(hellos) เขาและเธออยู่ด้วยกัน ดูเหมือนเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว ต่างฝ่ายต่างก็ถึงวัยเหมาะสมที่จะแต่งงาน ผู้ใหญ่ใจดีจัดให้มีการพบปะเพื่อดูใจกัน ทั้งสองฝ่ายมีฐานะ ครอบครัว รูปร่าง หน้าที่การงานที่เหมาะสมกัน ทุกคนจะพูดว่านี่คือความรักที่ดี
ทั้งสองมีเรื่องราวของตัวเอง ในเมืองสมัยใหม่ ใคร ๆ ก็มีอดีต แค่ตอนอยู่ด้วยกันรู้ใจกัน เมื่อเหงาก็รู้สึกมีคนเป็นเพื่อน ก็ถือว่าดีแล้ว ความรักของเขากับแฟนเก่าเริ่มและจบลงในมหาวิทยาลัย เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาเขายังได้รับการ์ดเชิญงานแต่งจากเธอ เธอก็เคยจับมือใครบางคนมาก่อน แต่ไม่เคยพูดถึงเรื่องราวของแฟนเก่ากับเขา เขาไม่บังคับให้รู้ทุกเรื่อง แค่เธออยู่กับเขามีความสุข เรื่องอื่น ๆ ไม่สำคัญ
แต่แม่ของเขาอยากรู้อยากเห็น จึงอดถามคนกลางดูใจกับเขาไม่ได้ว่า: “น้องหย่าที่ดีอย่างนี้ ทำไมความรักครั้งก่อนถึงจบลงไม่มีผล?”
คนกลางดูฉงนใจ จะพูดก็ไม่กล้า แม่เห็นดังนั้น สีหน้าก็หนักขึ้น มีแต่เขาเท่านั้นที่พูดอย่างสบายใจ: “ไม่เป็นไร จะพูดก็ได้”
ในการบรรยายของคนกลาง เขาได้รู้ว่าแฟนเก่าของเธอเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ในช่วงสุดท้ายของชีวิตแฟน เธอดูแลเขาอย่างใกล้ชิด น่าประทับใจมาก หลังจากแฟนเก่าเสียไป เธอไม่ยอมเปิดใจรับรักอีก จนกระทั่งได้พบเขา จึงยิ้มสดใสอีกครั้ง
คนกลางชี้ชมความเข้มแข็งและความเป็นคนดีของเธอ แม่ของเขาก็พยักหน้าอยู่บ่อยครั้ง เขาสัญญาในใจลึก ๆ ว่าตั้งแต่นี้ไป จะรักและเอาใจใส่ผู้หญิงดี ๆ คนนี้มากกว่าครั้งก่อน
วันหนึ่ง เธอโทรมาด้วยความตกใจ บอกเขาอย่างสับสนว่า: “ไฟในห้องนั่งเล่นเสียกระทันหัน” เขารีบไปบ้านเธอ เอาบันไดไปเตรียมเปลี่ยนหลอดไฟ ถอดโคมออก เขาเห็นเหมือนมีบางอย่างอยู่บนเพดาน คิดว่าเป็นฝุ่น จึงให้เธอไปหยิบผ้าชุบน้ำจากครัว แต่เช็ดไม่ออก เขาไม่รู้จะทำอย่างไร จึงเลือกเปลี่ยนหลอดไฟก่อน
เมื่อห้องนั่งเล่นสว่างแล้ว เขาได้ยินเสียงเธอชื่นชมเล็ก ๆ ทำให้ภูมิใจและมีความสุข แต่เมื่อเขาใส่โคมคืนถึงเห็นชัด ๆ ว่าสิ่งนั้นคือหลายบรรทัดของตัวอักษร เขาถูตาเข้าไปดูใกล้ เป็นลายมือปากกาที่แข็งแรง:
“เฮ้ พี่ชายที่โชคดีกว่าฉัน: ฉันรักหย่าเหมือนกับเธอ ฉันเคยคิดว่าจะใช้ชีวิตกับเธอตลอดไป แต่ครั้งนี้อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเปลี่ยนหลอดไฟให้เธอแล้ว”เมื่อคุณเห็นตัวอักษรเหล่านี้ นั่นก็เป็นเวลาที่ฉันอวยพรให้คุณและเสียวอี้เช่นกัน กรุณารักษาเธอให้ดี เธอคู่ควร กรุณาบอกเสียวอี้ว่า: ฉันรักเธอ" เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดวงตาเปียกชื้น เธอเงยหน้าตะโกนเรียกเขา: "ทำอะไรอยู่ ทำหน้ามึนอยู่ได้ ลงมาเร็ว!" เขาพูดเบาๆ: "ที่รัก ฉันจะอ่านจดหมายรักเล็กๆ ที่เขียนไว้บนเพดานให้คุณฟัง..."
จดหมายรักเล็ก ๆ บนเพดาน (เสี่ยวเหย่าปี่ - วรรณกรรมสะอาดใส)
ตอบกลับ (3)
มันฝรั่งหอบหน่อย ๆ ว่า “ช้า ๆ หน่อย” โยวคูหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ว่า “ค่ำคืนหลังแต่งงานคุณดันให้ฉันช้า ต้องฝึกฝนให้ดีนะ” แล้วจึงยื่นส่วนร่างออกไปอย่างแรง มันฝรั่งครางไม่หยุด การหายใจหนักหน่วงมาพร้อมกับคำประกาศอันดื้อรั้นของโยวคูว่า “ตั้งแต่วันนี้ไป คุณเป็นของฉันแล้ว” เมื่อมาถึงจุดสุดยอด โยวคูหยุดกะทันหัน มันฝรั่งงงว่า “ทำไมหยุดล่ะ” โยวคูตอบว่า “กำลังบัฟเฟอร์...”
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —