“เฉียน หญิงสาวคนนั้นคือใคร?” เย่เดินเข้าห้องนอน.
“คนนั้นชื่อ เสี่ยวอวี่ เป็นคนรักของฉัน” เฉียนตอบ.
“โห เจ๋งไปเลยนะ! มีแฟนซะแล้ว!” เย่ตบที่หลังเฉียน.
“ฮะฮะ… เธอก็มีเซียวเสวียนไม่ใช่เหรอ?” เฉียนรู้สึกเขินเล็กน้อย.
“อะไรนะ? ฉันกับเธอไม่มีความสัมพันธ์อะไรเลย!” เย่แสดงท่าทางไม่เป็นธรรมชาติ.
“ต้องมีบางอย่างปกปิดอยู่แน่ๆ!” เฉียนยิ้มแบบเจ้าเล่ห์.
“เฮ้! พวกเธอคิดว่าฉันเป็นอากาศหรือไง!” เม่เหมเม่าจังโกรธ.
“ขอโทษที่ลืมเธอ ฮะฮะ!” เย่และเฉียนหัวเราะพร้อมกัน.
“ฮะฮะ! งั้นไปนอนเถอะ!” เม่เหมเม่าจังขึ้นเตียง.
“ฉันก็จะไปนอนแล้ว! ราตรีสวัสดิ์เฉียน” เย่ก็ขึ้นเตียงเช่นกัน.
“ราตรีสวัสดิ์!” เฉียนปิดไฟ.
…… กลางคืน ดึกมาก. ห้องทำงานผู้อำนวยการ.
“ต๊อก----ต๊อก----ต๊อก!”
“ใคร?” คาร์ลถาม.
ทันใดนั้น วงเวทย์มนตร์สีดำปรากฏขึ้นในห้องทำงานของผู้อำนวยการ.
“ขอโทษ! ที่รบกวนคุณ!” เสียงลึกลับไม่ทราบมาจากไหนดังขึ้น.
“คุณ…คุณ…คือใคร? อย่าเข้ามา! ผมเป็นนักเวทย์ระดับสามดาวของเจียงหยาง ผมเก่งมากนะ!” ใต้เท้าของคาร์ลก็ปรากฏวงเวทย์สีทอง.
“คุณเป็นศิษย์ของหวงฟู่ใช่ไหม?”
“คุณรู้ได้ยังไง.”
“เฮ้อ~~ พลังของคุณอ่อนเกินไป ยังไม่สามารถคุกคามฉันได้.” แสงสีดำวาบขึ้น ชายกลางคนปรากฏตัวบนวงเวทย์.
“คุณคือรื่อเย่ใช่ไหม?”
“ใช่! ฉันเอง!”
“ตกใจหมดเลย คิดว่าใครอีก!” คาร์ลตบที่อกของตัวเอง.
“เย่อยู่ที่สถาบันนี้ใช่ไหม?”
“ใช่!”
“ฉันเป็นพ่อของเขา! ขอให้คุณปลูกเมล็ดในร่างกายของเย่ตอนที่เขาเจริญก้าวหน้าหนึ่งหยาง” รื่อเย่หยิบเมล็ดสีทองจากแหวนมิติ.
“อะไร? เมล็ดเวทย์มนตร์ธาตุแสงแบบนี้เหรอ?” คาร์ลตกใจ,“แต่เย่เป็นธาตุมืด เมล็ดนี้เป็นธาตุแสง คุณไม่กลัวว่า…”
“ปากปิด!” รื่อเย่จ้องตาคาร์ล,“ฉันสั่งให้คุณทำอะไร ก็ทำตาม อย่าพูดเยอะ!”
รื่อเย่หายตัวไปในห้องทำงานของผู้อำนวยการทันที.
“ฮู้~~” คาร์ลถอนหายใจ,“น่ากลัวมาก! ไม่คิดเลยว่าพ่อของเย่จะเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในระบบมืด แต่ทำไมเขาถึงให้ปลูกเมล็ดแสงในร่างกายของเย่?”
……
ปล. เรื่องนี้ค่อนข้างสั้น ขออภัยด้วย.
《ชุดเจ้าสาว》-บทที่สิบสาม-ความสงสัยของคาร์ล
ตอบกลับ (12)
“คุณ…คุณ…คือใคร? อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ! ฉันเป็นจอมเวทย์สามดาวแห่งเจิ้งหยาง ฉันเก่งมาก!” ทำไมรู้สึกว่า…ดี…ดี…ดี…ช่างเถอะ ฉันพูดไม่ออกแล้ว
คุณ...คุณ...คุณอย่าเข้ามา ไม่งั้นฉันจะตะโกน! ก๊ากๆ...คุณตะโกนไปสิ! แม้จะตะโกนจนเสียงแหบก็ไม่มีใครสนหรอก!
เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ... เจ็บคอ...
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —