เอสเซ้นส์ [บทความสวยแนะนำ] ถึงไม่มีหน้าก็มีความสุข

คุณพูดว่า บีโกเนีย นอกม่าน เป็ดแมนดารินบนม่านปักผ้า;ต่อมา ในลานกลางแจ้ง ฤดูใบไม้ผลิลึกขึ้น ห้องโถงที่ทาสีอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าวคุณบอกว่าเสียงขลุ่ยเหมือนเรื่องเล่า ทําให้ความคิดหมดสิ้น;ต่อมา ควันชายังคงเขียว และเงาของผู้คนเลือนรางคุณบอกว่าคนสวยเหมือนหยก แบ่งปันความสุขกับคุณ;ต่อมา มองจากศาลายาว คืนนี้เย็นลงเล็กน้อยคุณบอกว่าเมฆสีชมพูแต้มท้องฟ้า ดอกไม้บานตามทาง—ใครจะแบ่งปันกับพวกเขา?ต่อมา หมอกปกคลุมต้นหลิวสีเข้ม น้ําทะเลสาบปลุกเงาเพียงอย่างเดียวคุณบอกว่าแสงไฟฝั่งตรงข้ามคือที่ที่หัวใจโหยหา;ต่อมา เรือประมงร้องเพลงในยามพลบค่ํา หมอกและฝนยังคงตกคุณบอกว่าน้ําสงบและดอกบัวหอม ลมอ่อนนุ่มนวล;ต่อมา เมฆปกคลุมพระจันทร์บางๆ น้ําค้างใสเหมือนน้ําค้างแข็งคุณบอกว่าเกมข้างหน้าต่างเงียบสงบจบลงแล้ว จากนั้นเทความรู้สึกจากใจออกมา;ต่อมา ลมพัดพัดต้นสนโดดเดี่ยว หมอกแผ่กระจายไปทั่วเนินเขา คุณบอกว่าแขนเสื้อสีแดงแกล้งโกรธ ดวงตาฤดูใบไม้ร่วงแกว่งไกว คิดถึงจางชาง;ต่อมา คิ้วเข้มขมวด สีสันฤดูใบไม้ผลิลอยอําลาหยวนหลางคุณบอกว่ากลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยผ่าน แสงผ่านชั่วครู่;ต่อมา หยกตก หยกแตก เงาบางๆ ข้ามหน้าต่างคุณบอกว่าช่วงเวลาที่สวยงาม ไปคนเดียวในจิตวิญญาณ;ต่อมา ในโลกฝุ่นและทางสีม่วง หิมะตกที่ไท่หางคุณบอกว่าคุณเขียนเกาตังทั้งหมด บนหินสามชาติ;ต่อมา คุณอาศัยอยู่ใน จื่อโยว บ้านของฉันคือเฮหยางคุณพูดถึงหอหยกและใบหน้าสีชมพู พระจันทร์บินและถ้วยที่ไหลต้อนรับแขก;ต่อมา คนสันโดษในหุบเขาที่เงียบสงบ นั่งพักบนพิณและฟังเสียงฝน นอนสมาธิคุณพูดว่าภูเขาสูงและน้ําไหล แขกตอบรับแม่น้ําฤดูใบไม้ผลิ;ต่อมา เดินเล่นในจางไถ ผูกม้าไว้ใต้ต้นหลิวที่ห้อยลงคุณพูดถึงพิณปักผ้า โคมไฟงดงาม;ต่อมา เมื่อชาบาน มอสปกคลุมผนัง คุณบอกว่าท้องฟ้าและโลกมืดและเหลือง ลมและพระจันทร์งดงาม;ต่อมา พระจันทร์เอียงเหนือแม่น้ํา เมฆบางและท้องฟ้ายาวไกลคุณบอกว่าเรือกล้วยไม้ออกเดินทางอย่างเบาๆ ใต้แสงจันทร์ในหอคอยตะวันตก ฉันนึกถึงหญิงสาวผู้งดงาม;ต่อมา ฉันลืมทั้งแม่น้ําและทะเลสาบ เดินคนเดียวที่ขอบโลกในความเศร้าของฤดูใบไม้ร่วงคุณบอกว่าฉันฟังเสียงลําธารในหุบเขาที่เงียบสงบ ค้นหากลิ่นหอมบนเนินเขาใส แล้วดอกไม้ฤดูใบไม้ร่วงและเสียงดังกริ๊งกิ้ง น้ําแห้ง ริมแม่น้ําเซียวและเซียงคุณบอกว่าน้ําค้างแข็งทําให้แม่น้ํายาวเย็น กกเขียว แล้วต้นกอ้อถัดไปอยู่ที่ไหน?นั่งอยู่คนเดียว ไม่มีวันจบสิ้นคุณบอกว่าพระจันทร์ส่องแสงบนแม่น้ําเย็น เสาหยกและลําแสงคริสตัล ต่อมาเป็นกระจกเย็นและตะขอที่หัก โซฟาเที่ยงคืนเย็นคุณบอกว่าฝันถึงบ้านเก่าของฉัน เป็ดแมนดารินเดินเล่นในน้ําดอกพีช;ต่อมา ภูเขาพันลูกในหิมะยามเย็น ปีกเก่าๆ วิ่งว่อนไปมาหลายรอบ