ฉันเดินเข้าสู่หมู่บ้าน ก็เห็นว่ามีทีมคนกำลังฝึกซ้อมอยู่ หน้าแถวคือชราภาพ ฉันเดินเข้าไป เขาเห็นฉันแล้วพูดว่า: “นี่คือทีมทหารเงามืดแห่งรัตติกาล หน่วยที่เจ็ด คุณอยากเข้าร่วมไหม?”
ฉันตอบว่า: “ฉันขอไปห้องสมุดก่อน!”
เขาอนุญาตแบบเงียบ ๆ พอไปถึงห้องสมุด ฉันก็ตรงไปยังชั้นวางหนังสือด้านขวาสุด (คุณรู้อยู่แล้วว่ามีอะไรตรงนั้น) นี่แหละเรื่องสำคัญ!
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ฉันเดินออกมา พูดกับเขาว่า: “ฉันอยากเข้าร่วมทีมของคุณ! แต่ฉันต้องรู้เกี่ยวกับอำนาจของนักโทษหมอกและผู้ที่ทะลุเมฆของโลกนี้ก่อน!”
เขายิ้มแล้วพูดว่า: “คุณรู้นะนี่! ฟังให้ดีนะ เดี๋ยวฉันจะแนะนำหน่วยของฉันให้! ทีมทหารเงามืดของฉันและกองทัพราชันย์รัตติกาลเป็นอำนาจเดียวกัน ผู้สมัครใหม่ฝึกฝนในทีมทหารเงามืด ผู้ที่เก่งจะเข้าไปในกองทัพราชันย์รัตติกาล หนึ่งหน่วยมีเพียงคนเดียวที่จะได้เข้ากองทัพราชันย์รัตติกาล! ตอนนี้โลกนี้มีแปดอำนาจใหญ่: กองทัพราชันย์รัตติกาล, ศาสนาผีตามวิญญาณ, ห้องฟังฝน, ประตูเมฆชั่วร้าย, แก๊งยักษ์กว๋อ, กองกำลังพิเศษ 208, ตำหนักสีม่วงน้ำเงิน, ยุคหนุ่มเทาเย็นชา นอกจากนั้นก็เป็นองค์กรขนาดกลางและเล็ก ไม่มีอะไรน่ากลัว ตอนนี้บนแผ่นดินชิงเฉิง มีเพียงพวกเรากับศาสนาผีตามวิญญาณ โอเค คุณเข้าทีมก่อน แล้วเข้าร่วมการฝึก!”
ทันใดนั้น ฟ้าแลบและสายลมเปลี่ยนแปลง มีคนสามคนลงมา คนแรกคือจิ้งจอกป่าธรรมชาติที่เคยเห็นก่อนหน้านี้ คนที่สองหน้าเขียวซีด มือถือแสงวาววีน ขนยุ่ง ดูเหมือนคนหนุ่มท้อแท้อย่างมาก คนที่สามเป็นผู้ชายร่างใหญ่คล้ายหลี่คุย มือถือขวานขนาดใหญ่
เมื่อชราภาพเห็นทั้งสามคน กลายเป็นตื่นตัวสุด ๆ แล้วตะโกนว่า: “ทัพหน้าทำลาย, มวยหมุน, ออกมา! ที่เหลือรีบถอย!”
เห็นได้ว่าคนหนึ่งปล่อยประตูเวทมนตร์ ทุกคนค่อย ๆ ออกจากที่นี่ แต่ฉันไม่ออก ดึงไม้ตะพดมืดจัดเตรียมสู้ พักหนึ่งเห็นเหยื่อกลางคืนโผล่ออกมา มือถือขวดเลือดมากมายพูดว่า: “ขายยาแล้วนะ!”
ชราภาพพูดก่อน: “สู้ไม่ได้ก็หาความช่วยเหลืออีกแล้วเหรอ?”
จิ้งจอกป่าธรรมชาติตอบว่า: “พูดเอาเปล่า สู้กันเถอะ!” เห็นเขาทั้งตัวคลุมด้วยไฟฟ้า พุ่งเข้ามา
มวยหมุน แขนขวาขยายโตขึ้นห้าครั้ง พุ่งเข้าหาเขา
“ปัง” เสียงหนึ่ง ทั้งสองชนกัน “หมัดทำลายเมฆ!” มวยหมุนตะโกน เห็นหมัดเปล่งแสงแดงพุ่งไปยังจิ้งจอกป่าธรรมชาติเย่ฮูเฉินก็ไม่ลังเล ส่งลูกไฟฟ้าไปข้างหน้า แต่ไม่ได้หยุดมันไว้ มังกรที่เปล่งแสงทองพุ่งออกมาจากกำปั้นของเขาและโจมตีเขา ฉันก็พุ่งเข้าไป ใช้ท่า 'กองดาบฝนกระหน่ำ' ทำให้เสาเซียนจำนวนหลายร้อยต้นตกลงมาจากฟ้า ทำให้เย่ฮูเฉินตัวเต็มไปด้วยเลือด คนที่สามอดใจไม่ไหว พุ่งเข้าหาฉันเหมือนเสือป่า ขณะที่ทหารราบถือปืนสองมือ ประสานมือแล้วสาดใส่เขา คนที่สามยกมือทั้งสองขึ้น อากาศระหว่างมือของทหารราบก็แหลมคมเหมือนมีด ฟันไปที่คนที่สาม…
บทที่ 5 ของ 《เลือดย้อมซาโลเช่อ》
ตอบกลับ (6)
ไม่ใช่ว่าฉันชนกำแพงทางใต้แล้วไม่หันหลังกลับ สิ่งที่น่าเศร้าคือหลังจากฉันหันกลับไป กำแพงทางเหนือก็ยังอยู่ตรงนั้น!
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —