุณสองคนกินแอปเปิ้ลด้วยกัน จากนั้น ก็กินลูกกวาดนี้ด้วยกัน ใครกินก่อน ใครกินหมดก่อน ก็จะได้เข้าไปที่งานหลักของการสาบานแต่งงาน แบบนี้แฟร์มาก ๆ พวกคุณต้องพยายามนะ ต้องกินให้เร็วขึ้นหน่อย ???? โอกาวะอดทนไม่ไหวแล้ว จักรวาลขนาดเล็กในตัวเขาถูกบังคับให้ระเบิด: เกา หลาน โอกาวะ! พวกคุณหยุดนะ เกม 'เด็ก ๆ' แบบนี้ที่น่าอับอาย ฉันไม่เล่นเด็ดขาด แต่การแต่งงาน ฉันต้องแต่งแน่นอน! แสดงสีหน้าเข้มแข็งเด็ดเดี่ยว ???? เกา หลาน: คราวนี้ ต้องทำแบบนี้แหละ ถึงจะมีความรู้สึก 'กลับไปสมัยเด็ก' นะ! พูดไปก็อดหัวเราะไม่ไหว ???? โอกาวะ: คราวนี้ เป็นงานแต่งของฉัน ฉันไม่เอาหรอกนะ! ???? หยู่ซู: งั้นก็อย่างนี้นะ เราก็แค่กินหนึ่งชิ้น ไม่กินสองชิ้นก็แล้วกัน ก็ถือว่าให้ทุกคนสนุกกับบรรยากาศที่มีความสุขแบบนี้ โอกาวะ อย่าเอาแต่ใจ ทำลายบรรยากาศที่ดีนะ! ???? โอกาวะมองหยู่ซู เกาปากแก้ม เอาชนะใจตัวเองไม่ได้; สุดท้าย จึงต้องยอมแพ้ พูดว่า: ก็ได้ ก็ได้ ฉัน 'ยอมแล้ว' ลองเล่นครั้งเดียว แต่ฉันขอพนันนะ ???? ดังนั้น โอกาวะและโอคาวะ ใช้กรรไกร กระดาษ หิน ผลปรากฏว่า โอกาวะออกกระดาษ โอกาวะออกกรรไกร! — โอกาวะแพ้ ???? โอคาวะ: นั่นหมายความว่า พวกคุณสองคน ก็ค่อย ๆ กินลูกกวาดเถอะ ฮะฮะ สนุกให้เต็มที่นะ ???? โอกาวะไม่มีทางเลือก ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ ส่วนหยู่ซู มองเขาที่กระโดดโลดเต้นเพราะร้อนใจ ก็หัวเราะออกมา ???? ในปาร์ตี้ใหญ่ที่มีคนมากกว่า 100 คน หนึ่งคน เขินอายสุด ๆ หนึ่งคน รู้สึกแปลกใหม่สนุกสนาน; สุดท้าย ในเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและเสียงรบกวนของทุกคน โอกาวะก็ฉุกคิด รีบกินลูกกวาดไปก่อน จึงคลี่คลายความอึดอัดออกได้ ???? ไม่งั้น ก็คงไม่รู้ว่า งานแต่ง จะโดนเกา หลานและโอคาวะแกล้งนานแค่ไหน! โอ้ จริง ๆ ก็ทำอะไรไม่ได้ ใครล่ะจะให้หยู่ซูไม่เคยเล่นเกมนี้ แต่การที่สามารถเล่นเกม 'เด็ก ๆ' แบบนี้กับเธอเอง ก็ทำให้ใจนุ่มฟู มีความสุข หวานเหมือนกินไอศกรีมชิ้นใหญ่ในฤดูร้อนร้อน ๆจริง ๆ แล้ว รู้สึกดีจนถึงใจ ยิ้มอย่างมีความสุข เป็นธรรมชาติ อยู่บนใบหน้าเหมือนแสงอาทิตย์ ???? ซาโอะคาวะคิดในใจว่าในที่สุดก็ได้เวลาที่จะสารภาพรัก รอให้พิธีกรอ่านบทสวดพิธีแต่งงานยาว ๆ ผ่านไปอย่างยากลำบาก จนสุดท้ายถึงเวลาที่เขาต้องตอบกลับ ก็เลยตะโกนเสียงดังอย่างภาคภูมิใจว่า: ฉันชอบหยวินซู่ ฉันอยากอยู่กับเธอตลอดไป เป็นนิรันดร์ ไม่เปลี่ยนแปลง!! ???? หยวินซู่ ฟังเขาพูดแบบนั้น ก็ดีใจมาก และก็สารภาพรักอย่างรวดเร็วเช่นกันว่า: ฉันก็เหมือนกัน อยากอยู่กับซาโอะคาวะตลอดไป อยู่ด้วยกันไม่แยกจากกันนิรันดร์ ???? คนรักสองคน ในที่สุดก็สามารถอยู่ด้วยกันได้ภายใต้การคุ้มครองทางกฎหมาย โกะรันและไดคาวะ หลังจากได้ยินคำสาบานแต่งงาน น้ำตาของพวกเขาก็ซึม พร้อมกับคิดถึงเรื่องราวทั้งหมด ผ่านการทดสอบและความเศร้ามามากมาย