สัตว์ยักษ์สูง 20 เมตร รูปร่างคล้ายหมี มีหูแหลม ท้องสีขาว ใบหน้าบางส่วนเป็นสีขาว และส่วนที่เหลือเป็นสีเขียวเข้มชายหนุ่มสามคนยืนอยู่บนไหล่หมี—คนหนึ่งคือคาร์ล และอีกสองคนที่เยไม่รู้จัก"มังกรศักดิ์สิทธิ์มืด ทําไมเจ้าถึงวิ่งมาที่นี่โดยไม่มีเหตุผล?"สัตว์ร้ายคล้ายหมีพูดสัตว์ร้ายคล้ายหมีนั่นพูดภาษามนุษย์ได้จริงๆ เหรอ?นั่นคือความคิดแรกของเยหลังจากได้ยินคําพูดของหมี"เย่ นี่คือออร่าที่ทรงพลังที่ฉันรู้สึกก่อนหน้านี้สัตว์ร้ายนี้เป็นสัตว์วิเศษระดับสิบอย่างน้อยหนึ่ง โดยปกติแล้วสัตว์วิเศษระดับสิบเท่านั้นที่พูดภาษามนุษย์ได้ และหมีตัวนั้นไม่ใช่สัตว์ประหลาดธรรมดา—ควรเป็นสโนร์แลกซ์ คาบิรุในตํานานที่มีการป้องกันแข็งแกร่งที่สุด!" ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคาร์ลจะสามารถรับสนอร์แลกซ์มาเป็นสัตว์วิเศษที่รับจ้างได้!"เสียงมืดก้องอยู่ในใจเย่"เสินเยว่ เธอไม่ได้บอกเหรอว่าไม่เจอมัน?ทําไมฉันถึงรู้สึกถึงการมีอยู่ของเธอที่นี่ในสถาบันนี้?"มังกรศักดิ์สิทธิ์มืดจ้องมองชายหนุ่มสามคนที่ยืนอยู่บนไหล่ของสนอร์ลาแลกซ์ทันใดนั้น พลังงานสีเทาแผ่ออกมาจากชายหนุ่ม และด้วยการส่ายหัวของมังกรศักดิ์สิทธิ์มืด เสินเยว่ถูกโยนออกไป"การควบคุมชั่วร้าย!"มังกรตัวนี้มีลักษณะชั่วร้ายจริงๆ!"เสียงมืดก้องอยู่ในใจเย่"การควบคุมชั่วร้ายคืออะไร?""หมายถึงการควบคุมผู้อื่นด้วยคุณสมบัติชั่วร้าย""โอ้!"เย่ยังคงมองมังกรศักดิ์สิทธิ์มืด"อ้า!" เฉินเยว่ร้องเสียงดังอย่างน่าสังเวชเมื่อมังกรศักดิ์สิทธิ์มืดผลักเธอลงกับพื้น"เอ่อ จักรพรรดิ ท่านจะบอกได้อย่างไรว่าไข่อยู่ที่สถาบัน?ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันไม่เจอ!แล้วมันจะอยู่ในสถาบันได้ยังไง?"เซินเยว่พยายามลุกขึ้นจากพื้น"เซินเยว่ เป็นอะไรไหม?"ชายหนุ่มคนหนึ่งกระโดดลงจากไหล่สนอร์แลกซ์แล้ววิ่งไปหาเซินเยว่"เสี่ยวเซี่ย ฉันสบายดี"ปรากฏว่าชายหนุ่มสองคนนั้นคือเสี่ยวเซี่ย และเสิ่นเยว่คือคนที่ทําเย่รู้ในที่สุดว่าคนสองคนนั้นคือใคร"มังกรศักดิ์สิทธิ์มืด ฉันรู้ว่าเจ้าตามหาไข่นั้นมานานพันปีฉันเข้าใจความรู้สึกของเจ้า แต่ไข่นั้นจริงๆ แล้วไม่ได้อยู่ในสถาบันนี้"สนอร์แลกซ์อธิบาย "เจ้าต้องซ่อนไข่ไว้แน่!รับนี่ไป สนอร์แลกซ์"มังกรศักดิ์สิทธิ์มืดท้าทายสนอร์เลมอนสนอร์แลกซ์วางคาร์ลลงกับพื้น "มาเถอะ!""เดี๋ยวก่อน อย่าทําลายสถาบัน เพราะพลังทําลายล้างของสัตว์วิเศษระดับสิบนั้นแข็งแกร่งมาก"เสียงหนึ่งดังมาจากที่ไกล"อาจารย์เฟยเสวี่ย!"เป็นเจ้า!"เฉียนพูด"ฮ่า เฉียน นี่ฉันเอง!"เฟยเสวี่ยพูดวงเวทย์ขนาดใหญ่สีเงินปรากฏขึ้นจากพื้นดิน แสงสีเงินวูบผ่านไปแล้วทุกคนก็หายตัวไป ป่ามอนสเตอร์
“ทำไมฉันถึงมาที่นี่ได้?” เย่ถามด้วยความสงสัย
“นี่คือสกิลเทเลพอร์ตที่ทรงพลังที่สุดของสายอวกาศ--การเคลื่อนที่อวกาศแบบอิสระ จำกัดระยะการเคลื่อนที่อยู่ที่เส้นผ่านศูนย์กลาง 2,000 เมตรของแต่ละจุด” เฉียนกล่าว
“คาบิซอร์บ, จงตาย!” มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดโบกปีกบินไปยังคาบิซอร์บ
“ฮิฮิ! มีละครให้ดูแล้ว! สัตว์ประหลาดที่มีการป้องกันแข็งแกร่งที่สุดต่อสู้กับสัตว์ประหลาดที่มีพลังทำลายล้างสูงสุด ใครจะชนะกันนะ? ฮิฮิ!” เสียงลึกลับส่งเข้ามาในหัวของเย่
“ดวงตาปีศาจสีมืด” มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดยื่นกรงเล็บไปคว้าคาบิซอร์บ “จี้~” มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดคว้าคาบิซอร์บได้สำเร็จ แต่ไม่มีผลต่อคาบิซอร์บเลย
“สมกับเป็นสัตว์ประหลาดที่มีการป้องกันดีที่สุด! มาลองอีกไม่กี่ท่า!” มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดยื่นกรงเล็บและตะโกน “การข่วน18อันตราย!” มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดบินไปหาคาบิซอร์บ, ข่วนหนึ่ง, ข่วนสอง, ข่วนสาม… ข่วนสิบแปด รวมทั้งหมด 18 ครั้ง!
แต่ไม่เกิดอะไรขึ้น! มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดเห็นคาบิซอร์บไม่มีอันตรายใด ๆ รู้สึกว่าศักดิ์ศรีของตนถูกท้าทาย
มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดปิดตาของมัน ปล่อยพลังหมอกสีเทาออกจากร่าง สารมืดรอบตัวมารวมตัวที่มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืด
“ไม่ดี! มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดจะใช้ท่าไม้ตาย! คาบิซอร์บ รีบใช้ท่าป้องกันที่ดีที่สุด!” คาร์ตะโกน
……
(ยังไม่จบ)
