"เผชิญ"
คุณวาดความโศกเศร้าไว้ที่หางตา ฉันเช็ดตัวไปมาบนหน้าผาก คุณเพิ่มผมขาวสองสามปอยด้วยความโหยหา ฉันปล่อยให้เวลาหลายปีกัดกร่อนมือที่ซีดเซียวของฉัน จากนั้นเราก็เดินผ่านกันที่มุมถนนโดยไม่แยแสไม่รู้จักกันอีกต่อไป เพื่อนที่รัก โปรดอย่าตำหนิเวลานั้นที่เปลี่ยนรูปลักษณ์ของบุคคล เราเองก็เป็นช่างแต่งหน้า
ตอบกลับ (9)
ถ้าอยากจะมีชีวิตชีวา ก็คิดอะไรสักหน่อย การแชร์ก็แชร์ไปเถอะ... ไม่เห็นต้องเอากาพย์แย่ๆ ของเม่ยหลงคนนี้มาลงเลย...
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —