[สิบอาชญากรรมใหญ่]เรื่องราวแปลกของโครงกระดูก (กลับมาอีกครั้ง!)

จิตรกรผมยาวไม่มีความประทับใจต่อ Zhao Xianxian เมื่อสามปีที่แล้ว เพื่อคลายความสงสัยของเขา เขาจึงสารภาพเรื่องส่วนตัว เมื่อสามปีที่แล้วเขาอาศัยอยู่กับคนอื่น คนๆ นั้นคือนักร้องโอเปร่าในโรงน้ำชา ผู้หญิงที่ลุงวัยกลางคนผู้น่าสงสารเดินตามอยู่บนถนน สิ่งที่ผู้คนไม่รู้ก็คือ ที่จริงแล้ว นักแสดงคนนี้เป็นผู้ชายที่แกล้งทำเป็นผู้หญิงและอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ แห่งนี้ นักแสดงและจิตรกรอยู่ด้วยกันมาสามปีแล้ว จิตรกรต้องการยุติความสัมพันธ์ ทั้งสองจึงแยกทางกัน Bao Zhan นึกถึงประโยคที่อยู่บนผนัง ต่อมาหลังจากระบุลายมือแล้ว พบว่าประโยคนี้เขียนโดย Zhao Xianxian เมื่อไม่กี่วันก่อน ภาพวาดของ Zhao Xianxian ยังดึงดูดความสนใจของทีมงานกรณีพิเศษอีกด้วย ในภาพเขียนเหล่านั้น นอกเหนือจากทิวทัศน์และหุ่นนิ่งแล้ว เธอวาดภาพเพียงคนสองคน คนหนึ่งคือตัวเธอเอง ถือขวดโหล ยืนอยู่ริมแม่น้ำ อีกคนหนึ่งเป็นจิตรกรผมยาวสูบบุหรี่ และร่างภาพโดยก้มศีรษะครุ่นคิด ภูมิทัศน์และภาพวาดหุ่นนิ่งของ Zhao Xianxian ยังรวมถึงภาพร่างและภาพร่างของอาคารในเมืองเล็กๆ รวมถึงบ้านของชายชราตาบอดและสนามหญ้าของบ้านสัตวแพทย์ ทีมคดีพิเศษได้เรียกตัวนักแสดงและถูกศาสตราจารย์เหลียงและซูเหม่ยสอบปากคำนักแสดงสวมเสื้อผ้าผู้หญิง ผมยาว มีกลิ่นน้ำหอมจางๆ และเป็นคนผมแดง ปากของเขาแดงและฟันของเขาขาว ไม่ว่าจะหน้าตาหรือน้ำเสียง เขาก็คงไม่ต่างจากผู้หญิง ผู้หญิงรักร่วมเพศบางคนจงใจแต่งตัวเป็นผู้ชายและดูเหมือนผู้ชายทุกประการ ผู้ชายบางคนแต่งตัวเป็นผู้หญิงและดูเหมือนพวกเขามากจึงไม่มีใครบอกได้ อย่างไรก็ตาม "สาวประเภทสอง" บางคนไม่ใช่คนรักร่วมเพศ แต่เป็นเพียงสาวประเภทสอง ซูเหม่ย: ฉันอยากจะถาม เราควรถือว่าคุณเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง? นักแสดงชาย: หญิง. ศาสตราจารย์เหลียงกล่าวว่า เราได้ตรวจสอบแล้ว และบัตรประจำตัวที่คุณใช้อยู่ตอนนี้เป็นของปลอม เรารู้ตัวตนในอดีตของคุณ นักแสดงชาย: โอ้ นี่คืออิสรภาพส่วนตัวของฉัน ซูเหม่ย: คุณชอบที่จะเป็นผู้หญิงไหม? ฉันสังเกตเห็นว่าคุณมีแอปเปิ้ลของอดัม นักแสดงชาย: ฉันเป็นผู้หญิง ในทางจิตวิทยาฉันเป็นมาตลอด