ไลท์โนเวล《โปรดให้ฉันได้พูดอีกครั้ง-ฉันรักคุณ》

\เรื่องที่เขียนเอง เรื่องแต่งเองนะ ถ้าไม่ชอบก็อย่าโกรธกันนะ
(ตอนที่ 1) การพบกันโดยบังเอิญ
"หวังว่าคราวนี้จะสอบติดนะ!" เด็กชายพูดด้วยความตื่นเต้น
เด็กชายรีบวิ่งไปดูผลสอบ แต่เมื่อเห็นแล้วทำให้เขาผิดหวังมาก เขาสอบตกอีกแล้ว
"ฮ่าๆ! แค่สอบตกเอง ไม่ใช่ครั้งแรกนะ" เด็กชายยิ้มขมขื่นพูด
กำลังจะออกจากโรงเรียน อยู่ๆ………"ปัง!"
"โอ๊ย! เจ็บจัง!" เสียงหญิง
เด็กชายยิ่งน้ำมูกไหลออกมา เขาตะโกนว่า: "ใครนะ! ทำตัวไม่ระวังเลย อึ๊ๆๆ เจ็บมาก"
เสียงหญิง: "อ๊ะ? ขอโทษจริงๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ขอให้คุณให้อภัยฉันนะ!"
เด็กชายเงยหน้ามอง "เธอน่ารักจัง! แทบจะเป็นเทพธิดาในใจของฉันเลย" เด็กชายคิด
เด็กชายเช็ดเลือดจากจมูกแล้วพูดนิ่งๆ: "เอ่อ…ไม่เป็นไร อย่ากังวลนะ คุณไม่มีปัญหาหรอกนะ! ฮะๆ"
หญิงสาวยิ้มตอบอย่างอ่อนโยน: "ฉันไม่เป็นไร ฉันชื่ออู๋เสี่ยวเจีย ขอโทษจริงๆ นะ! ฉันรีบมาดูผลสอบ ขอโทษนะ" พูดจบเธอก็หยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดเลือดจากจมูกให้เด็กชาย
เด็กชายยังเขินอาย รีบรับกระดาษทิชชู่แล้วพูดว่า: "ฉันเช็ดเองก็ได้นะ! อ้อ จริงสิ ฉันชื่อเฉินจือเจี๋ยยินดีที่ได้รู้จักนะ ฮะๆ…"
เสี่ยวเจียยิ้มตอบว่า: "อืม อ๊ะ? ใช่แล้ว ฉันมีธุระแล้ว บ๊ายบาย!"
"ผู้หญิงสมัยนี้ทำตัวเย็นชากับผู้ชายแบบนี้หรอ?" จือเจี๋ยคิดสงสัย
(ตอนที่ 2) การจัดวางของชะตากรรม
ถึงจือเจี๋ยจะสอบติดมหาวิทยาลัยชื่อดังไม่ได้ แต่ก็ต้องเรียนหนังสืออยู่ดี ดังนั้นเขาจึงเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัย** ในเมือง* เขาถูกจัดให้อยู่ชั้น 7 ครูเรียกให้แต่ละคนแนะนำตัวเอง จือเจี๋ยเหมือนจะไม่สนใจมากนัก แต่เมื่อเสียงใสของเด็กหญิงคนหนึ่งทำให้เขาจดจำขึ้นใจ
"สวัสดีทุกคน ฉันชื่ออู๋เสี่ยวเจีย ฉัน...เรียนไม่ค่อยเก่งนะ แต่ฉันจะตั้งใจเรียนให้ดีที่สุด ฉันหวังว่าจะอยู่ร่วมกับทุกคนอย่างสงบสุข"
เขาจดจำไว้ ฮะๆ อาจจะเป็นการจัดวางของชะตากรรม พวกเขาอยู่ชั้นเดียวกัน
(ตอนที่ 3) เราเป็นเพื่อนได้ไหม?
จือเจี๋ยเรียนดีในระดับหนึ่ง ตั้งแต่เริ่มก็สร้างความประทับใจให้กับครู ส่วนอีกด้านหนึ่ง เสี่ยวเจียยังลังเลไม่รู้จะทำอย่างไร "นี่ นี่โจทย์นี้ต้องทำยังไงนะ? อ๊ะ น่ารำคาญจริงๆ" เสี่ยวเจียพึมพำ
ขณะที่เสี่ยวเจียสับสน ครูก็เรียกว่า: "อู๋เสี่ยวเจีย ดี, มาตอบคำถามข้อนี้สิว่าจะทำยังไง"小佳ยืนขึ้น แต่เธอทำไม่เป็น! สีหน้าสับสนของเธอถูกคุณครูเห็น คุณครูโบกมือให้小佳นั่งลง แล้วก็อธิบายโจทย์นั้นอย่างละเอียด จากนั้นเขียนโจทย์อีกข้อให้เพื่อนนักเรียนทำ พอถึงเวลาเลิกเรียน คุณครูฝากบอกว่า: “โจทย์ข้อใหม่นี้บ่ายนี้ฉันจะตรวจนะ” 小佳เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่ก็รู้ว่าบ่ายนี้คุณครูต้องเรียกเธอมาตอบแน่ๆ เธอกังวลมาก ตอนนั้น 小桀เดินเข้ามาเรียกว่า: “สวัสดีเพื่อน ฮ่าๆ เราเจอกันอีกแล้วนะ” 小佳รู้สึกโมโหและรีบตอบว่า: “ฮึ…ใครจะเป็นเพื่อนเธอเนี่ย อ้ายย! น่ารำคาญชะมัด” 小桀พูดต่อว่า: “งั้น เธอจะเป็นเพื่อนฉันไหม?” 小佳ตอบตกลง เพราะเธอไม่อยากพลาดเพื่อนดีๆ เพียงเพราะอารมณ์ไม่ดี บ่ายนั้น 小佳ก็ยังทำไม่ค่อยเป็น เพราะเป็นภาคเรียนใหม่ คุณครูก็ไม่ได้ดุอะไร แค่พูดเฉยๆ……… (สี่) เป็นแฟนฉันเถอะ! วันอาทิตย์ ริมทะเล… 子桀กำลังเดินเล่นริมหาด อยู่ๆก็เห็นมุมที่นิ่งสงบ มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งทะเลาะกับผู้ชายวัยกลางคน……… 子桀มองอย่างคลุมเครือ เด็กผู้หญิงคนนั้นดูเหมือน 小佳 เดินเข้าไปดูจริงๆ ก็ใช่ 小佳 จริงๆ 子桀เดินไปหน้าของ小佳 ผู้ชายกลางคนนั้นตะโกนว่า: “เด็กหนุ่ม ออกไป อย่ามาบังความสุขของฉัน” พูดเสร็จก็ยิ้มร้าย แบบคนเลว 小佳กลัวมาก เธอกอด 子桀แน่น 子桀พูดว่า: “อย่ากลัว มีฉันอยู่ตรงนี้ ฉันจะไม่ให้เขาทำร้ายเธอ” 小佳สั่นด้วยเสียงสั่นว่า: “เขา…เขา…เป็นแฟนฉันนะ เธอรีบไปให้ไกลหน่อย เขาเป็นสายดำคาราเต้นะ!” “ฉันเป็นแฟนเธอ? แม้จะเป็นสถานการณ์พิเศษ แต่ฉันก็ชอบฟัง แต่เรื่องคาราเต้ แล้วสายดำหรือ? ฉันไม่รู้สินะ” 子桀ยิ้มขม……… จากนั้นชายวัยกลางคนคนนั้นก็เริ่มเคลื่อนไหว 子桀ชกไปที่หน้าเขาแล้วลาก 小佳วิ่งสุดชีวิต 子桀ถามว่า: “เธอว่า เราจะวิ่งไปไหนดี?” 小佳ตอบว่า: “วัดไอ้รักเถอะ! นั่นคือสถานที่ที่ฉันชอบที่สุด” ทั้งสองจึงวิ่งไปยังวัดไอ้รัก 子桀พูดว่า: “ฮ่าๆ ที่นี่ก็มีวัดด้วย! ฉันไม่เคยสังเกตเลย……” (ยังไม่จบ, ต่อครั้งหน้า เขียนไม่ค่อยดีนะ ทุกคนช่วยติชมหน่อย! มือใหม่แหละนะ)