【แชร์เพลง】โรงแรมคนเร่ร่อน - เจย์ โจว

《โรงเตียงคนเร่ร่อน》 คำ/ฝางเหวินซาน ทำนอง/โจวเจ๋อลุน ปลายสุดของขอบฟ้าเป็นทรายลม เรื่องราวในโลกสับสนเรียกว่า ความห่วงใย เก็บดาบซ่อนเร้นในครอบครัวธรรมดา ใต้รั้วบ้าน เมฆว่าง เหยี่ยวป่า วัดเก่า ม้าเร็ว ต่อสู้ในวงการคงไม่พ้น ชื่อเสียงกับผลประโยชน์ที่ยากจะปล่อย ผู้ที่มีใจรักแผ่นดิน จะยากที่จะมีความสุขง่ายๆ ฉันเพียงขออยู่กับเธอ จนผมหงอก ดาบชักออก แค้นใคร่สั่งสอน ใครจะหัวเราะ ฉันเพียงหวังวันนี้ กอดเธอไว้ในอ้อมกอด โรงเตียงคนเร่ร่อน ลมเหมือนดาบ ฝนตกลงมา ชะตากรรมเคาะ ใครจะนำวงการใดให้รุ่งฉัน แต่เพียงเพื่อเธอ ก้มหัว ข้ามหมู่บ้านร้าง สะพานป่า ตามหาทางโลกเก่า ห่างจากสิ่งวุ่นวายในโลก ฝูงดอกหลิวร่วง มือจับมือกับเธออย่างอิสระ ใต้ชายคา หน้าต่างสะท้อนกิ่งไม้ เอาใจร่วมดื่มชา ฉันวาดภาพลงรายละเอียด จดจำเธอแน่นหนา ทุกครั้งที่หยิบพู่ ไม่ใช่เพื่อความงาม ใต้แสงโคม คร่ำครวญความงดงามที่ใกล้พลบค่ำ ฉันพูดว่า ความรักเหมือนการทำสมาธิ ไม่พูดอะไร เธอร้องไห้เหมือนดอกลูกแพร์ ร่วงลงเต็มแผ่นกระดาษ ความรักและความเกลียดเหมือนภาพสีน้ำ ภูเขาและน้ำ ดาบชักออก แค้นใคร่สั่งสอน ใครจะหัวเราะ ฉันเพียงหวังวันนี้ กอดเธอไว้ในอ้อมกอด โรงเตียงคนเร่ร่อน ลมเหมือนดาบ ฝนตกลงมา ชะตากรรมเคาะ ใครจะนำวงการใดให้รุ่งฉัน แต่เพียงเพื่อเธอ ก้มหัว ข้ามหมู่บ้านร้าง สะพานป่า ตามหาทางโลกเก่า ห่างจากสิ่งวุ่นวายในโลก ฝูงดอกหลิวร่วง มือจับมือกับเธออย่างอิสระ ใครจะนำวงการใดให้รุ่งฉัน แต่ฉันเพียงเพื่อเธอ ก้มหัว เมื่อเธอหันกลับมางดงาม ฉันน้ำตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ป้ายเหล้าสั่นในลม ดาบชักออก แค้นใคร่สั่งสอน