ประวัติการจินตนาการสุดขีดของฉัน

โปสเตอร์ต้นฉบับ: พ่อบ้านจีน รังดัน จำนวนการดู: 242 ตอบกลับ: 6 โพสต์ใน: 2012-12-27 09:30:49
ฉันเคยจินตนาการถึงครูอนุบาลของเรา เธอเพิ่งจบมหาวิทยาลัยตอนนั้น และตอนนี้เธอควรจะมีชู้กับผู้ชายคนอื่น ต่อมา ฉันจินตนาการถึงเพื่อนร่วมชั้นประถมของเรา ฉันไปบ้านเขากับเธอ แล้วก็。。。。。。ฮ่าๆ。。。。。ไม่เหมาะกับเด็ก หลังจากจบมัธยมต้น จินตนาการของฉันก็เริ่มเปลี่ยน—เพื่อนร่วมโต๊ะทํางาน!จริง ๆ แล้วเธอดีกับฉันมาก ในฤดูหนาวเธอซื้อครีมบำรุงมือให้ฉัน พาอุ้มถุงน้ำร้อนมาให้ฉัน ในฤดูร้อนพาผลไม้มาหาฉัน ต้องรู้ไว้เลย นี่คือความรักครั้งแรกที่ยังไม่เสร็จของฉันนะ แต่พอกลับมา ฉันต้องเข้ารับการผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี ต้องพักอยู่ชั้นหนึ่ง ไม่สามารถเรียนอยู่ห้องเดียวกับเขาได้ ทุกวันที่ฉันอ่านหนังสือต้องเดินผ่านหน้าบ้านเขา ทุกครั้งฉันจะเงยหน้ามองห้องของเธอ ชั้นที่ต้องพักนี้ =_ = จะพูดยังไงดี กลับทำให้หัวใจฉันเต้นแรง =_ = แต่→_→ ความฝันของฉันคือได้นั่งข้างหน้าฉัน ฮิฮิฮิฮิ ตอนนั้นฉันก็คิดเรื่อย 7→_→ จะทำยังไงให้ความฝันกลายเป็นจริง ในที่สุดก็จบมัธยมต้น เพราะฉันมัวแต่ฝัน ทำให้ผลการเรียนตกลงอย่างแรงจนต้องเข้าเรียนต่อสายอาชีพ→_→ ฉันพบว่ามีแต่คนยั่วยวนด้วยถุงน่อง / สี ในที่สุด ฉันได้เจอความรักของฉันอีกครั้ง เธอดูเหมือนแม่มดน้อยบลู 〒_〒 ื๋เชิงเซิงรู้ นี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้หัวใจฉันเต้นแรง ครั้งแรกที่เจอกัน ฉันซื้อดอกกุหลาบ ใส่ชุดสูท (ชุดนักเรียน) หลอกอาให้เข้าหอพักหญิงได้ แต่ฉันถูกสาว ๆ ตามไล่ทำให้ต้องวิ่งออกมา ครั้งที่สองพบกันเป็นที่โรงอาหาร ฉันเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียว ดูเหมือนเบื่อ ๆ ฉันถืออาหารไปหาตรงนั้น เธอมองฉันแล้วยิ้ม เราไม่ได้พูดอะไร ฉันหยิบบุหรี่มาจุด เธอบอกว่าเธอไม่ชอบสูบบุหรี่ ให้ฉันเลิก 〒_〒 ฉันรู้ว่านี่ถือว่าเป็นครึ่งหนึ่งแล้ว เธอหันมายิ้มให้ฉัน เราไม่ได้พูดอะไร ฉันหยิบบุหรี่มาจุด เธอบอกว่าเธอไม่ชอบสูบบุหรี่ ให้ฉันเลิก 〒_〒 ฉันรู้ว่านี่ถือว่าเป็นครึ่งหนึ่งแล้ว ครั้งที่สาม ฉันโทรหาเธอ บอกเธอว่าฉันรักเธอมาก อยากอยู่ด้วยกัน =_ = เธอบอกว่าเธอแค่ชอบ และถามว่าฉันสามารถให้อนาคตกับเธอได้ไหม 〒_〒 ฉันบอกเธอ ถ้าเธอยอมรอฉันสิบปี ฉันก็ยอมให้เธอตลอดชีวิต ตอนนั้นฉันได้ยินเสียงร้องไห้ของเธอจากในโทรศัพท์ เธอบอกว่าสูงวัยกว่าฉัน ทำไมจะรอ ผู้หญิงต้องแต่งงานก่อนสามสิบ ตอนนั้นฉันก็พูดในโทรศัพท์ว่า เด็กสาวโง่ อย่าร้องไห้เลย ไม่งั้นเรามาแต่งงานกันก่อนเลย เธอก็จะไม่ต้องแต่งเมื่ออายุสามสิบ เสียงที่ได้ยิน เธอบอกว่า งั้นฉันจะรอสองปีจนกว่าจะเข้าบรรลุนิติภาวะในวันเกิดเธอ ฉันบอกเธอว่าวันนั้นฉันจะพูดกับเธอประโยคที่ตอนนี้ยังพูดไม่ได้ เธอก็ร้องไห้อีก เธอบอกว่าพร้อมเป็นแฟนฉัน ผูกมัดฉันไว้ ไม่ให้ผู้หญิงคนอื่นมาชิงตัวฉันไป ฉันยิ้มและกอดเธอจากด้านหลัง เธอถามว่าฉันหาตัวเธอเจอได้ยังไง เด็กสาวโง่ ถ้าไม่เจอเธอฉันจะทำยังไงเป็นแฟนกับเธอ╭(╯ε╰)╮ หนังสือเล่มนี้จบ(*ˉ︶ˉ*)เนื้อหาข้างต้นเป็นแค่จินตนาการล้วนๆ ถ้ามีความเหมือนกัน นั่นก็ฉันเอง!
ตอบ 🤍 0 📤 แบ่งปัน เก็บรวบรวม
。。。。。。。。。
ผ่านมา ทักทายนายบ้าน
พื้นเย็นจัง……
=_=ถึงแม้จะแยกทางกันแล้ว แต่ฉันยังรักเธอ〒_〒
การใช้สรรพนามเปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน…
เจ้าของกระทู้มีความกล้าหาญมาก นักเรียนผู้มีการศึกษาเคารพอย่างยิ่ง
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —

ทิ้งคำตอบไว้