【เฉียน】ถ้าได้ย้อนเวลากลับไปในอดีต ฉันขอเลือกที่จะไม่รู้จักคุณ…

ถ้าฉันไม่เคยเจอคุณ ถ้าฉันไม่เคยตกหลุมรักคุณ ถ้าฉันไม่ได้เชื่อมั่นตั้งแต่แรก อาจจะฉันก็ไม่ใช่ตัวเองในตอนนี้ แม้ว่าจะเจ็บปวด ก็อย่าให้ใบหน้ามีแต่ความทุกข์เพราะคุณไม่รู้ว่าใครจะตกหลุมรักรอยยิ้มของคุณ อย่าร้องไห้เพราะจบลง ยิ้มเถอะ เพื่อสิ่งที่คุณเคยมี เรื่องราวของเรายังไม่ทันเริ่มก็จบลงแล้ว ความเจ็บปวดที่อยากเจอแต่ไม่กล้าเจอ ดังนั้น ฉันจึงซ่อนตัว คำสัญญาที่สวยเกินไปเพราะเราเด็กเกินไป สายกีตาร์ที่ขาด เล่นบรรเลงเพลงเก่า เส้นทางที่เคยเดินด้วยกันไม่มีจุดสิ้นสุด จากนี้ไป ฉันจะทำตัวน่ารักรอคุณ รอคุณอย่างว่าง่าย ไม่ว่าจะนานสักเท่าไหร่... แม้แต่ความทรงจำที่สวยที่สุด สิ่งที่เหลือก็มีแต่ความเจ็บปวด... คิดถึงคุณ... กลายเป็นนิสัย... นิสัยจนแยกไม่ออกว่าคิดถึงหรือไม่คิดถึงคุณ วัยเวลาผ่านไป คุณคือสิ่งที่ฉันเดาไม่ออกและงงงัน... ฉันคือสิ่งที่คุณนึกไม่ถึงและไม่สำคัญ... หรือเพราะเจ็บปวดจนชา ฉันถึงยิ้มได้สวยที่สุด คุณถือว่าฉัน... เป็นแค่ของเล่นชั่วคราว... แต่ฉันกลับมองคุณ... เป็นที่พึ่งพิงตลอดชีวิต ฉันใช้ความคิดถึงทั้งชีวิต เพียงเพื่อรอคุณปรากฏตัว ความรักคือการโกหกที่ถูกออกแบบอย่างประณีต ความรักทำให้คนลืมเวลา และเวลาก็ทำให้คนลืมความรัก ความเหงาไม่ได้เกิดมาตั้งแต่เกิด แต่เริ่มตั้งแต่คุณรักใครสักคน เพราะความแปลกหน้าจึงกล้าหาญ เพราะระยะทางจึงสวยงาม