(นิยายต้นฉบับ)--《ชุดเจ้าสาว》-บทที่สาม-คุณใส่อะไรไว้ข้างใต้หรือเปล่า?

เยและดุ๊กูเสียวซวียนมาถึงหน้าโรงเรียนเวทมนตร์\ “ว้าว~ยิ่งใหญ่จริง สวยจัง~” เยตกตะลึง\ “ก็รู้ว่าคุณจะพูดแบบนี้” เสียวซวียนพูด, “เข้าไปเลยเถอะ!”\ “ดีเลย” เยพูดด้วยความดีใจ\ เยและเสียวซวียนเดินบนถนนลินอินภายในโรงเรียน เยพูดกับเสียวซวียนว่า: “เสียวซวียน คุณช่วยเล่าเกี่ยวกับความรู้เรื่องจอมเวทย์ให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม?”\ “คุณสมบัติของจอมเวทย์มีทั้งหมด 8 ประเภท: แผ่นดิน, ลม, น้ำ, ไฟ, แสงสว่าง, ความมืด, พื้นที่ และจิตใจ จอมเวทย์ส่วนใหญ่มีเพียงคุณสมบัติเดียว มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่มีสองคุณสมบัติ ถึงจะดีแต่การฝึกยากมาก ต้องดูดซับคุณสมบัติทั้งสองพร้อมกัน ห้ามดูดซับเพียงอย่างเดียว มิฉะนั้นจะทำให้เกิดความไม่สมดุลในร่างกายและในที่สุดก็ระเบิดตาย มีประวัติที่รู้จักว่ามีผู้ฝึกสองคุณสมบัติอยู่ 4 คน…” เสียวซวียนพูด\ “เอ่อ…อย่างนั้นเอง เอาล่ะ งั้นฉันมีคุณสมบัติอะไรล่ะ?” เยถามเสียวซวียน\ “นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าพ่อแม่ของคุณมีคุณสมบัติอะไร” เสียวซวียนตอบ\ “งั้นฉันก็เป็นคุณสมบัติความมืด” เยตอบ\ “พ่อคุณเป็นคุณสมบัติความมืดเหรอ?” เสียวซวียนถาม\ “ใช่แล้ว!” เยตอบ\ “ไม่ผิดจริงๆ นั่นแหละเขา!” เสียวซวียนบ่นเบาๆ\ “เสียวซวียน คุณพูดอะไรเมื่อกี้?” เยถาม\ “ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร เอาล่ะ เย ข้างหน้าก็คือจุดลงทะเบียน”\ ทั้งสองรีบเดินไปที่จุดลงทะเบียน\ “ครูคะ นี่คือนักเรียนใหม่ปีนี้!” เสียวซวียนพูดกับครูที่จุดลงทะเบียน\ “ชื่อ?”\ “เย”\ “ชื่อคุณมีแค่ตัวเดียวเหรอ?” ครูที่จุดลงทะเบียนเงยหน้าดูเยด้วยความสงสัย\ “ใช่แล้ว! ชื่อฉันมีแค่ตัวเดียว!”\ “ขอโทษนะ เรามาต่อกันเถอะ” ครูที่จุดลงทะเบียนพูด\ “อายุ?”\ “15 ปี”\ “คุณสมบัติ?”\ “ไม่ทราบ” เยตอบ\ “ไปทดสอบด้านนั้นก่อนนะ” ครูที่จุดลงทะเบียนพูด\ เยรีบวิ่งไปที่จุดทดสอบคุณสมบัติ\ “คุณเป็นนักเรียนใหม่ใช่ไหม?” ลุงคนหนึ่งพูดกับเย\ “ใช่ค่ะ ฉันเป็นนักเรียนใหม่!” เยตอบ\ “มายืนตรงกลางวงเวทมนตร์เลย”\ เยยืนตรงกลางวงเวทมนตร์\ ทันใดนั้นแสงสีดำก็สว่างขึ้น\ คุณสมบัติความมืด!\ “เรียบร้อย คุณไปได้แล้ว” ลุงพูด\ เย่รีบวิ่งไปยังจุดลงทะเบียนอีกครั้ง\ “เย่ คุณสอบเสร็จหรือยัง?” เสี่ยวเสวียนถาม\ “อืม! เสร็จแล้ว” เย่ตอบ\ “สังกัด?” ครูที่จุดลงทะเบียนถาม\ “ความมืด.”\ “นี่คือใบสมัครของคุณที่ใส่ชุดนักเรียน พรุ่งนี้เช้า 8 โมงไปที่หอประชุมของวิทยาลัยเพื่อเข้าคาบแรก! นี่คือแผนที่วิทยาลัย อย่าวิ่งมั่วนะ! โอเค คุณไปได้แล้ว.”\ “ลาก่อน! เสี่ยวเสวียน!” เย่พูด\ “ลาก่อน!”\ ……\ตอนพลบค่ำ\ โอ๊ะ! ยังมีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่ได้ถามเสี่ยวเสวียน! เย่คิดขึ้นมา\ เย่วิ่งพรวดพราด…\ “อ้า--!” มีเสียงผู้หญิงออกมา!\ ตอนนี้เย่วางผู้หญิงคนหนึ่งลงกับพื้น เพราะการเสียดสี มีบางส่วนของเย่เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย\ “ขอโทษ! ขอโทษ! ฉันไม่ได้ตั้งใจ!” เย่ขอโทษต่อผู้หญิง “เป็นคุณ ดู่กู่ เสี่ยวเสวียน!”\ “คุณคือเย่ ด้านล่างของคุณใส่อะไรไว้หรือเปล่า? แข็งมาก! รีบเอาออกไป!” ดู่กู่ เสี่ยวเสวียนพูด\ “เอ่อ…” เย่หน้าแดงอาย\PS1: นี่ชั่วร้ายไหม?\PS2: หนังสือเล่มนี้ฉันเปลี่ยนชื่อ\PS3: อายุ 15 ปีไม่ใช่อายุจริงของเย่ ฉันแต่งขึ้น