ภูเขาฤดูใบไม้ร่วงใสที่มีเส้นหมอกสีน้ําเงิน พระจันทร์ใหม่ลับขอบฟ้าอย่างเงียบสงบ น้ําใสพริ้วไหวอย่างอ่อนโยนแนวทรายฝนหมอกกลับมาอีกครั้งเมื่อใบเรือพัดผ่าน ลมได้ยินถ้อยคําบัวและหิมะหอมเหมือนความสงบของทะเลสาบฉิน เหมือนวัดโบราณที่เรียนรู้บทสวดพุทธ ขจัดความเท็จ;เหมือนลําธารใสชําระล้างหัวใจ รักษาความจริงไว้ดังนั้น ในทุกคืนเมื่อกลิ่นหอมอ่อนๆ เติมเต็มแขนเสื้อ เมื่อท่วงทํานองล่องลอยเล่นดนตรี ปีนขึ้นไปคนเดียวเพื่อมองโลก ฉันมักนึกถึงความเงียบสงบของเธอ เหมือนผู้หญิงที่ไม่ได้เห็นมาหลายปี แม้จะมีใบหน้าพันดวงเหมือนดอกแพร์ที่ไม่เคยถูกลืมฉันยังจําได้หลายปีก่อนตอนมัธยมต้น เมื่อฉันเผลอเปิดดูนิตยสารท่องเที่ยว และในหน้าหนึ่งมีชื่อทะเลสาบรูชิน ซึ่งเป็นการแนะนําสถานที่สวยงามที่มีภาพประกอบในช่วงวัยหนุ่มสาวที่ยังไร้เดียงสา เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกโหยหาการเดินทางอย่างมีความสุข หลายปีต่อมา ความว่างเปล่าของชีวิตมหาวิทยาลัยและความปรารถนาที่จะแสวงหาความสงบและความงามเติบโตขึ้นเหมือนวัชพืชดังนั้น ในค่ําคืนที่สงบ ฉันสะพายกระเป๋าเรียบง่ายไว้บนไหล่และออกเดินทางรถไฟแล่นผ่านเนินเขาและภูเขา วนรอบหมู่บ้านที่มีหมอก ข้ามทางแยก มุ่งหน้าไปยังเนินเขาสีเขียวนอกอาคาร และไปยัง......ที่อยู่หลังหมอกระหว่างที่ฉันอาศัยอยู่ที่ทะเลสาบรูชิน ฉันได้สัมผัสถึงความงดงามของธรรมชาติ: น้ําฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้ - เรือรูปทรงลอยเบา ๆ กล้วยไม้ริมฝั่งน้ํา แม่น้ําและภูเขาในสีสันฤดูใบไม้ร่วง—นี่ไม่ใช่อารมณ์ที่คําพูดละเอียดอ่อนและหยกจะบรรยายได้ความโหยหาความสงบของทะเลสาบรูชินอยู่ที่การพบหญิงสาวที่บริสุทธิ์และชุ่มชื้นเหมือนดอกลิลลี่ เงียบสงบเหมือนทะเลสาบฉินน่าเสียดายที่เรือข้ามฟากไม่สามารถพาพระอาทิตย์ตกไปได้ ท้องฟ้าใหม่ที่แจ่มใสไม่อาจกั้นสายรุ้งสายฝนได้ โชคชะตาเริ่มต้นและสิ้นสุดคุณเข้าใจและเข้าสู่ความฝัน; ถ้าคุณไม่เข้าใจ คุณจะสูญเสียปีที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพลิดเพลินกับพระจันทร์ที่ค่อย ๆ ลับขอบสะพานลําธารตัวอย่างเช่น สะพานข้ามทะเลสาบฉินเชื่อมศาลาริมน้ําและทางเดินดอกไม้ และเชื่อมเกาะที่โดดเดี่ยวในทะเลสาบกับภูเขาสีเขียวรอบข้างทุกสามก้าวจะมีศาลาหนึ่งแห่งให้ชมดอกไม้และเศร้าโศก; ทุกสี่ก้าวจะมีสะพานกระตุ้นความคิดถึงชีวิตเมื่อค่ําคืนมาเยือน ยืนอยู่บนสะพาน มองดูแสงจันทร์และขอบน้ํา ฟังเสียง เสียงลมพัดทราย ถือหิ่งห้อยหลายตัวในมือ เป่าเบา ๆ บนริมฝีปาก พวกมันกระจัดกระจายเหมือนดอกไม้ไฟใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาว ดอกไม้ไฟอาจดูโดดเดี่ยว แต่ไม่เคยโกหกสําหรับหิ่งห้อย ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาวนั้นเป็นนิรันดร์ แต่ฉันก็เป็นเพียงช่อดอกไม้ไฟใต้ดวงดาวเสมอแม้ว่าทะเลสาบฉินจะมีสะพานมากมาย แต่ฉันชอบสะพานเก้าโค้งเป็นพิเศษเหตุผลก็คือคุณสามารถชมพระจันทร์ยามรุ่งอรุณเหนือทะเลสาบสวรรค์ได้ เช้าตรู่ สายลมอ่อน ๆ พัดผ่านแขนเสื้อ กลิ่นหอมเย็น ๆ ลอยผ่านอย่างเงียบ ๆ กบบน้ําร้องสลับกัน ลําธารใสร้องเพลงไพเราะ โคมไฟจาง ๆ และประกายไฟประกอบพระจันทร์ยามเช้า วาดภาพงดงามบริสุทธิ์ ลืมทั้งตัวเองและสิ่งของ.สะพานเก้าคดเชื่อมทะเลสาบกลางใจ เมื่อยืนอยู่บนสะพานสามารถไล่ตามแสงจันทร์เหนือผิวน้ำ เหมือนเมื่อก่อนที่ฉันไล่ตามหัวใจของคุณ แต่บนสะพานก็ไม่เหลือสายตาคู่อื่นที่ฉันอยากพบอีกแล้ว เดินเล่นบนสะพาน ผิวน้ำลมพัดเป็นริ้ว ดูเหมือนกับอารมณ์ของพระจันทร์ เพียงอยากจะกระซิบบอกจันทร์ว่า: ฉันคิดถึงคุณ
คุณมา คุณก็เข้าใจการพบเจอโดยบังเอิญ ไม่มา ก็พลาดการอยู่ร่วมกัน ดื่มด่ำกลิ่นดอกไม้บนทางเดิน
ชื่นชมทางเดินดอกไม้รอบทะเลสาบเหมือนเครื่องดนตรี จะเผยความหมายสองแบบ: หนึ่งคือความสดชื่นในบรรยากาศหมอกสีเขาของภูเขา; สองคือความรู้สึกต้องรักษาและหวงแหนภายใต้ท้องฟ้าแจ่มใส
หลังฝนปรอยเล็กน้อย ขอบน้ำมีหมอกจางลอย คลายความเย็นชุ่มผ้า เดินเล่นบนทางเดินดอกไม้ กลิ่นโคลนผสมกับกลิ่นหอมของดอกไม้ที่เปียกฝน ทำให้ใจสงบเหมือนน้ำหยุดไหล ริมทางเดินเล็กๆ ริมทะเลสาบมีรั้วไม้ไผ่สองข้างต่อเนื่อง กล้วยไม้ฤดูใบไม้ร่วงต้อนรับอยู่ตรงหน้า ดอกวิสทีเรียขึ้นระเบียงไม้ เสียงของน้ำและไม้รอบทะเลสาบ กลางหมอก ทำให้ยังอยากจับมือคุณ เดินช้าๆ ในที่สงบนี้ เข้าใจความวุ่นวายของคุณ และอยู่ข้างคุณยามหัวเราะ
ระหว่างทางมีหินสวยๆ ดอกไม้และสมุนไพรประณีต ทำให้รู้สึกเหมือนลมฤดูใบไม้ผลิพัดให้ใจสงบ สงวนคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ในตอนนี้ ลืมสิ่งที่ไม่ใช่ของคุณ ใจที่กว้างไกลจึงรู้สึกถึงความสุข ดอกไม้ไม่ต้องหาผู้เป็นเจ้าของ ก็มีความหอมพันสายโชยมา สัมพันธ์ไม่อยู่ที่จำนวนมาก แต่ที่ความเหมาะสม ในชีวิตนี้เพียงต้องการหาใครสักคน ไม่ต้องอ่อนช้อยสง่างาม แต่ต้องมีใจงามและคุณธรรม คู่กันชมพระจันทร์เรียบและใบเมเปิลแดง จับมือจนถึงยามเย็น
ความคิดติดอยู่ที่ทะเลสาบราวเครื่องดนตรี แต่กลับทอดทิ้งสีสันของเจียงหนานจากหน้าต่าง
ใจไม่เหน็ดเหนื่อย รอใครที่ยังไม่มา ยามพลบค่ำแล้ว แต่เศษแสงยังเหลืออยู่
