ในสายโทรศัพท์เมื่อครู่นี้ ชายไต้หวันผู้ร่ำรวยซึ่งเคยทำให้เจิ้งชิงเกลียดสุดหัวใจ กล่าวด้วยความเศร้าว่า ภรรยาที่พวกเขาเคยมีร่วมกัน ฮั่วถง วันนี้ช่วงบ่าย ขณะขับรถเล่นบนถนนชายน้ำ เกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตอย่างน่าเศร้า เธอขับรถตกหน้าผา ถูกคลื่นสีขาวพัดพาไปสู่ก้นทะเลลึก และแม้แต่ร่างก็หาไม่พบ แม้ว่าชายไต้หวันจะยังมีความขัดแย้งทางใจอยู่กับเขา แต่ก็ยังแจ้งข่าวให้เขาทราบ เพราะในเมื่อคนจากไป ความเกลียดชังจะมีความหมายอะไรอีก?
เมื่อนับเวลาให้ดี ตอนที่ฮั่วถงตกหน้าผา กำลังใกล้เคียงกับช่วงที่เจิ้งชิงไปซื้อลูกกระต่ายสยามขนยาวที่ตลาดสัตว์เลี้ยงริมถนน
เพียงคิดถึงเรื่องนี้ ท้องของเจิ้งชิงก็เริ่มเกร็งเป็นระยะ ๆ เหมือนมีมือที่มองไม่เห็นบีบคลึงหน้าท้องของเขาอย่างแรง ทำให้เขาไร้หนทางต่อต้าน
ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของเสี่ยวหยู่ เจิ้งชิงลูบโถส้วม ร้องไห้ไปพร้อมกับอาเจียน ตั้งแต่ได้รับข่าวมาหลายวันมานี้ เจิ้งชิงรู้สึกแย่มาก เขาไม่อยากให้เสี่ยวหยู่เห็นว่าเขาเศร้าและย่ำแย่ทั้งวัน จึงส่งลูกชายไปที่โรงเรียนอนุบาลแบบฝากเต็มเวลา ที่บ้าน มีแค่ลูกกระต่ายสยามขนยาวสีขาวที่คอยอยู่กับเขา
กระต่ายขนยาวตัวนี้ที่มีฟันคล้ายกับฮั่วถง กระโดดไปมาทั้งวันในบ้าน รูปร่างก็ดูอวบขึ้น ท้องพองขึ้นชัดเจน แม้ใจของเจิ้งชิงจะไม่สงบ เขาก็ยังต้องเลี้ยงกระต่ายไว้ จึงให้อะไรที่กินเหลือจากอาหารของเขาแก่กระต่าย เจิ้งชิงชอบกินเนื้อ ทุกมื้อเขาสั่งข้าวกล่องจากร้านอาหารข้างล่างให้มีเมนูเนื้อ ปรุงอาหารที่เหลือปนกับเนื้อให้น้องกระต่าย เขาสังเกตอย่างแปลกใจว่า กระต่ายกินเนื้อในข้าวกล่องจนเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่นิดเดียว
ในความทรงจำของเจิ้งชิง กระต่ายควรเป็นสัตว์น่ารักที่ชอบกินแครอท แต่กระต่ายตัวนี้กลับชอบกินเนื้อ ทำให้เขาอยากรู้อยากเห็นมาก มันเป็นกระต่ายสยามขนยาว เจิ้งชิงไม่เคยได้ยินสายพันธุ์นี้มาก่อน แม้จะค้นหาบนอินเทอร์เน็ตก็ไม่พบข้อมูลเกี่ยวกับกระต่ายชนิดนี้เลย แต่ถ้ากระต่ายชอบกินเนื้อ ก็ให้กินเนื้อไป เถอะ
นึกถึงสมัยก่อน ฮั่วถงก็เป็นคนที่ชอบกินเนื้อที่สุด เขาเคยได้ยินมาว่าฝ่ายชายไต้หวันที่เธอแต่งงานด้วย แม่ของเขาเป็นพุทธ จึงทานมังสวิรัติทั้งครอบครัว ฮั่วถงคงรู้สึกอึดอัดไม่น้อย พอนึกถึงฮั่วถง ดวงตาของเจิ้งชิงก็ร้อนแดงขึ้นโดยไม่รู้ตัวศพของฮัวตงถูกคลื่นทะเลที่มีฟองสีขาวซัดขึ้นมาที่ชายหาดหลังจากเจ็ดวันแล้ว ตัวซีดขาว มือและนิ้วบวมเหมือนแครอท ไม่มีเส้นสายโค้งเว้าให้เห็น ทำให้ดูเหมือนข้าวปั้นสาหร่ายที่ไม่กี่วันก่อนยังสดและน่ากิน แต่ตอนนี้ขึ้นราและส่งกลิ่นเหม็นรุนแรง ตามคำบรรยายของแพทย์ชันสูตรศพ เมื่อขับไล่แมลงวันจำนวนมากที่คลานบนร่างฮัวตงออกไป เผยให้เห็นร่างที่ผิดรูป พอใช้นิ้วกดลงบนกล้ามเนื้อของเธอ มันจะยุบลงเป็นหลุมเล็กๆ ทันที และไม่ยุบคืนทันที แต่จะค่อยๆ เกิดเป็นของเหลวสีเหลืองหนืดบนร่างกาย ส่วนร่างของเธอก็มีกลายบาดแผล นั่นคือรอยกัดจากปลาทะเล งานศพจัดอย่างสง่างาม มีคนมาเยอะ เมื่อเจิ้งชิงเห็นคนไต้หวันคนนั้น เขาก็เงียบไม่พูด ฮัวตงจากไปแล้ว ความเกลียดชังระหว่างกันยังมีความหมายอะไรอีกหรือ?
