————
พิเศษ "ฝนดาวตก"
1
ดาวตก A พูดว่า: มีคนขอพรจากฉัน
Meteor B พูดว่า: แมลงสาบเพิ่งขอพรจากฉัน
Meteor A กล่าวว่า: ...ทุกอย่างเกิดขึ้นจริงๆ ในตอนนี้
Meteor B พูดว่า: มันเป็นแมลงสาบที่กำลังจะตาย มันซ่อนจนคนที่มันชอบไม่อยากเจอ
ดาวตก A กล่าวว่า: บุคคลนั้นอธิษฐานขอให้แมลงสาบปรากฏตัวอย่างปลอดภัยในบ้านของเขา
Meteor B กล่าวว่า: แมลงสาบตัวนั้นขอพรที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปตราบเท่าที่คนที่เขาชอบ
2
ดาวตก A พูดว่า: คนที่ขอพรฉันเป็นคนดี ดังนั้นตอนนี้ฉันจะทำตามความปรารถนาของเขาให้สำเร็จ
Meteor B พูดว่า: คนที่ขอพรกับฉันคือแมลงสาบ ครอบครัวแมลงสาบทำเรื่องเลวร้ายมามากมายจึงต้องลดความปรารถนาลง
Meteor A กล่าวว่า: คุณต้องการลดราคาอย่างไร?
Meteor B กล่าวว่า: แม้ว่าฉันจะปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่ แต่ฉันอยากให้มันไม่เป็นแมลงสาบอีกต่อไป และอย่ามีความสุขกับการเป็นแมลงสาบ
Meteor A กล่าวว่า: แล้วคุณอยากให้มันกลายเป็นอะไร?
Meteor B คิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า: มาเป็นมนุษย์ การเป็นมนุษย์เป็นสิ่งที่เหนื่อยที่สุด
3
แม่ของหนุ่มหล่อกลับมาหลังจากกินข้าวเสร็จ
หนุ่มหล่อปิดประตูแล้วนั่งอยู่คนเดียวบนโซฟาด้วยความงุนงง
แมลงตัวน้อยจะไม่แบ่งบิสกิตคัสตาร์ดของเขาอีกต่อไป
จะไม่มีแมลงเล็กๆ น้อยๆ ที่จะทำให้เขาตลกอีกต่อไป
ปีที่หายวับไปของเขาคือครึ่งชีวิตของเขาจริงๆ
หนุ่มหล่อไม่สามารถคิดถึงมันได้อีกต่อไป เขาลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ห้องนอน
4
มีเสียงดังกึกก้องในห้องครัว
หนุ่มหล่อหันหลังกลับวิ่งไปที่ห้องครัว
เมื่อหนุ่มหล่อรีบวิ่งไปที่ห้องครัว ก็เห็นตู้อาหารพัง และมีชายหนุ่มเปลือยนั่งอยู่บนพื้นพร้อมกล่องคุกกี้เปล่าในมือ
ชายหนุ่มสังเกตเห็นเขา จึงเงยหน้าขึ้น กระพริบตาโตสีดำแล้วพูดอย่างเสียใจเล็กน้อย: ไม่มีบิสกิตคัสตาร์ดอีกแล้วเหรอ?
————
1
เด็กหนุ่มหล่อลืมตาโตและมองดูสิ่งมีชีวิตที่น่ารักที่อยู่ตรงหน้าเขา
ชายหนุ่มรูปงามมองดูหน้าต่างรอบๆ ตัวเขา หน้าต่างทั้งหมดปิดสนิท แล้วมองดูเด็กที่จ้องมองเขาด้วยสายตาสับสน ปรากฎว่าหนุ่มหล่อกำลังอารมณ์ไม่ดี เขาเป็นเด็กที่น่ารักมาก เอ่อ มีลักษณะทางเพศที่ชัดเจน...
เด็กรู้สึกถึงการจ้องมองของเด็กชายรูปหล่อ จึงรีบปีนขึ้นไปที่ขาของเขา ปิดจุดขี้อายด้วยกล่องบิสกิตคัสตาร์ด และหน้าแดง
หนุ่มหล่อหน้าแดงเมื่อเห็นการกระทำของเขาและไม่รู้ว่าจะมองไปทางไหน
ใช้เวลาห้านาทีก่อนที่ฉันจะพบเสียงของฉัน
คุณมาจากไหนนะเด็กน้อย?
เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจแล้วก้มหน้าลง ชี้ไปที่ตู้กับข้าว
2
หนุ่มหล่อมองดูเด็กขี้อายคนนี้อย่างช่วยไม่ได้
หมอบลง ฉันขอทราบชื่อของคุณได้ไหม? มันเป็นของครอบครัวใคร?
เด็กไม่เงยหน้าหรือพูด เขาแค่ส่ายหัว
หนุ่มหล่อพ่ายแพ้ ช่างเป็นเด็กประหลาดจริงๆ
หนุ่มหล่อจับผมนุ่มๆ ของเด็ก แล้วหันหลังกลับแล้วเดินออกไป
ทันทีที่เขาก้าวไปสองก้าว มือของเขาก็ถูกคว้าไว้
เด็กเงยหน้าขึ้นและกระพริบตาที่ไร้เดียงสา
ชายหนุ่มรูปงามนึกถึงชายหนุ่มผู้น่ารักอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาไม่อยู่ที่นั่นแล้ว
3
ฉันจะไปซื้อเสื้อผ้าให้คุณ คุณไม่สามารถทำได้โดยไม่มีเสื้อผ้า
เด็กปล่อยมือหนุ่มหล่อแล้วกระพริบตา
หนุ่มหล่อยังคงเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและหล่อเหลา
หนุ่มหล่อก็หยิบเสื้อของตัวเองมาสวมให้เด็ก
เสื้อตัวใหญ่คลุมตัวเด็กแกว่งไปมา
ชายหนุ่มรูปหล่อพับแขนเสื้อของเด็กขึ้น เผยแขนเล็กๆ ที่เรียวยาวจนเกือบจะน่าสงสาร หนุ่มหล่อพูดกับตัวเองว่า ทำไมช่วงนี้เขาถึงมีนิสัยชอบดูแลคนอื่น หนุ่มหล่อบอก ถ้าไม่พูด พรุ่งนี้ต้องไปส่งโรงพัก เด็กมีความกังวล ปากของเขาขยับ และคำพูดที่เขาพูดก็เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น แมลงสาบตัวน้อย มีชีวิตอยู่. อย่าจากไป. 4 หนุ่มหล่อหันกลับมาด้วยความไม่เชื่อ อย่างไรก็ตาม คิ้วของเด็กดูเหมือนจะแสดงให้เห็นว่ามีบางสิ่งคลุมเครือที่เขาคุ้นเคย เด็กก้มศีรษะลงอีกครั้งเมื่อเห็นดวงตาของเด็กชายรูปงาม ดึงหน้าเขาด้วยความหงุดหงิด ตอนนี้หนุ่มหล่อไม่ชอบแมลงสาบตัวน้อยแล้ว โอ้.หนุ่มหล่อยิ้มอย่างมีเสน่ห์และอ่อนโยน พูดอย่างช่วยไม่ได้ บางทีการขอพรจากดาวตกอาจจะได้ผลจริงๆ สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ดีใจที่คุณกลับมาแล้ว เด็กเงยหน้าขึ้นมองและจำได้จริงๆ เขาคิดว่าเขาจะถูกไล่ออก เด็กคิดว่าหนุ่มหล่อยังคงสับสนมาก ชายหนุ่มรูปหล่อลูบผมของเด็กอย่างหยาบๆ จากนั้นลูบหน้าแล้วถอนหายใจ เด็กน้อยเดินตามหนุ่มหล่อไปที่ห้องนั่งเล่น รู้สึกหดหู่ใจมาก ฉันคาดหวังว่าจะได้กอด หนุ่มหล่อยังชอบเอ็มเอ็มอยู่เลย 5 เด็กลืมตา และใบหน้าของเด็กชายรูปหล่อก็อยู่ใกล้มาก ขนตาของหนุ่มหล่อนั้นสั้นมาก