เอสเซ้นส์ 7723 การต่อสู้ครั้งใหญ่ การสารภาพของผู้ตาย

ฉาก: จุดสูงสุดแห่งการฆ่าตื้น\ “ขอโทษนะ คิจิ รอบนี้ ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด!” ยูกาวา กล่าวด้วยความมั่นใจ นอกจากประโยคนี้แล้ว\ “ไม่เป็นไร ฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าคำตอบจะเป็นแบบนี้…” แม้ว่าจะรู้สึกเสียดายเล็กน้อย แต่คิจิก็ไม่คิดจะบังคับยูกาวาอะไร เพราะถ้าเธอไม่อยากไป ก็ย่อมมีเหตุผลของเธออยู่แล้ว คิจิก็ไม่คิดจะยุ่งเกี่ยวเรื่องนี้เลย หากมันเกินกว่าที่คาดคิด ก็จะเป็นหน้าที่ของคนอื่นจัดการเอง\ เพียงแค่ติดตามการเคลื่อนไหวขององค์กรกลางคืนและคนเหล่านั้นให้มากขึ้น เมื่อถึงเวลาที่เมเมะจังมีการกระทำเกินกว่าที่คาดการณ์ ก็สามารถหยุดได้ก็พอ\ “งั้น ยูกาวา เธอวางแผนจะทำอะไรล่ะ!” คิจิได้ถามหลังจากคิดและตัดสินใจเรื่องเหล่านี้\ “ยังต้องถามอีกเหรอ?” ยูกาวาหัวเราะเยาะ จากนั้นกล่าวว่า “ก็แน่นอน ต้องไปสวัสดีพวกคนขององค์กรนั้นสิ!”\ คิจิได้ฟังคำพูดนี้ แล้วยิ้มเล็กน้อยกล่าวว่า “รบกวนด้วยนะ และถ้ามีความจำเป็น ก็ติดตามเพิ่มด้วย”\ “ฉันรู้นะ!” ยูกาวาพูดจบแล้วกล่าวต่อว่า “ฉันจะลงมือแล้วนะ ไปละ”\ “โอเค!” คิจิพยักหน้า\ พูดจบ ทั้งสองคนหายไปทันทีเหมือนกับว่าไม่เคยมีตัวตนอยู่…\ \ ฉาก: ทะเลสาบซีหู\ “ฉันอยากกินลูกกวาด!” เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเงียบใต้ต้นไม้ มองชินสึคุง และแสดงความต้องการของเธอตามธรรมชาติ\ “…” ชินสึนิ่งเงียบ ไม่มีคำพูด แล้วหันไปพูดกับลุงทหารขายลูกกวาดว่า “ลุงครับ ขอรสที่แพงที่สุดสองอันค่ะ”\ ทหาร: “ขอบคุณครับ วันพิเศษสุดยอด 2012 หยวน”\ “…” ชินสึกลับคำพูดอีกครั้ง พูดว่า “แพงขนาดนี้เลยเหรอ!”งั้นเรามาซื้อสองอันที่ถูกที่สุดกันเถอะ"
หลังจากซื้อเสร็จ เขาก็ลากเสี่ยวหยู่ไปด้วย... ตรงหน้าพวกเขามีคนสองคนขวางทาง พูดว่า "อาจารย์ของข้าเชิญพวกเจ้ามาที่นี่" เสิ่นเยว่หัวเราะเยาะ "ข้าไม่รู้จักเขา" สองคนนั้นคือมือสังหารที่ถูกทําให้เป็นปีศาจและทหารญี่ปุ่น พูดว่า "งั้นเราต้องใช้กําลังแล้วล่ะ"


— การต่อสู้เริ่มขึ้น เสินเยว่ยังคงสงบ ก้าวไปข้างหน้าอย่างแรง แล้วพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน เทพสายฟ้ามังกรจักรพรรดิโจมตีนักฆ่าที่ถูกทําให้เป็นปีศาจและทหารญี่ปุ่น นักฆ่าไม่โดนโจมตีโดยตรง แต่รับการโจมตีและกลิ้งหลบการโจมตี เมื่อเข้าใกล้ร่างของเซินเยว่ ทักษะของเธอก็ถึงจุดสูงสุดไม่มีใครกล้าให้เสินเยว่เข้าใกล้ ยกเว้นคนอย่างเมเมอิจัง ที่ร่างปีศาจของเธอแข็งแกร่งมาก ทหารญี่ปุ่นจับเชนเยว่ด้วยมือทั้งสองข้างในระยะประชิด แล้วทุบมันลงกับพื้นตรงข้ามท่านี้เป็นจุดเริ่มต้นของท่าฟันบลิสส์มังกรเพลิง น่าเสียดายที่เชนเยว่คุ้นเคยกับท่านี้ดี—ไม่ เขาไวต่อทุกท่า จากนั้นเชนเยว่เหยียบมือศัตรู ทําให้ศัตรูถอยหลัง ยกมือทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะ เปิดช่องว่างกว้าง
\ เชนเยว่ลงจอด พุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง จากนั้นใช้ท่าฟันปีศาจเปลวไฟโจมตีที่อกทหารญี่ปุ่นศัตรูดูเหมือนถูกหมัดแทง ส่งเสียงครางเบาๆ และพ่นเลือดออกมาเป็นปาก แต่ไม่นานหลังจากนั้น เซินเยว่รู้สึกเหมือนร่างกายของเธอไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมอีกต่อไปพื้นดินใต้เท้าของเธอได้กักขังเธอไว้ และนักฆ่าก็จับตัวเซินเยว่ ใช้ท่าเดียวกับที่เคยทําลายปีศาจด้วยการโจมตีครั้งเดียวกับเม่เหมยจัง: แทงข้างหลัง!เซินเยว่รู้ว่ามีบางอย่างแย่ลง รีบรวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่หลังในขณะเดียวกัน เธอก็ถูกโจมตีอย่างแรง และพื้นใต้เท้าก็ยุบลงลึก"เอ่อ!"แม้จะได้รับการปกป้องเต็มที่ เซินเยว่ก็ยังอดทนไม่ได้ เธอไอออกมาเป็นเลือดเต็มปาก ร่างกายชาไปชั่วขณะและในขณะนั้น ผีญี่ปุ่นกลับตามจังหวะการโจมตีมา เขาใช้ท่าเยียนฟั่นสวนไป ถ้าในตอนนี้อยากที่จะต่อยอดเป็นหยานหลงจีเหวินฟัน กล่าวตามตรง นักฆ่าคนนี้เองมีพลังชี่ไม่เพียงพอ จึงต่อไม่ติด การรับท่าเยียนฟั่นถือว่าเป็นขีดสุดแล้ว จากนั้นเขาก็ขว้างชินเก็ตสึกไปอีกครั้ง และครั้งนี้โจมตีด้วยท่าเชี่ยเยียนฟั่น ท่าทางมีการปรับเปลี่ยน แต่การเชื่อมโยงสมบูรณ์ยิ่งขึ้น แม้พลังอาจไม่เท่ากับสถานะเต็มรูปแบบ แต่โจมตีนี้ถือเป็นแค่การต่อเนื่องเท่านั้น

ผีญี่ปุ่นพยายามทุกวิถีทาง เพื่อเสริมพลังการกัดสะโพกของตัวเอง และเพิ่มการใช้งานให้สมบูรณ์ ซึ่งนี่ก็เป็นเหตุผลที่เขาเสนอวิธีแลกท่ากัน และถึงตอนนี้ การกัดสะโพกกลายเป็นทักษะต่อสู้ที่แข็งแกร่งมาก พลังยังคงเพิ่มขึ้นไม่ลดลง

การกัดสะโพกของผีญี่ปุ่นใกล้ถึงความสมบูรณ์ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะชินเก็ตสึก

