(ต๋าต๋า-วรรณกรรม)คุณยังอยู่ที่นั่นไหม?

(เพลงหยวนหยาง)\ฉันประเมินตัวเองว่าผ่านฝุ่นลมมามาก แต่ใจยังมั่นคง ร้อนรน แต่ก็ยับยั้งตัวเองไม่ได้ ชะตารักไม่เคยบางเบา สองดินแดนไกลสุดฟ้าก็ยังซื่อสัตย์ต่อกัน\.\(เพลงกลางคืน)\ก้มหน้าก้มตารำพึงกระซิบ คนคนนั้นรู้ไหมใจฉัน? ต้นไม้บนภูเขามีดอกไม้ เส้นใยลอยละลิ่วยาว ใจสองดวงต่างปรารถนาที่จะพบกัน หัวใจเดียวกันยินดีรู้จักกัน ซื่อสัตย์แม้วันแก่เฒ่า ไม่แยกจากลาก่อน บอกลาบทเพลงตั้งแต่ต้น ความรักโง่เขลาเพิ่งพบช้า น้ำตาเบิกตาดูดาว สะพานนกนางแอ่นจะรอถึงปีไหน? ผู้ชายแปลกอยู่ในเรือนลับ ไม่ได้พูดถามฟ้า\.\(ยกขึ้นไปฟ้าสวรรค์คิดเล่นๆ)\หน้าต่างใสรวมฝนเย็นเร่งความรู้สึกในห้อง คาดหวังกับม้าขาวพาหญิงงามไป พระสนมหลวงอึ้งโกรธไข่มุกกระต่ายที่วังตะวันออก ทางใต้ประตูหญิงน้อยรำในนครกู้ ลู่กิ่งไกลสุดใครจะให้แก่ วันแก่เจ็บป่วย เสียเหล้าวันแล้ววันเล่า สีใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วงลมสั่นครึ่งเนิน ภูเขาและน้ำตื่นด้วยฝนในเมืองทราย ถ้าฟ้ามีความรัก ฟ้าก็จะแก่ เช่นกัน ดอกไม้ของชาวนาในยากจน}\.\