เอสเซ้นส์ 【ตัวตลก】[จันทราแห่งราชวงศ์ฉิน]บทกวีซ่อนอักษร

คืนที่มีแสงจันทร์ ลมหนาวอ่อนโยน แสงและเงาโปรยกลีบดอกไม้ที่ร่วงหล่น สีสันสดใสและเปล่งประกายดวงตาสว่างไสวของผู้หญิงเปล่งประกาย เที่ยงคืนลมเย็นพัดทะเลสาบแห่งหัวใจ กลิ่นหอมจางหายและหยกร่วง เรียกว่าบ้านหรือ?น้ําตาใสเหมือนไข่มุกและหยก น้ําตาที่แตกสลายถือฝ้ายแตก ดาบแสงเย็นเฉียบแทงใจรักลึกซึ้งและความรักลึกซึ้งในช่วงเวลาวุ่นวาย คนรักหลายคนแยกจากกัน ถอนหายใจกับความอยุติธรรมมากมายของโลก!ยอมเปลี่ยนเป็นผีเสื้อเต้นรําเป็นคู่ ความรักลึกซึ้งกลายเป็นความเศร้าตลอดชีวิต ความเจ็บปวดสะสมลึกในใจ ความเศร้าไม่มีที่สิ้นสุดนกนางแอ่นไร้คําพูดบินไปทางเหนือใต้ คําพูดสะท้อนความโหยหาลึกซึ้งในใจ คิดถึงคนรักที่มึนงงเสมอลืมการจากลา ยังจําการพบกันครั้งแรกได้ แต่ทนความเศร้านั้นไม่ได้ เมื่อไหร่เราจะพบกันที่ปลายโลก? โดดเดี่ยวและเศร้า น้ําตาเหมือนฝน เต้นรําอย่างโดดเดี่ยวเหมือนสายรุ้งในเหวลึก จิตวิญญาณกระจัดกระจายและไม่อาจสลัดออกได้ล่องลอยไปกับเมฆ ฉันมองไม่เห็นเธอสายลมใสและช้า กระโปรงปลิวไสว ปัดฝุ่นออกไปแต่ยังโหยหาว่าวของใครที่โบยเบา ๆ พวกเขาไปไหน ไปไหน และที่ไหน?ใบหน้าที่ยิ้มแย้มเย็นกว่าน้ําตาหัวใจที่อุทิศตนเช่นนี้ยิ่งเพิ่มความเศร้า ความโหยหาไหลอย่างอ่อนโยน เหมือนสายน้ําที่ไหลริบ; ที่รักของฉันไม่รู้หรือว่าควรคิดถึงเธออย่างไร?ราชวงศ์ที่โหดร้ายและวุ่นวายนี้ จะจินตนาการถึงชุดแต่งงานสีแดงได้อย่างไร?พันธะทางโลกและความรู้สึกส่วนตัวล้วนตามสายลม เสียงหัวเราะและการพูดคุยก็ไม่แน่นอนเปลวไฟแห่งสงครามลุกโชนอย่างไม่เกรงกลัว ใครจะชนะในสนามรบ?หยาดฝนพันหยดกระหน่ําหัวใจ เรื่องทหารซ่อนความรู้สึกลึกซึ้งลมหมื่นใบพุ่งฟาดตับและทําลายหัวใจ กีบม้าวิ่งอย่างดุเดือด วันหนึ่ง เพื่อแก่ไปกับคนรักที่อิจฉาวีรบุรุษที่ไม่มีชื่อเสียงไร้ค่า?ได้อยู่กับเขาตลอดไปและเพลิดเพลินกับความสุขไม่รู้จบ!อะไรคือความรักที่ลึกซึ้งจริงๆ?ใครในบรรดากษัตริย์และสามัญชนที่ชัดเจนจริงๆ?อดีตมักถูกรําลึกถึง เส้นใยแห่งความรักยากจะตัดขาด แต่ก็ยังถูกหวงแหน; แม้จะอยู่นอกช่องเขา ศัตรูก็ยังคิดถึงเธอใครยิ้มอย่างชาญฉลาด ใครร้องไห้?ขอถามหน่อยได้ไหม ใครจะรวบรวมคนรักตลอดไป?เดินทางไปทั่วโลก ยังคงอกหักมองผ่านไป ท้องฟ้ายามค่ําคืนที่มืดมิด ดวงดาวส่องแสงเจิดจ้า สว่างไสวเหมือนหิมะ แสงจันทร์โปรยประกายเงินบนจิตวิญญาณที่เศร้าโศกขุ่นเคืองที่โลกมนุษย์ไม่ยอมรับความรัก ความเศร้าและความเศร้าล้อมรอบฝนที่แยกจากกัน เย็นชื่นเต้นรํา ละลายฝุ่นละเอียดพันคําไม่สามารถบรรยายความโหยหาลึกซึ้งได้;ตั้งแต่โบราณ ช่วงเวลาที่วุ่นวายเต็มไปด้วยความเศร้า ความรักและความเกลียดชังถูกแยกจากกันด้วยสวรรค์การกลับชาติมาเกิดไม่มีที่สิ้นสุด ความรักแปลกประหลาดนี้ เมื่อมองย้อนกลับไป มันทนไม่ได้ที่จะกลายเป็นบทเพลงสุดท้าย ลิ้มรสความขมขื่นและความสับสน มองดูพระจันทร์สว่างไสว กลิ่นหอมฤดูใบไม้ร่วงแผ่ซ่านหลับตาและสูดลมหายใจแห่งความเย็นไม่รู้จบ ใครจะหนีความลําบากและโชคชะตาได้?มากที่สุด ความรักลึกซึ้งไม่เคยขยับ ภูมิใจในทุกชีวิต ความเหงาว่างเปล่าโลกนี้ยากที่จะเอาชนะด้วยความรัก มีผู้คนที่เศร้าโศกมากมายเหลือเกินถนนเต็มไปด้วยอันตราย หัวใจยากจะเข้าใจ; แท้จริงแล้วมีความขุ่นเคืองมากกว่าความรู้สึกที่แท้จริงพูดไม่ออก มองดอกไม้ร่วงหล่น น้ําตามักซึมเปียกชุดเรียบง่ายจ้องมองพระจันทร์เย็น มองไปไกล รอคอยรุ่งอรุณขอถามหน่อยว่าเมื่อคืนจบลง ความรักจะกลายเป็นดอกกวีที่โบยบินลู่ป่าเถื่อนและโง่เขลา ไล่ตามไม่รู้จบ เรื่องของมนุษย์เหมือนเมฆลอยหัวใจที่เต็มไปด้วยเลือดแห่งความรัก ความรักมากมาย; ชีวิตและความตาย บาดแผลมากมาย; บาดแผลหายแต่หัวใจยากจะหาย