กวีนิพนธ์คลาสสิก

ในน้ำฟุ้งฝัน! ลมตะวันออกพัดผ่านในคืนที่ดอกไม้บานเป็นพันต้น ยิ่งทำให้ร่วงโรย ดาวเหมือนฝน รถม้าหรูหราหอมทั่วถนน เสียงขลุ่ยฟี่นกฟีนิกซ์ดังขึ้น แสงจาก壺หยกหมุนเวียน เต็มไปด้วยความสนุกสนานของปลามังกรเต้นรำทั้งคืน ใบไม้หิมะและเส้นทองของผีเสื้อยิ้มและเสียงหัวเราะเต็มไปด้วยกลิ่นหอมที่แอบแฝง ในหมู่คนมองหาเขาหลายพันครั้ง จู่ๆ เมื่อหันกลับไป เขากลับอยู่ ณ จุดแสงไฟสลัว ยืนพิงตึกสูง ลมเบาๆ มองความเศร้าของฤดูใบไม้ผลิจนสุดสายตา มืดครึ้มเกิดขึ้นที่ขอบฟ้า สีหญ้าในแสงควันและแสงอาทิตย์ที่เหลือ เงียบงัน ใครจะเข้าใจความรู้สึกที่ยืนพิงราวระเบียง วางแผนจะดื่มเต็มที่ ตะโกนร้องเพลงตามไวน์ ถึงพยายามสนุกก็ยังไร้รส เสื้อผ้าค่อยๆ หลวมก็ไม่เสียใจ ต่อให้ผอมเพราะเขา วางใจเถิด!! เครื่องดนตรีหรูหรามีห้าสิบสาย ไม่มีเหตุผล สายแต่ละเส้นและคาราคลึงคิดถึงปีแห่งความงาม ฝันในตอนเช้าหลงของจวง เสียงหัวใจของจักรพรรดิฤดูใบไม้ผลิฝากไปกับนกนางแอ่น พระจันทร์สว่างในมหาสมุทร มุกมีน้ำตา แดดอบอุ่นที่ลานล้อมหยกทำให้เกิดหมอก ความรักนี้สามารถรำลึก แต่ตอนนั้นกลับสับสนสนิท