ชินเก็ตสึกลุกขึ้น เช็ดเลือดที่มุมปาก ถึงแม้ว่าสองท่าล่าสุดเป็นแค่ท่าต่อเนื่อง แต่ถ้าเทียบกับท่าแรก ก็ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย ท่าต่อเนื่องแบบนี้ทำให้ได้รับความเสียหายน้อย ดังนั้นตอนนี้เขาไม่เพียงเคลื่อนไหวได้ แต่ยังมีความสามารถในการโต้กลับด้วย

เวลาชาได้ผ่านไปแล้ว ตอนนี้เขาควรได้พักสักครู่ แต่ชัดเจนว่านี่ไม่ใช่เวลาพัก คู่ต่อสู้ตรงหน้าไม่ยอมให้เขาพัก ต้องจัดการให้เร็วที่สุด ขณะที่พลังยังไม่ฟื้นเต็มที่ ด้วยความเร็ว ขาข้างเดียวเด้งออกไปเหมือนเสือบุกลงภูเขา น้ำแข็งฟันแลบ ท่าหนึ่งโจมตีเข้าที่หน้าอกผีญี่ปุ่น ตอนนี้ผีญี่ปุ่นไม่มีแรงแม้จะขยับตัว จะตอบโต้ได้อย่างไร ส่วนชินเก็ตสึกเองก็ตอบสนองไม่ช้า งอและยืด หลังต่อด้วยท่าชกสุดขีดเหมือนผีญี่ปุ่นถูกดูดเข้าสู่พายุหมุนของหมัด นี่แทบจะเป็นน้ำวนเลยทีเดียว

เวลาฟื้นตัวของผีญี่ปุ่นมีเพียงสามวินาที แต่เพียงสามวินาทีนี้ ก็สร้างความเสียหายหนักให้ชินเก็ตสึกอย่างรุนแรง

สุดท้าย ชกอีกครั้งตามด้วยเปลวเพลิง และเอาชนะผีญี่ปุ่นได้

การต่อสู้จบลง — — — — —
ชินเก็ตสึกทำท่าคูล ๆ: “เป็นไงล่ะ เสี่ยววู่ การต่อสู้สนุกไหม?”

ชินเก็ตสึกหันกลับ พบว่าคนหายไปกล่าวว่า: “โดนหลอกแล้ว ต้องถูกนักฆ่าคนไหนจับไปแน่ ๆ!”

พูดจบ ชินเก็ตสึกก็รีบหายตัวตามไป...

ฉาก: ถนนใหญ่
มีคนหนึ่งนอนอยู่กลางถนน ชินเก็ตสึกเดินเข้ามาพูดว่า: “เฮ้ คุณสบายดีไหม? อะไรนะ!”คุณไม่ใช่ว่าคือมือสังหารที่เพิ่งจับเสี่ยวอวี่ไปเมื่อกี้ใช่ไหม!” มือสังหาร: “ไม่ เราถูกเมเม่จังควบคุมอยู่ ญี่ปุ่นถูกฆ่าไปแล้ว… เชียนกับเชียนซุนก็ไม่รู้ถูกเขาพาไปไหน” ชินยูเอะ: “คุณรู้เสี่ยวอวี่อยู่ไหนไหม?” มือสังหารอ่อนแรงชี้ไปข้างหน้า: “ข้างหน้า… โรงงาน… ต้อง… ช่วย… เชียนกับเชียนซุน…” มือสังหารพูดจบก็หมดลมหายใจตาย ชินยูเอะ: “ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะช่วยเพื่อนของคุณให้ได้” 未完待續…… — — — — — PS: การพิมพ์ด้วยมือเดียวเหนื่อยมาก โปรดให้คุณค่ากับมือซ้ายของคุณ หลีกเลี่ยงอันตรายด้วยนะ… PPS: หาเรื่องหญิงหญิงในเว็บบอร์ดยาก ก็เลยเขียนเกี่ยวกับเสี่ยวอวี่ ขอโทษด้วย. PSP: การศึกษาพื้นฐานแค่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เขียนไม่เก่ง โปรดอย่าโจมตี.