ชายชราร่างอ้วนชาวไต้หวัน น้ำตาไหลพรั่งพรู พูดไม่หยุดว่า “อาทงขับรถได้ดีมาก ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น? ตอนฉันขับรถ เธอยังอยู่ข้างๆ คอยเตือนให้ระมัดระวัง แต่ทำไมเธอถึงพลัดตกหน้าผาพร้อมรถได้? เดือนก่อนเธอยังบอกฉันว่าตั้งครรภ์ จะให้ลูกชายตัวอ้วนๆ กับฉัน แต่ตอนนี้กลับ…” ระหว่างพูด เขาร้องไห้โหยหวน
เจิ้งชิงไม่อยากฟังต่อ เขากลัวหากได้ฟังต่อจะร้องไห้ออกมา จึงหาเหตุผลออกจากงานศพ
เขาไม่ได้กลับบ้านทันที แต่ไปตลาดสัตว์เลี้ยงริมถนน เขาอยากถามเจ้าของร้านที่ขายกระต่ายสยามให้เขาว่า การให้กระต่ายกินเนื้อมีผลเสียอะไรหรือไม่ แต่เมื่อเขามาถึงตลาดสัตว์เลี้ยงก็ไม่สามารถหาร้านนั้นเจอ
เจิ้งชิงซื้ออาหารเนื้อจากร้านข้างทางอย่างง่ายๆ แล้วกลับบ้านด้วยความหงุดหงิด เมื่อเปิดประตู เขาเห็นกระต่ายสยามขนยาวกระโดดมาที่ประตู คาบรองเท้าแตะไว้ในปาก เขายิ้มออกมาอย่างฝืนๆ ไม่รู้ว่าที่เลี้ยงคือกระต่ายหรือสุนัข เขาสวมรองเท้าแตะคุกเข่าลง กอดกระต่าย และพูดว่า “น้องตัวน้อย วันนี้ฉันซื้ออะไรมาให้กินหรือ? เนื้อที่แกชอบที่สุดนี่ล่ะ!” เมื่อมือเขาลูบไปที่ท้องกระต่ายสยาม เขาก็หยุดชะงักทันที
ท้องกระต่ายแฟบ ไม่มีอะไรอยู่ข้างใน
เจิ้งชิงตกใจ กระต่ายไม่ได้ท้องอยู่หรือ? ทำไมตอนนี้ท้องกลับว่างเปล่า?เขาสงสัยจึงวางกระต่ายลง กระต่ายจ้ำจี้อย่างรวดเร็วจับปลายกางเกงของเขา ขยับร่างกายอย่างสุดแรงเพื่อดึงเขาให้ตามไปด้วย เจิ้งชิงยิ้มขมขื่นและปล่อยให้กระต่ายลากเขาเข้าไปในห้องน้ำ บนพื้นกระเบื้องสีขาวสะอาดของห้องน้ำ มีสัตว์ขนปุยสีชมพูสองก้อนค่อยๆ คลานบนพื้น คุณชนฉัน ฉันชนคุณ นี่คือกระต่ายน้อยสองตัวที่เพิ่งเกิด เจิ้งชิงหัวเราะเบาๆ มวลหมอกในใจเขาก่อนหน้านี้ก็หายไปทันที มีสองชีวิตเล็กที่น่ารักเข้ามาในบ้าน นับเป็นเรื่องที่ดีมาก แต่สำหรับเจิ้งชิงที่ไม่เคยเลี้ยงกระต่ายเลย กลับมีปัญหาแปลกๆ กระต่ายแม่ไม่มีน้ำนม และเมื่อผสมผงนม กระต่ายน้อยก็ไม่ยอมกิน เจิ้งชิงไม่รู้จะทำอย่างไร จึงจำต้องใช้วิธีสุดท้าย คือหั่นเนื้อที่ซื้อมาเป็นชิ้นเล็กๆ ผสมกับข้าว อุ่นในไมโครเวฟ ผลที่ได้คาดไม่ถึง เมื่อข้าวเนื้อร้อนๆ วางตรงหน้ากระต่ายน้อย ทั้งสองตัวก็คลานเข้ามาทันที และเริ่มกินเนื้อด้วยท่าทางน่ารัก