ศาสตราจารย์เหลียง: ปกติคุณเข้าห้องน้ำชายหรือหญิงครับ? นักแสดง : ห้องน้ำหญิง. ศาสตราจารย์เหลียง: การทำเช่นนี้ผิดจรรยาบรรณ แม้ว่าคุณจะดูเหมือนผู้หญิงและสวยมาก แต่ลักษณะทางกายภาพของคุณก็คือผู้ชาย นักแสดงชาย: ฉันไม่ได้ทำร้ายใครนอกจากตัวฉันเอง ศาสตราจารย์เหลียง: คุณรักจิตรกรคนนั้นมากไหม? นักแสดงชาย: ฉันยอมฆ่าเพื่อเขาซูเหม่ยกล่าวว่า: วันที่ 1 กรกฎาคม เวลาแปดโมงเย็น และวันที่ 15 กรกฎาคม เวลาแปดโมงเย็น คุณอยู่ที่ไหน? นักแสดงชาย: ฉันร้องเพลงในโรงน้ำชา ศาสตราจารย์เหลียง: คุณรู้จัก Zhao Xianxian ไหม Zhao Xianxian ที่หายตัวไปเมื่อสามปีก่อน และ Zhao Xianxian ที่หายตัวไปเมื่อไม่กี่วันก่อน นักแสดง: เรารู้จักเธอ. เธอเรียนโอเปร่ากับฉันเมื่อสามปีที่แล้ว ฉันชอบร้องเพลง คุณต้องการให้ฉันร้องเพลงให้คุณไหม? ศาสตราจารย์เหลียงกล่าวว่า: ตกลง นักแสดงมองออกไปนอกหน้าต่างห้องสอบสวนและร้องเพลงอย่างหลงใหลด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะและสง่างาม - ปรากฎว่าดอกไม้บานไปทั่วสถานที่ แต่เช่นนี้พวกเขาจึงถูกทิ้งไว้ในซากปรักหักพัง ไม่ว่าทิวทัศน์จะสวยงามแค่ไหนใครจะสามารถเพลิดเพลินได้... หลังจากการสอบสวน ศาสตราจารย์เหลียงก็เรียกสมาชิกของทีมคดีพิเศษแล้วพูดว่า: ฉันรู้ว่าใครเป็นฆาตกร! . ตู้ดีบุก นายกเทศมนตรีก็รีบเข้ามาและทุกคนก็รอให้ศาสตราจารย์เหลียงเปิดเผยคำตอบของปริศนา อย่างไรก็ตาม ศาสตราจารย์เหลียงพยายามทำตัวลึกลับและถามทุกคนว่า ในบางกรณี เราไม่เพียงแต่ต้องให้เหตุผลว่าใครน่าจะเป็นฆาตกรมากที่สุดเท่านั้น แต่ยังทำตรงกันข้ามด้วย ใครมีข้อสงสัยเรื่องการฆาตกรรมน้อยที่สุด? Bao Zhan พยักหน้าและกล่าวว่า: เด็กหญิงทั้งสามที่หายไปนั้นน่าสงสัยน้อยที่สุด นายกเทศมนตรีกล่าวว่า: เด็กหญิงทั้งสามเสียชีวิตแล้ว มีเลือดอยู่บนชุดสีแดงสามตัวที่ตกปลาขึ้นมาจากแม่น้ำศาสตราจารย์เหลียงกล่าวว่า: ปัจจุบันยืนยันได้ว่าฮวนหยูถูกสังหารเท่านั้น เด็กหญิงอีกสองคนไม่มีชีวิตหรือตาย เลือดบนกระโปรงไม่ได้หมายถึงความตายเสมอไป Hualong กล่าวว่า: เป็นไปได้ไหมที่ Murphy และ Zhao Xianxian ยังมีชีวิตอยู่และพวกเขาเป็นฆาตกร หรือหนึ่งในนั้นคือฆาตกร นายกเทศมนตรีกล่าวว่า: เป็นไปได้อย่างไร? พวกเขาล้วนเป็นเหยื่อ เหยื่อจะเป็นฆาตกรได้อย่างไร? ศาสตราจารย์เหลียงกล่าวว่า: จริงๆ แล้วมี Zhao Xianxian สี่คนในกรณีนี้! คำพูดของศาสตราจารย์เหลียงน่าประหลาดใจ เขาอธิบายเหตุผลและการวิเคราะห์ของเขาอย่างละเอียด Zhao Xianxian หายตัวไปเมื่อสามปีก่อนและไม่ทราบที่อยู่ของเขา ดังนั้นจึงมีเพียงสองความเป็นไปได้เท่านั้น: ตายหรือยังมีชีวิตอยู่ หากเธอเสียชีวิต Zhao Xianxian ที่ปรากฏตัวในเมือง Wutang สามปีต่อมาไม่ใช่เธออย่างแน่นอน แต่เป็นคนอื่นที่แกล้งทำเป็นเธอ มีความเป็นไปได้สองประการสำหรับบุคคลที่แกล้งทำเป็น Zhao Xianxian: ชายหรือหญิง นักแสดงที่แต่งกายเป็นผู้หญิงทำให้ผู้คนเชื่อว่าผู้ชายที่แต่งกายเป็นผู้หญิงสามารถหลอกลวงทุกคนได้ Zhao Xianxian ทั้งสี่คน ได้แก่ Zhao Xianxian ที่หายตัวไปเมื่อสามปีที่แล้ว Zhao Xianxian ที่หายตัวไปอีกครั้งขณะศึกษาการวาดภาพในเมือง Wutang สามปีต่อมา ผู้หญิงที่แกล้งทำเป็น Zhao Xianxian และผู้ชายที่แกล้งทำเป็น Zhao Xianxianศาสตราจารย์เหลียงได้กำหนดทิศทางของการสืบสวนขึ้นใหม่ ฮัวหลงและนายกเทศมนตรียังคงค้นหาสถานที่เกิดเหตุฆาตกรรมในเมืองต่อไป สมาชิกคนอื่นๆ ของทีมคดีพิเศษระบุว่าการถอดรหัสตัวตนของ Zhao Xianxian เป็นจุดสนใจของการสืบสวน ซูเหม่ยติดต่อกับสำนักงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะซึ่งเป็นที่ตั้งของทะเบียนบ้านของจ้าวเสียนเซียน ประมวลกฎหมายแพ่งทั่วไปกำหนดว่าหากบุคคลสูญหายเกินสองปี ญาติสามารถยื่นคำร้องเพื่อแจ้งว่าสูญหายหรือเสียชีวิตได้ อย่างไรก็ตาม ซูเหม่ยพบว่าทะเบียนบ้านของ Zhao Xianxian ไม่ได้ถูกยกเลิก มีสัญญาณหลายอย่างที่บ่งบอกว่า Zhao Xianxian ยังมีชีวิตอยู่ ซูเหม่ยตรวจสอบข้อมูลสถานะทางวิชาการของจ้าวเซี่ยนเซียนจากระยะไกล จากข้อมูลของโรงเรียน เมื่อปีที่แล้ว Zhao Xianxian ยังปรากฏตัวในโรงเรียนมัธยมปลายด้วยซ้ำ ครูที่รู้จักเธอเห็นเธอกลับไปโรงเรียนเก่าและนั่งอยู่คนเดียวบนชิงช้าในสนามเด็กเล่นของโรงเรียนเป็นเวลานาน ครูคนนี้เป็นครูประจำชั้นของโรงเรียนมัธยม Zhao Xianxian เขาแนะนำให้ทีมงานกรณีพิเศษทางโทรศัพท์ทราบว่า Zhao Xianxian มีผลการเรียนดีเยี่ยมและมีความคล่องตัวในโรงเรียนมัธยมปลาย และคะแนนสอบเข้าวิทยาลัยของเธอก็อยู่ในกลุ่มที่ดีที่สุด ในช่วงวันหยุดก่อนที่เธอจะเข้ามหาวิทยาลัย เธอไปที่เมืองหวู่ถังเพื่อศึกษาการวาดภาพและหายตัวไป พ่อแม่ของเธอเสียใจมาก ตำรวจและสมาชิกในครอบครัวตามหาเธอหลายครั้งแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ ต่อมาพ่อแม่ของเธอเดินทางข้ามมหาสมุทรและสิ้นหวังสิ่งที่แปลกคือสองปีหลังจากการหายตัวไป ครูประจำชั้นเห็น Zhao Xianxian อีกครั้งที่สนามเด็กเล่นของโรงเรียน ครูประจำชั้นเข้ามาคุยกับเธอ แต่ Zhao Xianxian นั่งอยู่คนเดียวบนชิงช้า ยังคงเงียบด้วยความงุนงง โดยไม่สนใจครูประจำชั้นเลย และจากไปในเวลาต่อมา ศาสตราจารย์เหลียงถามทางโทรศัพท์: Zhao Xianxian ใส่เสื้อผ้าแบบไหน? ครูประจำชั้นตอบว่า วันนั้นฉันใส่กระโปรงสีแดง ฉันจำได้ชัดเจนว่าเพื่อนร่วมชั้น Zhao Xianxian ชอบสวมกระโปรงสีแดง ศาสตราจารย์เหลียงกล่าวว่า: คุณรู้ได้อย่างไรว่าคนที่สวมกระโปรงสีแดงคือจ้าวเซี่ยนเซียน คุณแน่ใจเหรอ? บางทีพวกเขาอาจเป็นคนสองคนที่มีหน้าตาเหมือนกัน? อาจารย์ใหญ่กล่าวว่า เสื้อผ้าก็เหมือนกัน ทรงผมก็เหมือนกัน แม้แต่ไฝน้ำตาที่หางตาก็เหมือนกัน แม้ว่าเราไม่ได้เจอกันมาสองปีแต่ก็ต้องเป็นเธอ ศาสตราจารย์เหลียงหันกลับไปหาเป่าซานแล้วพูดว่า: คนลึกลับคนนี้อาจแกล้งทำเป็นจ้าวเซียนเซียนเมื่อปีที่แล้ว มันน่ากลัวจริงๆ Bao Zhan ถาม: Zhao Xianxian มีความรักที่โรงเรียนหรือไม่? มีผู้ชายหลายคนที่ชอบเธอไหม? ครูประจำชั้นตอบว่า หลายคนได้รับจดหมายรักและการ์ดอวยพรมากที่สุด ฉันจำคริสต์มาสวันหนึ่งได้ จดหมายรักและการ์ดอวยพรกองอยู่บนโต๊ะของเธอ อย่างไรก็ตาม เธอกำลังเผชิญกับการสอบเข้าวิทยาลัยในโรงเรียนมัธยมปลาย Zhao Xianxian มุ่งความสนใจไปที่การเรียนของเธอและไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับใครที่เธอหลงรักเลยBao Zhan ถาม: ในบรรดาเด็กผู้ชายที่ชอบ Zhao Xianxian มีคนนิสัยเสียเป็นพิเศษบ้างไหม? หลังจากนึกถึงแล้ว อาจารย์ใหญ่ก็นึกถึงคนหนึ่งชื่อหม่าหลิว ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะของจ้าวเซี่ยนเซียน ครูและนักเรียนทุกคนในโรงเรียนรู้ดีว่าหม่าหลิวแอบหลงรักจ้าวเซี่ยนเซียนมาโดยตลอด หนึ่งปีในช่วงคริสต์มาส เด็กผู้ชายคนอื่นๆ ส่งการ์ดอวยพร แต่ของขวัญที่ Ma Liu มอบให้ Zhao Xianxian นั้นเป็นกล่องกระดาษ หลังจากเปิดมันออกมา ก็มีหนูมากกว่าหนึ่งโหลอยู่ในกล่อง Zhao Xianxian กรีดร้องด้วยความตกใจ ปกติแล้วเธอกลัวหนูมากที่สุด อีกครั้งที่ Ma Liu มอบขวดให้ Zhao Xianxian หม่าหลิวบอกว่าขวดนั้นมีน้ำตาของเขา Zhao Xianxian รู้สึกรังเกียจและทำขวดแตกโดยไม่ได้ตั้งใจ หม่าหลิวผู้โกรธแค้นใช้เศษขวดตัดฝ่ามือของจ้าวเสียนเซียน จากนั้นจึงตัดฝ่ามือของเขาเอง เขาบังคับฝ่ามือของ Zhao Xianxian และฝ่ามือของเขาเอง และเลือดของทั้งสองคนก็ไหลไปด้วยกัน ต่อมาเนื่องจากเหตุการณ์นี้ หม่าหลิวจึงถูกไล่ออกจากโรงเรียน ครูใหญ่มาชั้นเรียนของ Zhao Xianxian เพื่อสอนในโรงเรียนมัธยมปีที่สามเท่านั้น ดังนั้นครูใหญ่จึงไม่เคยพบกับ Ma Liu เลย สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นข่าวลือที่เขาเคยได้ยินมา เด็กชายนิสัยไม่ดี หม่าหลิว ปรากฏตัวขึ้น และพฤติกรรมแปลก ๆ บางอย่างของเขาก็คล้ายคลึงกับกรณีนี้ทีมงานกรณีพิเศษจึงตัดสินใจแยกออกเป็นสองกลุ่ม Bao Zhan และ Su Mei ไปที่บ้านพักจดทะเบียนของ Zhao Xianxian เพื่อสอบสวน Ma Liu ในขณะที่ศาสตราจารย์ Liang และ Hua Long ยังคงอยู่ในเมือง Wutang เพื่อค้นหาที่เกิดเหตุฆาตกรรม กองกำลังตำรวจในเมืองมีจำนวนจำกัด ดังนั้นฮัวหลงและสมาชิกทีมป้องกันร่วมจึงถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่แยกกัน แต่ละคนจะกำหนดพื้นที่และดำเนินการตรวจสอบตามบ้าน พื้นที่ที่ฮัวหลงรับผิดชอบนั้นมีทั้งบ้านของสัตวแพทย์และบ้านของชายชราตาบอด ตำรวจได้ตรวจค้นสนามหญ้าของบ้านทั้งสองหลังนี้หลายครั้งและไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ ฮัวหลงปฏิเสธที่จะยอมแพ้และตัดสินใจตรวจสอบอีกครั้ง ชายชราตาบอดยังคงนั่งอยู่ในสนาม แมวยังคงเล่นอยู่บนพื้นหญ้า และดวงจันทร์ยังคงแขวนอยู่บนท้องฟ้า เมื่อชายชราตาบอดเห็นมังกรทาสี เขาก็หลั่งน้ำตา และน้ำตาก็ไหลออกมาจากเบ้าตาแห้งของเขา ฮัวหลงรู้สึกประหลาดใจมาก ชายชราตาบอดพูดบางอย่างที่น่าสงสัยกับฮัวหลง: "ฉันตาบอด แต่ใจของฉันสดใส ฉันมองไม่เห็น แต่ได้ยินชัดเจน" Hualong ถามอย่างสงสัย: คุณได้ยินอะไร? ชายชราตาบอดพูดว่า: ฉันรู้หลานชายของฉันถูกฆ่าตาย หัวหลงกล่าวว่า: อ่า ใครฆ่าเขา และเขาอยู่ที่ไหน? ชายชราตาบอดพูดว่า: ฉันได้ยินเขาเรียกคุณปู่...