เอสเซ้นส์ 【นิยายต้นฉบับ】บทที่ 1: ชาติที่แล้วและชีวิตปัจจุบัน

ใครที่มุมตาสัมผัสกับคิ้วของใคร,\ใครรอยยิ้มเทียบได้กับน้ำตาของใคร.\ใครใจสามารถแบกรับการเวียนว่ายตายเกิดของใคร,\ใครฝ่ามือสามารถไถ่ถอนความผิดของใคร.\ดอกไม้เบ่งบานและร่วงโรยมีเวลาของมัน,\ฤดูใบไม้ผลิผ่านไปฤดูใบไม้ร่วงเข้ามาในความว่างเปล่า.\เพราะเธอใฝ่หา, เพราะเธอน้ำตา.\อาจสองคนรักกัน แต่กลับถูกแบ่งโดยฟ้าและเหว.\————————————————\ท้องฟ้าเป็นสีดำ, แต่ก็ยังเห็นแสงสว่าง. ค่อย ๆ นั้น แสงสว่างก็ถูกความมืดกลืนกิน.\เด็กชายหนึ่งคนถือดาบยาวสีดำสนิท. ดูเหมือนวัยสิบเจ็ดหรือสิบแปดปี แต่ใบหน้านั้นซีดจนดูน่าสะพรึงกลัว ปากมีคราบเลือดไหล. ตรงหน้าเขามีหญิงสาวรูปร่างสุดเซ็กซี่ มองเด็กชายด้วยสายตาตื่นตกใจ.\“เฉิน เลิกเถอะเธอชนะฉันไม่ได้ ฉันไม่อยากฆ่าเธอ.” หญิงสาวพูดกับเด็กชายด้วยความสงสารเล็กน้อย.\“เธอปากเงียบเลย, ทุกอย่างเป็นเพราะเธอ ถ้าไม่ใช่เธอ เสวี่ยเอ๋อคงไม่ตาย ถ้าไม่ใช่เธอ ฉันจะเป็นแบบนี้ได้ยังไง ทุกสิ่งนี้ เป็นความผิดของเธอ.” เด็กชายที่ถูกเรียกว่าซินเฉินตะโกนด้วยความโกรธ.\“ก็แบบนี้ ฉันก็ไม่สามารถปล่อยเธอไปได้.” หญิงสาวพูดด้วยเสียงสั่น มือปรากฏดาบยาวขึ้นมาทันที.\“เป็นดาบจู่เซียนนะ! ดูเหมือนพวกคุณฆ่าเซียนดาบไปแล้ว!” เด็กชายมองหญิงสาว แล้วยิ้มทันที.\“เธอยิ้มอะไร?” หญิงสาวถามด้วยความสงสัย แต่มือที่กำดาบกลับยิ่งแน่นขึ้น.\“ถึงเวลาของเธอแล้วล่ะ!” เด็กชายไม่ตอบ เขาค่อย ๆ หลับตาลง การหลับตาในที่อันตรายเช่นนี้ เป็นเรื่องเหมือนการหาความตาย.\หญิงสาวจ้องตาแน่น มือที่กำดาบจู่เซียนฟาดไป ดาบวิ่งผ่านอากาศเรียกเห็นได้ด้วยตาเปล่า. ที่ดาบไหลผ่าน พื้นที่แตกละเอียดเป็นชิ้นๆ ทำให้เห็นได้ว่าพลังดาบจู่เซียนมหาศาลแค่ไหน. ดาบใกล้ถึงหน้าเด็กชาย แต่เขากลับกล่าวคำพูดที่น่าตกใจ.\“จริง ๆ ฉันไม่ได้ชื่อหลิงเฉิน ชื่อของฉันคือหลิงซิงเฉินต่างหาก!” เด็กชายยิ้มขึ้นทันที หญิงสาวได้ยินคำพูดของเขา รู้สึกเย็นสันหลังวาบ.\ทวีปเทียนหยวน ใคร ๆ ก็รู้จักหลิงซิงเฉิน วีรบุรุษผีคร่ำที่สูญพันธุ์ อายุสิบเจ็ดปีเข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ต่อสู้คนเดียวกับการบุกรุกของห้าโลก; ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ต่อสู้จักรพรรดิชนเผ่าต่างดาวและสังหารเขา; เพื่อปิดผนึกโลกเสี่ยงชีวิตก้าวเข้าสู่การเวียนว่ายตายเกิด เวียนตายเกิดหกชีวิต สร้างเวทย์มนตร์ที่ไม่มีใครสามารถทำลายได้—มืดจันทร์·หกทางเวทย์… เกี่ยวกับหลิงซิงเฉิน คำเดียวที่พอจะอธิบายเขาได้คือสุดเก่งกล้า.ผู้หญิงตกใจ เมื่อได้ยินชื่อนี้ ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถนิ่งเฉยได้ ชื่อนี้ไม่ได้มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังมีสิ่งอื่น ๆ ด้วย
"ฟู่" เสียงดังหนึ่ง เสี่ยวหลิงซิงเฉินเคลื่อนไหว พื้นที่เกิดคลื่นที่มองเห็นได้ ไม่มีใครเห็นว่าเขาเคลื่อนไหวเมื่อไหร่ ในพริบตา เขาก็ไปอยู่ข้างหลังผู้หญิงแล้ว ผู้หญิงยังไม่ทันได้พูด ก็ถูกเสี่ยวหลิงซิงเฉินแทงดาบตรงหว่างคิ้ว
ผู้แข็งแกร่งยุคหนึ่ง ก็ถึงคราวล่มสลาย
"เทพมรณะเหรอ? ปล่อยให้ฉันจัดการเธอดูบ้าง" เสี่ยวหลิงซิงเฉินพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโหดร้าย ผู้คนรู้ว่าเขาเป็นรอบเวียนชีวิตที่หก แต่ไม่รู้เลยว่าการเวียนชีวิตของเขา กลับเป็นเจ็ดรอบ...
__
ปีเทียนหยวน 9997 จักรวรรดิยาส์หลาน เมืองชิงหยาง
ปีนี้เป็นปีแข่งขันพันสมาพันธ์ใหญ่สิบปีต่อครั้งของเมืองชิงหยาง จะมีบุคคลสำคัญมากมายมาชม แม้แต่ราชสำนักจักรวรรดิยาส์หลานก็จะมาด้วย
แม้เมืองชิงหยางจะเป็นเมืองเล็ก ๆ ไม่ใหญ่มาก แต่ทำเลที่ตั้งถือเป็นเส้นเลือดใหญ่ของจักรวรรดิ หากเมืองนี้ถูกยึด ผลลัพธ์จะคาดไม่ถึง
เนื่องจากตำแหน่งทางภูมิศาสตร์สำคัญ ที่นี่มีทหารจักรวรรดิถึงหนึ่งในสามประจำการและผู้แข็งแกร่งตั้งรับอยู่
หลิงเฉินเกิดในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ในฐานะสมาชิกของตระกูลหลิง ตระกูลใหญ่ที่สุดของจักรวรรดิ ความสามารถมักจะแข็งแกร่งกว่าคนอื่น แต่หลิงเฉินถึงตอนนี้ยังคงเป็นเพียงนักรบ
หลิงเฉินอายุ 15 ปี เริ่มฝึกเมื่ออายุห้าขวบ เมื่อสมาชิกในตระกูลพบว่าความสามารถของเขาอยู่เพียงระดับนักรบ ก็มักเยาะเย้ยเขา สิบปีที่ผ่านมาไม่มีการเปลี่ยนแปลง
เขาไม่รู้เลยว่าวันนี้ จะเป็นวันที่เปลี่ยนชีวิตของเขา...
ps: เสี่ยวหยานกลับมาแล้วตอนแรก, ซานเออร์ ———— ขอคำติชม, ผู้อ่าน ———— ขอชมเชย เริ่มอัปเดตตามปกติตั้งแต่วันหยุดปีใหม่ แต่ละสองวันจะมีตอนหนึ่ง วันนี้เป็นกรณีพิเศษ ฮี่ๆ... ช่วยใครสักคนจัดหน้าให้หน่อย... →_→