นวนิยายไม่ใช่น้ำ

ประการแรก

ท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดมิดมีดวงดาวเจิดจ้าสวยงามตระการตาเป็นอย่างยิ่ง
เชือกเส้นหนึ่งห้อยลงมาจากหลังคาอาคาร และมีร่างเล็กๆ เลื่อนลงมาหยุดอยู่หน้าหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน
มองลงไป นี่คืออาคารสี่สิบห้าชั้น!
ร่างนั้นเปื้อนอะไรบางอย่างบนกระจก หลังจากนั้นไม่นาน แก้วก็ค่อยๆ นิ่มลงราวกับไอศกรีมที่ถูกอบโดยแสงแดดที่แผดเผา
เสร็จแล้ว! ชายในคืนที่มืดมิดยกยิ้มอย่างภาคภูมิใจบนริมฝีปากของเขา และผ่านรูที่เกิดจากกระจกอันอ่อนนุ่ม
เมื่อมองดูสำนักงานอันหรูหราตรงหน้า ฉันรายล้อมไปด้วยของประดับตกแต่งราคาแพง แจกันโบราณ และภาพวาด แม้แต่ปากกาบนโต๊ะก็ยังประดับด้วยเพชร
Wanyan Jiyou ผิวปาก
ของแพงมีเยอะ!
ไม่ต้องสนใจสิ่งเหล่านี้และค้นหาสิ่งที่คุณต้องการขโมยก่อน
บนตู้หนังสือติดกับผนัง ลิ้นชักทั้งหมดถูกดึงออกมาอ่านผ่าน แม้แต่ช่องว่างระหว่างหนังสือแต่ละเล่มก็ไม่พลาด
แต่ฉันยังไม่พบสิ่งนั้น!
อยู่ที่ไหน...
Wanyan Jiyou แตะคางอันละเอียดอ่อนของเธอและคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นมองไปรอบๆ สำนักงานทั้งหมด และในที่สุดก็จับจ้องไปที่ขาโต๊ะ
เดินไปและสัมผัสขาทางด้านขวาของโต๊ะแล้วรู้สึกถึงแรงกระแทก
กดลงแล้วลิ้นชักที่มองไม่เห็นในตารางจะโผล่ออกมา
ฮ่าๆ เจอแล้ว!
Wanyan Jiyou หยิบกล่องเล็ก ๆ ออกมาอย่างภาคภูมิใจ เปิดมันออกและเห็นว่าเป็นแหวนหมั้นของลุง Situ จริงๆ!
ใช่! ฉันทำมันสำเร็จ และคราวนี้ฉันสามารถเอาชนะผู้ชายคนนั้นได้ เล้งเจี๋ยหยู!
เมื่อนึกถึงการลงโทษนั้น Wanyan Jiyou ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีความสุข!
หยิบแหวนออกมา ใส่ลงในถุงใบเล็ก แล้วใส่กล่องเข้าที่
Wanyan Jiyou หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเพื่อโทรออก จากนั้นหันกลับไปเดินไปที่หน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน "เฮ้ น้ำแข็งเหม็น ฉันเจออะไรบางอย่าง ฮ่าๆ เอามันกลับไป แล้วคุณจะรู้ว่าสิ่งที่ฉันพูดก่อนหน้านี้เป็นเรื่องจริงหรือไม่ จำเงื่อนไขที่คุณพูดไว้"
\ ทันใดนั้นร่างหนึ่งก็บังดวงตาของเขา!