ในที่สุดก็เป็นจริงในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2010! วันนี้ วันวาเลนไทน์ จริง ๆ แล้วเป็นวันที่พิเศษและงดงาม สำหรับงานแต่งงานที่น่าจดจำนี้ ทุกคนวางแผนกันเต็มที่เลยทุกอย่างคุ้มค่า ความทรงจำที่งดงามและอบอุ่น จะคงอยู่ในช่วงเวลานี้ ตลอดกาล สดชื่นและกระจายออกไป ???? ทุกคนกล่าวคำอวยพรซ้ำ ๆ ในปาก แก้วไวน์ ละลายในปากทุกคนทำให้หัวใจเบิกบาน ฝนกลีบไม้ดอก ร่วงบนหัวสองคนราวกับฝนตกหนัก รักแท้ ในตอนนี้ อยู่ในใจของทั้งสอง เปล่งประกายและมีกลิ่นอายเฉพาะตัว แม้ว่าพวกเขาจะเป็นผู้ใหญ่มีผมสีขาวแล้ว แต่ความรักเพิ่งจะเริ่ม อาจนำสองคนไปสู่ปาฏิหาริย์ที่แตกต่างออกไปก็เป็นได้ ???? ญาติและเพื่อนทั้งหมด ก่อนออกเดินทาง ตามธรรมเนียมเก่า ก็หยิบเค้กมังกรและฟีนิกซ์ และขนมคริสตัล ยิ้มแย้มและพูดคุยกันไป หวังว่าคำอวยพรทั้งหมดจะเป็นจริง แม้ว่าคำปรารถนาเหล่านี้จะเหมือนกันทั้งหมด—อยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า รักกันตลอดไป ไม่ทอดทิ้งกัน อยู่เคียงข้างกันตลอดไป ???? ตอนนี้ แสงแห่งค่ำคืนอ่อนโยนเหมือนความรัก มีพระจันทร์สว่างใส คอยส่องทางให้ผู้คนในยามมืด ทั้งวันทั้งวัน คนทั้งสองเหน็ดเหนื่อย ตอนนี้ต้องเผชิญกับพิธีรุนแรงของห้องหอ ???? ข้างกล่าว: แต่อย่างไรก็ตาม เรื่องทั้งหมดนี้ยังไม่จบ ยังมี 'ปาร์ตี้งานแต่งหลังเวทีที่สนุกสุด ๆ'! ???? ข้างกล่าว: ทุกคนให้ระวัง บทสำคัญเริ่มขึ้นแล้ว! ???? ในที่สุดก็ถึงหลังเวที ถึงเวลาวุ่นวายห้องหอแล้วสองคน แสดงถึงจิตวิญญาณของกลุ่ม ความสามัคคีและหน้าที่ ยืนยันว่าจะไม่เล่นแล้ว ทั้งคู่หาเหตุผลว่าสูบหมดแรง เล่นไม่ไหว ???? เสี่ยวฉวนเหมือนวีรชน พูดด้วยความกล้าตายว่า: จริงๆ นะ ไม่ไหวแล้ว เสิร์ฟเหล้ามานานจนแทบจะเป็นลม ตอนนี้แทบจะแยกไม่ออกทิศเหนือใต้ตะวันออกตะวันตก คุณทั้งหลาย เอ็นดูหน่อยเถอะ ปล่อยฉันกับหยวินซู่เถอะ! ——เริ่ม ‘ไหว้เทพ' ???? ต้าเฉวียน: นี่ไม่ได้ผลนะ เราไม่ได้อยากทรมานคุณสองคนหรอก นี่มันคือประเพณีการแต่งงาน เข้าใจไหม? ไม่อยากแต่ง ก็ไม่ต้องมา แต่ถ้าอยากแต่ง ก็ต้องทนหน่อย พูดจบ ก็อดยิ้มเจ้าเล่ห์ไว้ไม่ไหว ???? หยวินซู่ก็แทบทนไม่ไหว พูดช้าๆ ว่า: ต้าเฉวียน เกา หลาน โปรดชี้แนะและปล่อยฉันกับเสี่ยวฉวนเถอะ เรื่องนี้นี่ ยุ่งยากกว่าประเพณีแต่งงานในสมัยก่อนมาก! โอ้พระเจ้า เรื่องนี้ทรมานคนมากกว่ามากจริงๆ เราจริงๆ นะ พูดไปก็ไอ ?? เสี่ยวฉวนยังคงอ้อนวอน: ต้าเฉวียน เกา หลาน ปล่อยเราเถอะ ฉันจะกราบคุณแล้ว ???? พูดไปก็แสร้งทำเป็นเมา แกล้งกราบ ???? ต้าเฉวียน: ไม่ได้! อย่างน้อยก็ต้องเล่นหนึ่งรอบ ถึงจะไปได้! ???? เสี่ยวฉวน แสร้งทำตาเบลอเพราะเมา พูดว่า: เอ่อ อืม คุณมีอะไรต่ออีกไหม เล่นเลย วันนี้ฉันจะเล่นกับคุณ เล่นเกม醉打金枝 พูดอย่างลังเล ทำให้สีหน้าของเขาดูน่าปริศนา แสดงได้ยอดเยี่ยม และทำเหมือนจริง