ใครโง่ที่สุด
คุณซิลวาและคุณเปเรร่าต่างเป็นเพื่อนสนิทกัน ในคืนวันอาทิตย์หนึ่ง พวกเขานั่งดื่มเบียร์ที่บ้านของคุณซิลวา ทั้งสองคนยังไม่แต่งงาน ดังนั้นแต่ละคนจ้างคนรับใช้มาดูแลบ้านให้อยู่บ้าง บางครั้งก็สามารถช่วยวิ่งซื้อของหรือทำธุระต่างๆ ได้ หลังจากดื่มเบียร์ไปหลายแก้ว พวกเขาก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปที่คนรับใช้ คุณเปเรร่าเล่าว่าคนรับใช้ของเขาชื่อบันดา น่าจะถือว่าเป็นคนรับใช้ที่โง่ที่สุดในโลก “พอเถอะ ถ้าคุณสามารถพิสูจน์ว่าบันดาโง่กว่าคนรับใช้ของฉันชื่อจงตา ฉันจะไม่ยอมทำเป็นคนอย่างอื่นอีก” คุณซิลวามากล่าว “ตกลง ฉันจะพิสูจน์ให้คุณเห็น” พูดจบ คุณเปเรร่าก็เรียกคนรับใช้ของเขามาและให้เงินเขา 10 รูปี “บันดา ถือเงินนี้ไปที่ร้านขายรถมุมถนน เพื่อซื้อรถมาให้ฉัน” บันดาเดินออกไปด้วยความตื่นเต้น “คุณเปเรร่า เห็นไหมว่าคนรับใช้ของฉันโง่แค่ไหน!” “ฮึ คุณคิดว่าแค่นั้นโง่พอหรือยัง รอเดี๋ยวเถอะ คุณจะได้เห็นคนรับใช้ของฉัน” คุณซิลวาเรียกจงตาและให้เงินเขาสองรูปี “ถือเงินสองรูปีนี้ไปขึ้นรถไปสำนักงานของฉัน ถามเลขานุการฉันว่าฉันอยู่สำนักงานหรือเปล่า” “ไม่เป็นไรครับคุณ” จงตาถือเงินแล้วออกไป หลังจากคนรับใช้จากไป ทั้งสองก็เริ่มโต้เถียงกันอีกครั้ง ต่างพยายามโน้มน้าวให้ฝ่ายตรงข้ามเชื่อว่าคนรับใช้ของตนโง่ที่สุดในโลก ในขณะเดียวกัน บันดาและจงตากำลังออกไปทำงานให้เจ้านายของตน ในมุมถนนหนึ่ง คนรับใช้ทั้งสองบังเอิญเจอกัน “จงตา คุณเห็นไหม?” บันดากล่าว “ฉันคิดว่าเจ้านายของฉันโง่ที่สุดในโลก” “ไม่ บันดา เจ้านายของฉันต่างหากที่โง่ที่สุดในโลก” “จงตา ดูเถิดว่าเจ้านายของฉันโง่แค่ไหน เขาให้ฉันสิบรูปีเพื่อให้ไปซื้อรถ! คนโง่นี่ ไม่รู้หรือว่าร้านขายรถวันอาทิตย์ไม่เปิด?” “คุณคิดว่านี่โง่พอหรือยัง? เจ้านายของฉันเพิ่งให้ฉันสองรูปี เพื่อไปสำนักงานของเขาและถามว่าต่อให้เขาอยู่ที่นั่นไหม คนโง่นี่ไม่รู้หรือ ว่าถ้าโทรศัพท์ไปสำนักงานแค่รูปีเดียวก็พอ ไม่จำเป็นต้องให้ฉันสองรูปีบทวิจารณ์สั้น ๆ: ผู้คนมักมองปัญหาจากมุมมองของตัวเอง และมักทำเรื่องโง่ ๆ โดยไม่ตั้งใจ แม้บางครั้งจะด่าคนอื่นว่าโง่... เรื่องที่ไม่ได้บอกตรง ๆ มุมมองจะมีผลเมื่อสื่อสารกับคนต่างกัน
