(7)UFO ประหลาด หลังจากที่ตงเจ๋ออ้างว่าสร้างเขื่อนจับปลาและขโมยวิชาแล้วหนีไป กลุ่มนักรบเหลียงโจวที่เขานำ ยังคงเผชิญหน้ากับหานซุ่ยและม่าเทิง ในเวลาเพียงพริบตา การเผชิญหน้าก็ยืดเยื้อถึงสี่ปี จนกระทั่งตงเจ๋ออายุ 56 ปี ในช่วงเวลานี้เอง เป็นช่วงชีวิตที่ค่อนข้างทุกข์ใจของเฉาเฉาและหลิวเป่ย สองคนหนุ่มที่เพิ่งเติบโตขึ้น ในช่วงเวลานี้ เฉาเฉาด้วยสถานะบุตรชายข้าราชการรุ่นที่สอง และเพื่อนสนิทหยวนเชา ได้รับความชื่นชมจากจิ่นซั่ว จนได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยตะวันตกทั้งแปดคน ซึ่งหน้าที่คล้ายกับผู้บัญชาการรักษาความปลอดภัยพระนคร โดยรับผิดชอบความปลอดภัยในเมืองนิคมหลวง ตั้งแต่เมื่อเฉาเฉาเข้ารับตำแหน่ง เขาได้แขวนไม้ห้าสีที่ประตูเมือง พร้อมประกาศว่า ใครกล้าไม่ฟังคำสั่งข้าล่ะ จะเชื่อมั้ยว่าข้าจะฆ่าเขาด้วยไม้? — ผู้ใดละเมิดกฎ จะถูกตีจนตาย คำพูดของเฉาเฉาทำให้หัวหน้าโดยตรงของเขา จิ่นทู ซึ่งเป็นลุงของจิ่นซั่วโกรธจัด จิ่นทูจึงเลือกคืนหนึ่งที่เฉาเฉารับเวรขี่ม้าไปในตอนกลางคืนและตะโกนว่า: “เฉาเล็ก รีบมาเปิดประตูให้ข้า…” เมื่อเฉาเฉอเห็นท่าทางนี้ เขารีบสั่งว่า: “จับลุงจิ่นมาทันที ตีจนตาย!” และเขาก็ทำให้ลุงจิ่นตายจริง ๆ เหตุการณ์เกิดขึ้นหลังจากนั้น จิ่นซั่วโกรธมากแต่ก็ไม่กล้าลงมือ เพราะต้องรู้ว่า พ่อของเฉาเฉา เฉาเซิง เป็นลูกบุญธรรมของต้าตั้งจ่างเทิง หลังจากเทิงตาย พ่อของเฉาเซิงสืบทอดตำแหน่งและยศอาวุโส ทำให้มีอำนาจไม่ต่างจากจิ่นซั่ว ทุกคนล้วนเป็นคนในกลุ่มขุนนาง หากจิ่นซั่วแก้แค้นเฉาเฉา พ่อของเขาจะสู้สุดชีวิต หากเหล่าขุนนางฆ่ากันเอง จะไม่ใช่เรื่องน่าขันและเป็นที่น่าดูถูกหรือ? คิดไปคิดมา จิ่นซั่วจึงคิดวิธีแก้ปัญหา กล่าวว่า: “เฉาเล็กนี่เป็นคนดี ทำงานยุติธรรม ไม่ลำเอียง ข้าควรใช้เขาอย่างเต็มที่ เฮ้อ... หน่วยดุนชิวของเหอหนาน กำลังขาดผู้ว่าราชการจังหวัด ให้เฉาเล็กไปทำงานที่นั่น ข้าเห็นด้วย ให้เด็กคนนี้ทำงานให้ดี” จึงเป็นเหตุให้เฉาเฉาถูกผลักไสไปดุนชิว ถูกเนรเทศออกจากศูนย์กลางการเมือง หลายปีต่อมา เมื่อเฉาเฉานึกถึงประสบการณ์ชีวิตอันมืดมนนี้ เขาอดใจไม่ไหว จึงเขียนจดหมาย 《คำเตือนถึงลูกชายเฉา จื้อ》ให้ลูกชายเฉา จื้อ ว่า: “ข้าเคยเป็นผู้ว่าดุนชิว อายุ 23 ปี ย้อนกลับมานึกถึงสิ่งที่ทำในตอนนั้น ข้าไม่มีความเสียใจในวันนี้ตอนนี้เจ้าก็อายุยี่สิบสามแล้ว ใช่หรือไม่ ควรไม่ต้องพยายาม…" หมายความว่า: "ลูกเอ๋ย พ่อของเจ้าตอนอายุเท่าเจ้าตอนนี้ ถูกคนอื่นไล่ออกไปที่ตุ้นชิว พ่อของเจ้าร้องเรียนไหม? ไม่…ก็ไม่เชิง พ่อของเจ้าถึงแม้ประสบความโชคร้ายเช่นนี้ แต่ก็รู้ว่าโลกที่ไม่โอดครวญเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่จะเปิดใจเจ้า ปล่อยใจเจ้าให้เป็นอิสระ และปลุกปัญญาเจ้า…" ประมาณนี้ โดยรวมแล้วเป็นสิ่งที่สร้างแรงบันดาลใจมาก
เมื่อสมัยวัย 24 ปี หลิวเป่ยมีโชคชะตาที่สร้างแรงบันดาลใจกว่าชายาเจาเซ่อซะอีก ตอนนั้นหลิวเป่ยเพิ่งได้ตำแหน่งเจ้าหน้าที่เมือง แต่ถูกราชสำนักปลดจากตำแหน่งทันที ตอนนั้นหลิวเป่ยโกรธจัด จับเจ้าหน้าที่ที่มาประกาศคำสั่งปลดมัดแล้วซัดจนเกือบตาย ทำให้กวนอูและจางเฟยหน้าซีดฟันเกือบกระทบริมฝีปาก
หลิวเป่ยหลังจากนั้นเลือกหนีไป พร้อมกับกวนอูและจางเฟยกลายเป็นคนไร้งาน ไปเป็นคนจรจัด
ขณะนั้นเจาเซ่อกำลังนั่งบ่นอยู่หน้าศาลาที่พังยับในตุ้นชิว แต่หลิวเป่ย กวนอู และจางเฟย ซึ่งเป็นสามผู้ยิ่งใหญ่แห่งประวัติศาสตร์ กำลังกรีดร้องในทุ่งร้าง ทันใดนั้น ดาวประหลาดดวงใหญ่ปรากฏบนขอบฟ้า ตรงกลางเป็นก้อนไฟหมุนและลุกโชนอยู่ตลอด ด้านหลังลากหางยาวมากกว่า 10 วา พุ่งผ่านศีรษะของทั้งสามคนไป หลิว กวน จาง ลุกขึ้นพร้อมกันตะโกนว่า "UFO…"
คำยังไม่ทันจบ วัตถุบินไม่ทราบชนิดนั้นก็พุ่งผ่านแผ่นดินจงหยวนอย่างรวดเร็ว ไปยังเขตชายขอบเหนือ ปรากฏเหนือค่ายทหารของหานสุ่ยและม่าเถิง ก่อนหยุดนิ่ง ราวกับเป็นไฟส่องขนาดใหญ๋ ส่องสว่างค่ายของทหารหานและม่าให้เห็นเหมือนกลางวัน
ทันใดนั้น ทหารและสัตว์เลี้ยงในค่ายเกิดความหวาดกลัว เดี๋ยวร้องก้องตะโกน สัตว์ทุกชนิดรวมทั้งลาหมูร้องเสียงดัง ทหารทุกคนตกใจฟันสั่น วิ่งวุ่นเหมือนไม่มีหัว
หานสุ่ยวิ่งออกจากเต็นท์ มองท้องฟ้าที่ประหลาด ตาโตปากค้างว่า: "กำลังรบอยู่ดี ๆ ทำไมกลับมี UFO ขึ้นมาได้?"
ใครกล้าเล่นเอาแบบนี้กัน?
ในระหว่างความสงสัย ทันใดนั้นเสียงการสู้รบก็เข้ามาจากทุกทิศ ก่อนเห็นทหารของตงเจวียนปรากฏขึ้นเหมือนโผล่ออกมาจากใต้ดินกลางแสงสว่างจ้า แล้วเริ่มฟันกันอย่างโหดเหี้ยม หานสุ่ยและม่าเถิงไม่ลังเล กลับหลังม้าหลบหนีทันที
ไม่น่าเชื่อ สามก๊กยุคนี้ถึงกับมี UFO นี่เป็นเรื่องแปลกที่เกินจะรับมือ ถ้าหานสุ่ยและม่าเถิงไม่พ่ายแพ้อย่างย่อยยับ ก็ยากจะอธิบายได้
ในการรบครั้งนี้ ทัพหานและม่าแพ้อย่างหนัก หนีไปถึงยู่จงแล้วเจ้าวัตถุบินที่สว่างไสวบนท้องฟ้าในปีนั้น มันคือเรื่องอะไรกันแน่? เมื่อสืบค้นข้อมูลที่เกี่ยวข้อง พบว่ามานานมาแล้วในใจกลางจักรวาลมีดาวไฮเปอร์โนวา (supernova) ระเบิด ดาวไฮเปอร์โนวาเมื่อระเบิดจะปล่อยพลังงานมหาศาล สว่างกว่าดวงอาทิตย์นับล้านดวง แม้ว่าจะสว่าง แต่แสงที่สว่างนั้นต้องเดินทางผ่านอวกาศอันยาวไกล ต้องใช้เวลามาก ตามบันทึก หลังจากนั้นหนึ่งปี คือปี ค.ศ. 185 แสงจากดาวไฮเปอร์โนวาก็คลานเหมือนเต่ามาถึงโลก ทำให้คนบนโลกเห็น ดงจั้ว (董卓) น่าจะใช้โอกาสแสงสว่างจากดาวไฮเปอร์โนวาที่ระเบิด บุกโจมตีหานซุ่ยและหม่าเทิงทันที ทำให้ได้รับคุณูปการในสงคราม