แต่ก็เข้ากันกับดวงตาของหนุ่มหล่อได้เป็นอย่างดี หนุ่มหล่อก็จมูกสวย ดูดีไปทุกที่ เขาเป็นผู้ชายที่หล่อจริงๆ ตื่นได้แล้วเด็กน้อย เด็กหน้าแดงหลังจากถูกจับได้ว่าแอบดูกระเป๋า อย่างไรก็ตามหนุ่มหล่อที่สับสนก็เป็นคนดีมากเช่นกัน ทำไมคุณถึงเขินอายขนาดนี้? มันก็เหมือนเดิม แต่คุณไม่ค่อยพูด ตอนนั้นฉันกำลังคิดว่ามันจะดีแค่ไหนถ้าคุณได้เป็นมนุษย์และเราจะได้พูดคุยกัน เด็กเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจและกระซิบ: ตอนนั้นคุณพูดอย่างอื่น ฮะ? คุณพูดได้คล่องมากขึ้น เด็กหันหน้าหนี โดยมีน้ำตาแห่งความคับข้องใจและความโกรธส่องมาที่มุมดวงตาของเขา เขาเม้มปาก ใบหน้าแดงก่ำ และดูไม่มีความสุขมาก เกิดอะไรขึ้น?ร่างกายของฉันเปลี่ยนไปและแม้แต่อารมณ์ของฉันก็เปลี่ยนไป เด็ก ๆ ละเลยมัน หนุ่มหล่อลุกขึ้นไปอาบน้ำด้วยตัวเองจริงๆ หนุ่มหล่อที่สับสนก็ปวดหัวเช่นกัน เด็กคิด 6.หนุ่มหล่อกลับมาหลังจากอาบน้ำเสร็จ เด็กยังคงจมอยู่ในผ้าห่ม ชายหนุ่มรูปหล่อตบหัวเด็กแล้วพูดว่า "เอาล่ะ หยุดทำตัวเป็นเด็กได้แล้ว" ลุกขึ้น อาบน้ำ และรับประทานอาหารเช้า ใบหน้าของเด็กเปลี่ยนเป็นสีแดงอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าเขาโกรธไม่ตระการตา ชายหนุ่มรูปงามแสดงให้เด็กดูวิธีการแปรงฟัน และเด็กก็เรียนรู้บทเรียนได้ดี หนุ่มหล่อยิ้มและชมเชยเขา เด็กรู้สึกดีมาก 7 ชายหนุ่มรูปงามหยิบขนมปังคัสตาร์ดอบออกมาวางต่อหน้าเด็ก เด็กๆ มักจะทุบมันเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วใส่จาน จากนั้นจึงกินทีละชิ้น ซึ่งดูเงอะงะและน่ารักมาก หนุ่มหล่อกล่าวว่าเศษขนมปังหล่นลงบนโต๊ะ แมลงสาบตัวน้อยรู้สึกเขินอาย ยื่นลิ้นเล็กๆ ออกมา เลียนิ้ว ติดเศษขนมปังลงบนโต๊ะแล้วเอาเข้าปาก จู่ๆ ชายหนุ่มรูปหล่อก็รู้สึกเศร้ามากเมื่อมองดูมัน แมลงสาบตัวน้อยมองดูท่าทางที่เปลี่ยนไปของหนุ่มหล่อและกินอย่างระมัดระวังมากขึ้น ไม่อยากทำให้หนุ่มหล่อโกรธ หนุ่มหล่อบอกว่าวันนี้หยุด 1 วัน แล้วจะซื้อเสื้อผ้าให้คุณทีหลัง คุณชอบแบบไหน? แมลงสาบตัวน้อยรีบเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มรูปงามแล้วก้มศีรษะลงอีกครั้ง ฉันชอบผู้ชายหล่อๆชอบ ชายหนุ่มรูปงามยิ้ม และหูของแมลงสาบตัวน้อยก็เปลี่ยนเป็นสีแดง8 หลังจากกินข้าวเสร็จ หนุ่มหล่อก็เก็บข้าวของ ส่วนเด็กๆ ก็เก็บจานด้วย ฮะ? คุณยังชอบทำงานบ้านมากอยู่ไหม? เป็นเด็กที่นิสัยดีมาก ให้ฉันตั้งชื่อให้คุณ มันไม่โอเคที่จะเรียกคุณว่าเด็กตลอดเวลา คุณชอบให้เรียกว่าอะไร? อย่าบอกว่าหนุ่มหล่อชอบอะไร มันกลายเป็นคำตอบสากลของคุณแล้ว เมื่อลูกเขินอาย หนุ่มหล่อจะมองเห็นสิ่งที่คนอื่นคิดได้ เขาเป็นผู้ชายที่หล่อเหลามาก อย่าเพิ่งมึนงงนะเจ้าโง่ตัวน้อย ฉัน...นั่นเรียกว่างี่เง่านิดหน่อยเหรอ? แมลงสาบตัวน้อยเงยหน้าขึ้นมอง และใบหน้าของชายหนุ่มรูปหล่อก็มืดลง แมลงสาบตัวน้อยนั่นเหรอ? หนุ่มหล่อขมวดคิ้ว คุณก็พ่ายแพ้แล้ว คุณชอบอะไร? บิสกิตคัสตาร์ดไข่ ขนมปังคัสตาร์ดไข่ พุดดิ้งนม...ล้วนเป็นของหวาน ระวังฟันด้วย! เรามาเรียกเขาว่าน้องบันกันดีกว่า น่ารัก เด็กพยักหน้า ยิ้มไปจนดวงตาที่เหมือนแมวของเขากลายเป็นพระจันทร์เสี้ยว ฉันชอบชื่อนี้ อย่างไรก็ตาม เด็กยังคงสับสน สุดท้ายเขาก็เลือกตัวที่หนุ่มหล่อชอบในที่สุดไม่ใช่หรือ... 9 หนุ่มหล่อออกไปซื้อเสื้อผ้าให้น้องบุญเอ๋อ ขณะนี้ Xi Yangyang และ Big Big Wolf กำลังออกอากาศทางทีวี ดังนั้นฉันจึงซื้อเสื้อยืดให้กับ Xi Yangyang ฉันซื้อกางเกงขาสั้นของ Grey Wolf ซื้อครีมบำรุงผิวหน้า Frog Prince ยาสีฟันกระต่ายขาวน้อย ใช่ค่ะ ซื้อมาแล้ว หลังจากซื้อของหลายอย่างแล้ว เมื่อกลับถึงบ้าน น้องบันก็นั่งอยู่บนพื้นพิงโซฟา มีเส้นสีสดใสที่มุมปากหนุ่มหล่อคิดว่าซาลาเปานี้ยังคงเป็นนิสัยของแมลงสาบตัวน้อย 10 Bun'er ดูเหมือนจะชอบกางเกงขาสั้นของ Big Big Wolf เป็นพิเศษ หลังจากสวมมัน ฉันมักจะสัมผัสก้นอย่างระมัดระวัง จากนั้นฉันก็รู้สึกครุ่นคิด หนุ่มหล่อก็ดูอยากรู้อยากเห็น เกิดอะไรขึ้น? บันเอ๋อน้อยสงสัยว่าเขาจะกัดก้นบันเอ๋อน้อยหรือเปล่า เพราะเขาถูกบันเอ๋อน้อยกดทับ~ หนุ่มหล่อทำอะไรไม่ถูก เนื่องจากเขาตั้งชื่อเขาว่า Little Bun'er เขาจึงแทนที่ "ฉัน" ทั้งหมดด้วย "Little Bun'er" เมื่อเขาพูด ไม่ หมาป่าสีเทาชอบแค่หมาป่าแดงเท่านั้น ฮะ? อย่างไรก็ตาม เมื่อบันเอ๋อร์ตัวน้อยมองดูตอนนี้ เขาคิดว่าเขาชอบแพะผู้ใจดี หนุ่มหล่อกำลังเดือดร้อน 11 โทรศัพท์ดังขึ้นที่บ้านหนุ่มหล่อ หนุ่มหล่อก็ไปรับโทรศัพท์ หลังจากที่หนุ่มหล่อรับสายแล้วหันกลับมาก็เห็นกล่องพุดดิ้งนมติดอยู่ที่ปากของขนมปังตัวน้อย ดวงตาของบุญเต็มไปด้วยความเขินอาย และใบหน้าของเขาก็แดงก่ำ หนุ่มหล่อทำอะไรไม่ถูกจึงเดินไปดึงมันออกมา กล่องพุดดิ้งนมทำเป็นวงกลมสีแดงบนขนมปังก้อนเล็ก มันตลกมาก ~ ยังมีพุดดิ้งนมสีขาวอยู่เล็กน้อยติดอยู่บนใบหน้าที่ขาวและอ่อนโยน คุณ~~ หนุ่มหล่อพยักหน้าจมูกขนมปังตัวน้อย บุญยังคงจ้องโทรศัพท์ราวกับว่ามันมีอะไรพิเศษ12 หนุ่มหล่อไปทำงานและเตรียมของให้น้องบุญแล้ว เขาไม่ได้รับอนุญาตให้นั่งบนพื้น และไม่ได้รับอนุญาตให้เชิญสัตว์ตัวเล็กอื่น ๆ เข้ามาในบ้าน จงเชื่อฟัง น้องบุญเอ๋อลังเลนิดหน่อยที่ไม่ได้เจอหนุ่มหล่อทั้งวัน หนุ่มหล่อเลิกงานเห็นน้องบันหลับอยู่บนโซฟาข้างโทรศัพท์ ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น บันเอ้อน้อยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันทีและตะโกนเสียงดัง: บันเอ้อน้อยก็คือ บันเอ๋อน้อย หนุ่มหล่อก็ทำอะไรไม่ถูก ดูเหมือนว่าคนที่คุยโทรศัพท์ไม่ให้ความร่วมมือมาก ดังนั้น Bun'er ตัวน้อยจึงพูดซ้ำ: Bun'er ตัวน้อยก็คือ Bun'er ตัวน้อย จนหนุ่มหล่อหยิบโทรศัพท์มาบอกว่า ผมชื่อ XXX บุญยังมองเขากระพริบตาปริบ ๆ ราวกับว่าเขาอยากจะคุยโทรศัพท์ 13. หนุ่มหล่อพาน้องบุญไปตัดผม ช่างตัดผมรู้สึกสับสน ได้ผมทรงหล่อเล็กๆ น่ารักสดใส หนุ่มหล่อพอใจมาก และซาลาเปาตัวน้อยก็พอใจมาก แต่... ตอนเป่าผม ช่างตัดผมกลับไม่สงบ ไม่ว่าคุณจะเป่าผมบนมวยให้แห้งแค่ไหน ก็จะมีผมสองช่อตั้งขึ้นเสมอ ไม่ว่าจะฉีดเจลหรือเปียกแค่ไหนก็ไม่เกิดผล ทรงผมเล็กๆ สุดหล่อกลายเป็นทรงผมเล็กๆ ขี้เล่น... พี่ชายใช้นิ้วขดผมขี้เล่นทั้งสองช่อแล้วยิ้ม พวกมันดูเหมือนหนวดของแมลงสาบตัวเล็ก ๆ หรือเปล่า? บันเอ๋อตัวน้อยพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง เช่นนี้! 14.หนุ่มหล่อไปทำงานหนุ่มหล่อทำงานเสร็จ ดื่มกาแฟ แล้วก็คิดถึงซาลาเปา ฉันจำสายตาที่สมเพชของเขาได้ในขณะที่เขาต้องการคุยโทรศัพท์ โทรศัพท์ดังขึ้น! โทรศัพท์ดังขึ้น! สวัสดี! ซาลาเปาก็คือซาลาเปา! คุณกำลังมองหาขนมปังอยู่หรือเปล่า? หนุ่มหล่อก็หัวเราะ ใช่ ฉันกำลังมองหาขนมปัง โอ้ขนมปังก็คือขนมปัง ในที่สุด Bun'er ตัวน้อยก็รอคนที่โทรมาหา Bun'er ตัวน้อย แถมคนนี้ก็หล่ออีก เขาวางสายอย่างมีความสุขแล้ววิ่งไปที่ห้องครัว หนุ่มหล่อมองโทรศัพท์อย่างช่วยไม่ได้ ฉันอยากคุยแต่ทำไมเขาถึงวางสายหลังจากที่ฉันบอกว่าจะโทรหาใคร... 15. หนุ่มหล่อเลิกงานแล้ว เขาไม่เห็นซาลาเปาอยู่ในบ้านและได้ยินเสียงดังในครัว ในห้องครัวมีหม้อและกระทะอยู่ทั่วไป เมื่อหันหลังไปที่ประตู เจ้าขนมปังตัวน้อยที่มีก้นยื่นออกมากำลังยุ่งเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง SpongeBob บนกางเกงขาสั้นยิ้มสดใสทุกครั้งที่เคลื่อนไหว หนุ่มหล่อคิดว่าเขายังไม่ชอบใส่กางเกงขายาว หนุ่มหล่อไม่ได้แสดงความไม่พอใจในสนามรบในครัวและถามเบาๆว่ายุ่งอะไรอยู่? บันเอ๋อตัวน้อยตกใจและหันหลังกลับ มีแป้งสีขาวติดอยู่บนใบหน้า จมูก และแม้แต่ศีรษะของเขา ใบหน้าของขนมปังเอ๋อตัวน้อยเปลี่ยนเป็นสีแดง และเขาดูสวยยิ่งขึ้นไปอีก... (มีคำหนึ่งที่ฉันจำไม่ได้ว่าพิมพ์ยังไง) เขาชี้นิ้วไปที่นิ้วโดยไม่รู้ตัวและกระซิบว่า "ทำบะหมี่ที่หนุ่มหล่อชอบ"ฉันคิดว่าฉันพูดแบบนี้ครั้งสุดท้ายที่ฉันทำบะหมี่ จู่ๆ ใจของหนุ่มหล่อก็รู้สึกนุ่มนวล นุ่มนวล จนสามารถหยดน้ำได้ ทันใดนั้นฉันก็อยากจะกอดคนตัวเล็กที่เชื่อฟังคนนี้ แต่เมื่อฉันเห็นแป้งเต็มตัวฉันก็วางมือลง 19 หนุ่มหล่อออกมาทำอาหารเย็น น้องซาลาเปาก็นั่งยองๆ อยู่กับพื้น มีดทำครัวสับหัวหอม ดูจริงจังและเงอะงะ ชายหนุ่มรูปหล่อเดินเข้ามา สีหน้าของเขาอ่อนลง เขาหยิบมีดทำครัวจากมือของขนมปังน้อยแล้วย้ายเขียงบนพื้นไปที่เคาน์เตอร์ น้องบุญไม่กล้าพูดจึงยืนเคียงข้างเขาขณะถูมือ หนุ่มหล่อรู้ว่าเขาเขินอายและกังวล แต่ก็ยังเมินเฉยต่อเขา หลังทานอาหารเสร็จ Little Bread ก็เช็ดโต๊ะและเก็บจานไป หนุ่มหล่อเล่นเกมและซาลาเปาตัวน้อยก็เอาน้ำมาให้ หนุ่มหล่อก็ไปอาบน้ำ เขาใส่น้ำอาบแล้วบีบยาสีฟันออก หนุ่มหล่อคิดว่าน้องบันเอ๋อร์เป็นเด็กขนาดนี้ เขาทำอะไรผิดและไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เขาเพียงทำงานหนักแต่งุ่มง่ามโดยหวังว่าจะได้รับการอภัย หนุ่มหล่อออกมาและมีขนมปังตัวน้อยรออยู่ที่ประตู เมื่อหนุ่มหล่อกลับมาที่ห้อง บันเอ๋อน้อยก็พูดว่า หนุ่มหล่อโกรธบันเอ๋อได้ แต่อย่าไล่บันเอ้อออกไป จู่ๆ ชายหนุ่มรูปหล่อก็รู้สึกเจ็บมาก และเขาแทบจะน้ำตาไหล น้องบันเอ๋อเป็นเด็กที่ไม่มั่นคงมากโลกของเขามีแต่หนุ่มหล่อเท่านั้น จู่ๆก็กลัวเขาจะทำยังไงถ้าไม่มีตัวเอง? (คำพูดยังดีกว่า La la la.. <
