การอ่านไซอิ๋วก็ควรอ่านย้อนกลับจึงจะมีความรู้สึก

ถ้าเอาเรื่องไซอิ๋วมาดูแบบย้อนกลับ พระพุทธเจ้าให้ศิษย์สี่คนออกไปกับมังกรน้อยขาวแปดองค์ไปที่แผ่นดินตะวันออกของราชวงศ์ถังเพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนา ระหว่างทางพวกเขาเจออสูรหลายชนิด ต่อสู้กันไปมาแล้วพบว่าพวกมันมีเบื้องหลัง ไม่ว่าจะทำชั่วขนาดไหนก็ไม่ถูกลงโทษ จั๋วเจี้ยงและต๋าหงอรู้สึกว่ามันมืดมนเกินไป จึงหนีไปเด็กสูงในหมู่บ้านกู่เก้า และอีกคนหนึ่งลงไปในแม่น้ำตะกอน มีเพียงอู่คงที่ยืนหยัดความยุติธรรม ต่อสู้กับอสูรและปราบมารเพื่อพาอาจารย์ไปเผยแพร่ศาสนา ผลคือสวรรค์ทนอู่คงไม่ไหว จึงทำข้อตกลงกับพระพุทธเจ้า — เราสามารถรับรองว่าถังซังจั้งจะปลอดภัยถึงฉางอัน แต่คุณต้องจัดการเจ้าลิงซุนอู่คง พระพุทธเจ้าตกลง แล้วด้วยแผนการชั่วร้าย มังกรขาวถูกทำร้ายจนร่วงลงลำธาร อู่คงพ่ายแพ้ ถูกกดไว้ใต้ภูเขาห้าก้าน ส่วนถังซังจั้งละทิ้งซุนอู่คง เดินทางคนเดียวไปฉางอัน ไปเผยแพร่พระศาสนาที่ฉางอัน เสร็จแล้วได้รับการสถาปนาเป็นขุนนางราชสำนัก เพลิดเพลินกับความมั่งคั่งและสิริสมบูรณ์ จนตาย จากนั้นผ่านไปห้าร้อยปี อู่คงก็สามารถหนีออกจากภูเขาห้าก้านได้ โดยไม่พูดอะไร ปั่นป่วนสวรรค์จนสวรรค์ไม่มีทางเลือก ต้องสัญญาให้จู๋ป๋าเจี้ยงเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์ และได้รับตำแหน่งแม่ทัพเทียนผง ส่วนต้าเสียนเจียงได้รับตำแหน่งแม่ทัพจวนผ้าปิดหน้าต่าง ตราบใดที่พวกเขาสามารถฆ่าอู่คงได้ สุดท้ายเพราะพี่น้องฆ่ากันเอง อู่คงเกิดความสิ้นหวัง จึงไปหาครูใหญ่พุทธบุตรเพื่อหาคำตอบ แล้วเขาก็ปิดผนึกพลังเวท กลับไปภูเขาผลไม้ ดำเนินชีวิตธรรมดากับลิงลูกหลานของลิง และสุดท้ายบนยอดภูเขาผลไม้ก็กลายเป็นหิน...


\(เอาจริงเอาไอดีคืนให้ฉันด้วยเถอะ)