(ถั่วถั่ว-วรรณกรรม)คลื่นลูกที่สาม.มิตรภาพพี่น้อง!
(ตอบ ฟู่จว๋านเย่) ขอเพียงถือปากกาของมาเหลียง ร่ายรำเขียนควันและเมฆ เก้ามุมฟ้าเริ่มลอยสู่สวรรค์ ตีห้าขีดเส้นบันทึกความงามแห่งปี ใจล่องลอยในจักรวาล ชีวิตล่องลอยอย่างอิสระ ภูมิทัศน์ผสานกับปลายบทกวี ขับขานเบาๆไม่หยุด เพลงงานเลี้ยงของราชาเฉิน ควันไฟส่องใครที่บ้าน? ความเมตตาของท่านทำให้ผู้เหินเดียวดาย อ่านหนังสือสองเล่มจบแล้ว ชื่อเสียงและเกียรติยศไม่มีที่ตามหา บทกวีก็ไม่ดีนัก ดังนั้นขอเพียงบทความหยาบๆนี้ คืนนี้ขอใช้สัมผัสกดทับ . (พบกัน) เมื่อไหร่ฉันจะได้พบคุณ / เพื่อฤดูกาลนี้ / ฉันตัดทั้งฤดูใบไม้ร่วงลึก / ปูทางสู่การพบกัน / ความทรงจำสีแดงสดนั้น / ในความฝัน / ย้อมใบไม้ร่วงให้แดง / ทุกใบเมเปิ้ล / บรรยายถึงความโหยหาคุณของฉัน / ในคืนที่หมุนเวียนหลับไม่ได้นี้ / ฉันรอคอย / เพื่ิอพบคุณ . (จารึกหอชุนฮุ่ย พร้อมระลึกถึงพี่ชายของฉัน) โรงศาลาและต้นไม้สีเขียวห่อหุ้มรอบชุนฮุ่ย ร้องท้าท้องฟ้า นกนางแอ่นบินไป นักท่องเที่ยวทิศเหนือไปเมืองหลวง ทิศใต้ต้อนรับพระอุทยาน สีส้มของพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ถงโปถามจันทร์ ถ่ายทอดพันปี เฮ่อโจวรำเพลงชนะหมื่นบุคคล กว๋านชั่วลูกหลานหลายร้อยปี กลายเป็นอดีต ใครจะอดทนต่อความกล้าหาญไม่ให้เสียทองเต่า? . 
ตอบกลับ (14)
【ตื้น】ความทะเยอทะยานสูงสุด ฟังชะตาชีวิต ขาดความมุ่งมั่น ผู้ชายสร้างธุรกิจจากพื้นราบ น้ำแข็งเย็นและพื้นดินเย็นฝึกกล้ามเนื้อ ลมแรงและคลื่นใหญ่จับโอกาสทางธุรกิจ ตอนแรกไม่ควรเดินทางผิด ใจลึกไม่สามารถตื่น กลัวที่สุดคือสิงโตผู้หายนะคำราม ตัวสั่นด้วยความกลัวเจ็บปวดถึงใจ ความเศร้าเล็ก ๆ อย่าให้กลายเป็นความทุกข์ บนภูเขาตะวันตกหิมะบาง บริเวณทรงเงาฝนตก ต้นปอขาวที่เขตชายแดน ลมและดวงดาวกำลังดี แต่กลับถูกลมและน้ำค้างรังแก แขนที่หายไปยังสู้ ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล ยืนหยัด รอการสู้รบในฤดูใบไม้ผลิ หมอกจางฝนโปรย เสื้อเปียกและลมพัดแรง ปล่อยให้มันเล่นตามใจ เดินอย่างเปิดเผยและอิสระแล้วเกิดความกล้าหาญ ฟังเสียงคลื่นทะเล สภาพเหมือนใจสูงสุด ฟ้าและทะเลสีฟ้าเขียวอยู่ใกล้ แบ่งหยินหยางออกเป็นสองร่อง ภูเขาและแม่น้ำพันลี้งดงาม ความทะเยอทะยานมองโลกปัจจุบัน การก้าวไปยังท้องฟ้ามีวันหนึ่ง ไม่ใช่วัยหนุ่ม ยืนอยู่ลมและหัวเราะ ใครกล้าที่จะเยาะเย้ย
เต๋าเต๋า อ่ะ รู้สึกว่าที่เขียนในบทกวีนั้นไม่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง ลองเปลี่ยนหัวข้อดูเถอะ
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —