ยังต่อ) สิบบาปอันน่าสยดสยอง - อาชญากรรมสังหารน่าสยดสยองสิบอันดับของจีน ผู้แต่ง: แมงมุม แหล่งที่มา: เรื่องผี

ฤดูหนาวมาเร็วมากในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อหิมะตกครั้งแรก เพื่อนร่วมชั้นเห็นคนสองคนกอดกันที่แม่น้ำหลังโรงเรียน เช่นเดียวกับชายและหญิงที่มีความรัก พวกเขาคิดถึงกันมากทุกวัน มีคำพูดไม่จบสิ้นที่จะพูด และความรักของพวกเขาก็ยิ่งลึกซึ้งมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อฤดูหนาวเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ ทั้งสองคนถึงกับวางแผนจะแต่งงานกัน ?ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน จู่ๆ อาจารย์จูกัดก็ได้รับโทรศัพท์ที่ไม่คาดคิดจากกิลเลียนใน*** กิลเลียนถูกจับกุมในระหว่างการตรวจค้นโรงแรมอย่างไม่คาดคิดเนื่องจากการค้าประเวณี เธอไม่มีเงินจ่ายค่าปรับจึงต้องการแจ้งให้ทางโรงเรียนทราบ ด้วยความสิ้นหวัง กิลเลียนจึงโทรหาโทรศัพท์มือถือของอาจารย์จูกัด ?อาจารย์จูเก๋อพากิลเลียนกลับมาจาก*** ? กิลเลียนน้ำตาไหลและอธิบายว่าเธอขาดเงินและมีชีวิตที่ยากลำบาก เธอไม่อาจต้านทานคำยุยงของเพื่อนร่วมห้องของเธอได้ และต้องการแลกคืนแรกของเธอเป็นเงิน 1,000 หยวน ?อาจารย์จูกัดมีสีหน้าซีดเซียวและส่งกิลเลียนกลับไปที่หอพักอย่างเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ เย็นวันนั้นสาวขี้อายกำลังดูหนังโป๊อยู่ในหอพัก มันเป็นช่วงวันหยุดฤดูร้อนและสาวๆ ส่วนใหญ่ในหอพักก็กลับบ้านแล้ว เธอคิดว่าจะไม่มีใครมาที่หอพัก อาจเป็นเพราะมันร้อน เธอถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกและช่วยตัวเองขณะชมภาพยนตร์ เมื่อเธอกำลังจะถึงจุดสุดยอด เสียงของอาจารย์จูกัดและกิลเลียนก็ดังมาจากทางเดินเธอได้ยินคำสาปแช่งที่ระงับความโกรธของครูจูกัด และเสียงร้องไห้อันแผ่วเบาของกิลเลียน หลังจากที่เด็กสาวขี้อายรีบปิดไฟ เธอก็ตระหนักว่าเธอยังเปลือยอยู่ ในเวลานี้เธอได้ยินเสียงกุญแจเปิดประตู เธอซ่อนตัวอยู่ในตู้ด้วยความสิ้นหวัง ?ในหอพัก กิลเลียนพูดเศร้า: เราเลิกกันเถอะ ?อาจารย์จูเก๋อพูดอย่างเย็นชา: คุณไม่มีเงิน ทำไมคุณถึงยังซื้อถุงน่องมาใส่? กิลเลียนถอดถุงน่องออกแล้วร้องไห้: ถุงน่องนั้นทำโดยคนคนนั้น ไม่ใช่ฉันซื้อมา ?อาจารย์จูกัดโกรธมาก คนนั้นคือใคร? กิลเลียนปิดหน้าแล้วพูดว่า: โสเภณี! ? ด้วยแรงกระตุ้น ในที่สุดอาจารย์จูกัดผู้โกรธแค้นก็โพล่งออกมา เขารัดคอกิลเลียนด้วยถุงน่อง หลังจากสงบสติอารมณ์ลง เพื่อปกปิดความจริงและหลีกเลี่ยงการถูกโจมตี ครูจูกัดจึงปลอมตัวสถานที่เกิดเหตุและร่างกาย และทำให้ดูเหมือนกิลเลียนแขวนคอตัวเอง เด็กหญิงขี้อายเห็นทั้งหมดนี้ซ่อนตัวอยู่ในตู้เสื้อผ้าซึ่งต่อมาลาออกจากโรงเรียนเนื่องจากความเครียดทางจิตใจอย่างมาก ?อาจารย์ Zhuge ไม่เคยแต่งงาน และรูปโปรไฟล์ของ Gillian บน QQ จะไม่สว่างขึ้นอีกเลย ซูเหม่ยใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เพื่อถอดรหัส QQmi ของกิลเลียน?แม่ หลังจากเข้าสู่ระบบแล้ว ก็เห็นข้อความจากอาจารย์จูกัดมากมาย เขาสำนึกผิดแล้วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เขาพูดกับตัวเองกับอวาตาร์ QQ ที่มืดมนอยู่เสมอ เขายังคงรักเธอและร้องเพลง "สโนว์แมน" ทุกงานปาร์ตี้วันปีใหม่ ซูเหม่ยพูดกับอาจารย์จูกัด: เราได้สอบสวนคดีนี้ใหม่แล้ว เพื่อนร่วมห้องของกิลเลียน รวมถึงสาวๆ ที่ซ่อนอยู่ในตู้เสื้อผ้า ถูกพบโดยหน่วยงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะในสถานที่ที่พวกเขาลงทะเบียนไว้ คุณรู้ไหมว่าทำไมกิลเลียนไมหยิน? ?อาจารย์จูกัดกล่าวว่า: ฉันไม่รู้ ซูเหม่ยพูดว่า: เธอต้องการซื้อของขวัญวันเกิดและกีตาร์ให้คุณ ?อาจารย์จูกัด: ฉันไม่เข้าใจ มันไม่มีราคาหนึ่งพันหยวน ซูเหม่ยกล่าวว่า: กีตาร์ราคาประมาณ 200 หยวน และกิลเลียนก็ต้องการซื้อโทรศัพท์มือถือด้วย คุณควรรู้ว่าทำไมเธอถึงซื้อโทรศัพท์มือถือใช่ไหม? ?อาจารย์จูกัดคิดอยู่พักหนึ่ง น้ำตาก็ไหลออกมา... กิลเลียนเป็นเด็กสาวในชนบท เธอไม่สามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้หลังจากกลับถึงบ้านจากวันหยุด และไม่มีโทรศัพท์ที่บ้าน ในช่วงวันหยุดฤดูหนาว เธอจะเดินไปร้านอินเทอร์เน็ตประจำเขตวันละ 10 กิโลเมตรเพื่อฝากข้อความถึงอาจารย์จูกัด ดังนั้นในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเธอจึงตัดสินใจซื้อโทรศัพท์มือถือ สำหรับผู้หญิงที่กำลังมีความรัก แทบจะทนไม่ได้ที่จะขาดการติดต่อกับคนที่เธอรักตลอดช่วงวันหยุด ?รองนายกเทศมนตรีพูดกับอาจารย์จูเก๋อ: อย่าพูดจาไร้สาระและรีบตรงประเด็น: กรณีของตุ๊กตาหิมะมีแขนขาและวิธีที่คุณฆ่าเด็กหญิงทั้งสี่คน ?อาจารย์จูกัดยังคงร้องไห้อยู่ หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เงยหน้าขึ้นและพูดด้วยความตกใจว่า ฉันไม่ได้ฆ่าสี่สาวคนนั้น! หลังจากการสอบสวน ตำรวจได้รับรู้ว่าในวันที่ 18 มกราคม และ 19 มกราคม สองวันที่มีคดีตุ๊กตาหิมะเกิดขึ้น ครูจูกัดได้เข้าร่วมการฝึกอบรมระบบการศึกษาสิ้นปี ผู้คนหลายสิบคนสามารถพิสูจน์ได้ว่าอาจารย์จูกัดไม่ได้ก่ออาชญากรรม และไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ เมื่อมาถึงจุดนี้ เบาะแสก็ถูกขัดจังหวะ และผู้ต้องสงสัยเพียงคนเดียวคือฆาตกรในคดีอื่น ?คดีถึงทางตันแล้ว เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ทีมคดีพิเศษ และตำรวจท้องที่รู้สึกหดหู่ใจ ในที่สุดโรงเรียนก็ทนแรงกดดันไม่ไหว ยกเว้นเสี่ยวเหยา ครูใหญ่ตัดสินใจส่งนักเรียนกลับบ้าน ในไม่ช้า วิทยาเขตก็ว่างเปล่า มีเพียงนักเรียนบางคนที่กำลังเตรียมตัวสอบเข้าระดับสูงกว่าปริญญาตรีเท่านั้นที่ยังอยู่ในโรงเรียน รองนายกเทศมนตรีสงสัยว่าเสี่ยวเหยาเป็นฆาตกร เสี่ยวเหยายังคงไม่สามารถอธิบายสิ่งที่เธอทำในสามนาทีเมื่อเธอเดินละเมอในคืนที่ก่ออาชญากรรม ยกเว้นตอนที่เธอไปเข้าห้องน้ำ ครอบครัวของเซียวเหยาอยู่ในเมืองนี้ และเด็กสาวขี้สงสัยคนนี้ไม่สนใจการควบคุมของตำรวจ เธอกระตือรือร้นที่จะมีส่วนร่วมในการสืบสวนคดีนี้ด้วยซ้ำ ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย ตำรวจจึงขอให้เธอและซูเหม่ยอาศัยอยู่ในบ้านพักของโรงเรียนเซียวเหยาอิจฉาซูเหม่ยมากและแสดงออกว่าเธออยากเป็นผู้หญิงด้วย ?ซูเหม่ยกล่าวว่าเซียวเหยาเป็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ซุบซิบซึ่งเหมาะกว่าที่จะเป็นนักข่าวแท็บลอยด์ ?ศาสตราจารย์เหลียงพูดกับเซียวเหยา: คุณเป็นคนช่างสงสัยและวิเคราะห์ได้ดี คุณได้รับเครดิตในการไขคดีเด็กสาวแขวนคอฆ่าตัวตาย คุณคิดอย่างไรกับกรณีของมนุษย์หิมะมีแขนขานี้ ฉันอยากได้ยินความคิดเห็นของคนนอกเช่นคุณจริงๆ ปีศาจน้อยกล่าวว่า: คุณกำลังตรวจสอบในโรงเรียนเท่านั้น จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหัวหน้าและฆาตกรมาจากนอกโรงเรียน? ?ศาสตราจารย์เหลียงพยักหน้าและกล่าวว่า: นั่นสมเหตุสมผลแล้ว โปรดดำเนินการต่อ เซียวเหยากล่าวว่า: ฉันรู้จักเด็กผู้หญิงสองคนในโรงเรียน และมีคนซื้อชุดนักเรียนด้วยเสื้อผ้าปลอม นี่เป็นเรื่องที่แปลกมาก ?Bao Zhan ก็เข้ามาถามด้วยความสนใจ: ทำไมมันถึงแปลก? ปีศาจน้อยกล่าวว่า พวกเราทุกคนเป็นนักศึกษาที่ยังสวมชุดนักเรียนอยู่เลย? แปลกที่ยังมีคนซื้อชุดนักเรียนอยู่ ?ทีมงานกรณีพิเศษเยี่ยมนักเรียนในโรงเรียน นักเรียนบางคนไม่ได้กลับบ้านหลังวันหยุดเพราะกำลังสอบเข้าปริญญาโทหรือทำงานนอกเวลา นักศึกษาคนหนึ่งพูดว่า: จริงสิ ฉันไม่เคยใส่ชุดนักศึกษาเลย ฉันทิ้งมันไปหลังจากที่มอบให้ฉันในปีแรก นักเรียนอีกคนพูดว่า: ขออภัย ฉันจำชุดนักเรียนของเราไม่ได้ เรามีชุดนักเรียนมั้ย?เบาะแสของเสี่ยวเหยาดึงดูดความสนใจของทีมคดีพิเศษ และทิศทางการสอบสวนก็เริ่มเปลี่ยนไปนอกโรงเรียน ตำรวจดำเนินการสืบสวนโดยละเอียดเกี่ยวกับบุคคลภายนอกที่เด็กหญิงทั้ง 4 คนที่ถูกฆาตกรรมมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดด้วย นักร้องในบาร์ไม่ได้ให้เบาะแสอันมีค่าใดๆ และนักธุรกิจผู้มั่งคั่งที่สนับสนุน Meizi ถึงกับอ้างว่าเขามีความสัมพันธ์กับ Meizi อินโนเซนต์ เจ้าของร้านอาหารใกล้โรงเรียนสารภาพว่ามีสัมพันธ์สวาทกับเสวี่ยเออร์ เจ้านายให้เบาะแสที่สำคัญมาก เมื่อเวลาประมาณ 21.00 น. ของวันที่ 18 มกราคม Xueer ไปที่ร้านอาหารและขอให้เจ้านายเช่าบ้านให้เธอนอกโรงเรียน หลังจากที่เจ้านายตกลง Xueer ก็กลับไปโรงเรียน ศาสตราจารย์เหลียงจัดประชุมฉุกเฉิน เขากล่าวในที่ประชุมว่า คดีนี้อยู่ไม่ไกลจะคลี่คลาย เกิดอะไรขึ้นในคืนนั้นที่ทำให้ Xueer ไม่อยากอยู่ในหอพักและต้องการออกไปข้างนอก มันต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ ซูเหม่ยกล่าวว่า: หากมีคนจากนอกโรงเรียนเข้ามาในโรงเรียนเพื่อก่ออาชญากรรม คุณเพียงแค่ต้องมุ่งเน้นไปที่การสืบสวนบุคคลภายนอกที่เข้ามาในมหาวิทยาลัยด้วยวิดีโอวงจรปิดในคืนนั้นเพื่อค้นหาฆาตกร Bao Zhan กล่าวว่า: ฉันขอเตือนคุณว่าฆาตกรน่าจะสวมชุดนักเรียน รองนายกเทศมนตรีกล่าวว่า: ฉันไม่รู้สึกว่าการฆาตกรรมครั้งนี้เกิดขึ้นโดยไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า ฆาตกรประมาทและไม่ได้คิดถึงเส้นทางหลบหนีของเขาล่วงหน้าด้วยซ้ำ นอกจากนี้เขายังเข้าไปในโรงเรียนโดยสวมชุดนักเรียนเพื่อก่ออาชญากรรม สองประเด็นนี้ขัดแย้งกันมาก ?ศาสตราจารย์เหลียงกล่าวว่า นอกจากการซื้อชุดนักเรียนที่น่าสงสัยแล้ว ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ควรค่าแก่การใส่ใจของเรา เรานั่งรถไฟจากเมืองหลวงของจังหวัดไปยังเมืองใกล้เคียงแล้วมาที่นี่ ครอบครัวของ Leilei ก็อยู่ในเมืองหลวงของจังหวัดเช่นกัน เธอขับรถไปโรงเรียน และเธอไม่ได้ขับรถจากบ้านไปโรงเรียนแน่นอน แล้วรถของเธอจอดอยู่ที่ไหนล่ะ? อาจารย์ใหญ่กล่าวว่า: ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวชเชื่อว่าบาดแผลบนศีรษะของมนุษย์หิมะนั้นเกิดจากแรงภายนอก อาจจะเป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์? ?Bao Zhan กล่าวว่า: ฉันซื้อชุดนักเรียนทั้งหมดสองชุด คนที่ซื้อชุดยูนิฟอร์มนั้นเป็นเด็กผู้ชาย และหัวของตุ๊กตาหิมะก็เป็นหัวของผู้หญิง พวกเขาเกิดขึ้นเป็นคนสองคน ?หัวหลงกล่าวว่า: ฉันเห็นด้วยกับรองนายกเทศมนตรี. ถ้าเป็นฆาตกรทำไมเขาถึงซื้อชุดนักเรียนล่วงหน้า? ใช้เพื่อก่ออาชญากรรมหรือเพื่อวัตถุประสงค์อะไร? ในขณะที่ทุกคนกำลังคุยเรื่องนี้อย่างกระตือรือร้น เสี่ยวเหยาก็เข้ามา ทุกคนในห้องประชุมหยุดพูดและสงสัยว่าทำไมเธอถึงบุกเข้ามา ?ปีศาจตัวน้อยดูหน้าซีดและพูดอย่างประหม่า: ฉันรู้ว่าใครคือคนที่ซื้อชุดนักเรียน I have met him. อาจารย์ใหญ่พูดว่า: ตอนนี้คุณเดินละเมออยู่หรือเปล่า? ปีศาจตัวน้อยตัวสั่นด้วยความกลัวและพูดว่า: ฉันจำสิ่งหนึ่งได้ หิมะตกหนักเมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันเห็นตุ๊กตาหิมะที่ประตูโรงเรียน ขณะนั้นมีคนมารวมตัวกันเพื่อชม มนุษย์หิมะกลับกลายเป็นว่ายังมีชีวิตอยู่ เขาคุกเข่าลงบนพื้น สวมชุดนักเรียน โดยมีหิมะหนาปกคลุมร่างกาย ?Professor Liang and Bao Zhan's hearts beat faster. รองนายกเทศมนตรีลุกขึ้นยืนอย่างกังวลใจ ภาพจากวิดีโอวงจรปิดแวบเข้ามาในจิตใจของซูเหม่ย: รถหรูคันหนึ่งจอดอยู่หน้าโรงเรียน, คนขายดอกไม้, ชายชราอาสาเปลี่ยนเส้นทางจราจร, ขอทานคุกเข่าขอทาน... ? Everyone waited quietly for Xiao Yao to continue. ?The little demon said: He is a young beggar pretending to be a student! Ice and Snow Rose? It snows generally in the three provinces of Northeast China. It's snowing in Heilongjiang, and it's snowing in Jilin and Liaoning. Snow falls on the frozen river, on the dark plains, in the lonely park with pedestrians, and on the trees on the top of Changbai Mountain. Snow is floating freely, floating in the squares of the city, floating gently in every corner of the Daxingan Mountains forest. หิมะตกหนาบนป้ายหลุมศพ ในป่าเบิร์ชในชนบท บนรั้วของคนในหมู่บ้าน บนวัชพืชเหี่ยวเฉา และบนไหล่ของขอทานสองคน