[ความหมายแฝง] หลังจากดูการอาเจียนเป็นเลือด หลังจากคาดเดาการเผาศพ...

เรื่องแรกเป็นเรื่องราวของการปล่อยวาง
วันหนึ่งพระเฒ่าพาพระหนุ่มออกไปบิณฑบาตแล้วกลับมา พวกเขาผ่านแม่น้ำสายเล็ก น้ำในแม่น้ำกำลังสูงขึ้นและไม่มีสะพาน แอมอยากไปแต่กลัวความลึกของน้ำ พระเฒ่าอุ้มน้องสาวข้ามแม่น้ำ เมื่อกลับถึงวัด พระหนุ่มก็ถามท่านอาจารย์มิใช่หรือว่าไม่ควรสนิทสนมกัน? แล้วทำไมคุณถึงแบกคนไว้บนหลัง? พระเฒ่าบอกว่าฉันวางผู้หญิงคนนั้นลงหลังจากที่ฉันอุ้มเธอข้ามแม่น้ำ ทำไมคุณยังไม่วางเธอลง?
แนวคิดหลักของเรื่องนี้คือ: ถ้าคุณเห็น ppmm บนถนน อย่าลืมมองเธออีกสองสามครั้ง แต่หลังจากอ่านแล้ว คุณต้องลืมเธอให้หมด! (หมายเหตุ: ในการเขียนแนวคิดหลักต้องนำเสนอข้อเท็จจริงและมีเหตุผล) เรื่องที่ 2 ถือดอกไม้และยิ้ม
วันหนึ่งพระศากยมุนีทรงอยู่ในชั้นเรียน นักเรียนกลุ่มหนึ่งด้านล่างนั่งตัวตรง ฟังอย่างตั้งใจ และจดบันทึกอย่างระมัดระวัง ทันใดนั้น พระพุทธเจ้าก็หยุดตรัสแล้วหยิบดอกไม้มาจ่อที่พระโอษฐ์ นักเรียนด้านล่างรู้สึกงุนงงกับพฤติกรรมกะทันหันของครู พวกเขาทั้งหมดงงและเงียบไป ในเวลานี้ มีนักเรียนเพียงคนเดียวที่ชื่อเกยิ้มเล็กน้อย ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเขาถึงยิ้ม เหมือนกับไม่มีใครรู้ว่าทำไมพระพุทธเจ้าจึงหยิบดอกไม้ บางทีพระพุทธเจ้าอาจเป็นองค์เดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องพระกัสสปะ เช่นเดียวกับองค์เดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องพระพุทธเจ้าก็คือพระกัสสปะ! พระพุทธเจ้าตรัสว่า เรามีวิธีดี ๆ ที่จะนำไปสู่การตรัสรู้ได้โดยตรง บัดนี้ข้าพเจ้าได้มอบให้แก่พระกัสสปะแล้ว
แก่นของเรื่องนี้คือ: ถ้าคุณเห็นผู้หญิงถือดอกไม้บนหัว อย่าลืมยิ้มให้เธอ และบอกเธอว่าดอกไม้บนหัวคุณสวยจริงๆ!
เรื่องที่สามเป็นเรื่องราวของ One-Finger Zen!
(ว่ากันว่าผู้ที่เข้าใจก็สามารถผ่านการสอบพระพุทธศาสนาระดับแปดได้!)
พระพุทธเจ้าหยิบดอกไม้ขึ้นมาและเกก็ยิ้ม พระสังฆราชโพธิธรรมนำพุทธศาสนานิกายเซนจากอินเดียมายังประเทศจีนในสมัยจักรพรรดิหวู่แห่งราชวงศ์เหลียง ต่อมามีการแพร่สะพัดว่า Huineng แห่งกวางตุ้ง บรรพบุรุษคนที่ 6 ของพุทธศาสนานิกายเซนที่ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับราชวงศ์ถัง เป็นผู้สังฆราชนิกายเซนรุ่นที่ 6 ของจีน เขาไม่เคยอ่านหนังสือเลย แต่เขากลายเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ หลังจากที่พระสังฆราชองค์ที่ 6 เสด็จลงมา มีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ "อาจารย์เซน จูหาว" เรื่องราวของ "เซนนิ้วเดียว" ในพุทธศาสนานิกายเซนในประเทศของเรามาจากเขา พุทธศาสนานิกายเซนไม่ได้จำกัดอยู่เพียงการใช้ถ้อยคำและข้อความในการเทศนา อาจารย์เซนผู้ยิ่งใหญ่คนนี้หลังจากพระสังฆราชองค์ที่ 6 ถูกถามว่า “เต๋า” คืออะไร เขาตอบง่ายๆ ทุกครั้งที่เขายกนิ้วชี้ขึ้นแล้วพูดว่า “นี่ไง!” นี่คืออะไร? ไม่มีใครรู้แต่คนที่ถามเขาก็เข้าใจและเข้าใจความจริง
วันหนึ่งพระเฒ่าออกไปข้างนอกและไม่อยู่บ้าน พระภิกษุสามเณรหนุ่มผู้อยู่กับเขามาหลายปีเป็นผู้ดูแลวัด วันหนึ่งมีคนมาพบพระเฒ่าเฒ่าแล้วพูดว่า “พระเณรน้อยบอกว่าพระอาจารย์ไม่อยู่ที่นี่ จึงต้องถามเรา” คนที่ถามก็ถามสามเณรตัวน้อยให้บอกเขาว่าเต๋าคืออะไร เณรตัวน้อยทำตามแบบอย่างของอาจารย์ ยกนิ้วชี้ขึ้นแล้วพูดกับคนที่ถามว่า “นี่!” ผู้ถามมีความสุขมากและคุกเข่าลง เพราะผู้ถามเข้าใจและเข้าใจเต๋าจริงๆ เณรน้อยคนนี้ไม่เข้าใจจริงๆ เมื่ออาจารย์กลับมา พระเณรน้อยก็เล่าให้อาจารย์ฟังถึงสิ่งที่เกิดขึ้น หลังจากได้ยินรายงานแล้ว นายท่านก็เข้าไปข้างในแล้วเอามือไพล่หลังออกมา เขาขอให้สามเณรหนุ่มพูดคุยเกี่ยวกับวิธีที่เขาสั่งสอนผู้คน สามเณรหนุ่มเหยียดนิ้วชี้ออกแล้วพูดว่า "นี่!" อาจารย์โบกมือไปด้านหลัง หยิบมีดคมๆ ในมือ และตัดนิ้วชี้ของมือใหม่ตัวน้อยออก นิ้วของสามเณรตัวน้อยถูกตัดออก และตะโกนว่า "โอ้! เณรน้อยได้ตรัสรู้ด้วยเหตุนี้" (แนวคิดหลักของเรื่องนี้คือ: ถ้าเด็กผู้หญิงชี้มาที่คุณด้วยนิ้วชี้ของเธอแล้วพูดว่า "ฉันดูหมิ่นคุณ" คุณต้องชี้มาที่ฉันด้วยนิ้วกลางแล้วพูดว่า "ฉันดูหมิ่นตาแก่ของคุณ!" )
เรื่องที่สี่เป็นคำถามและคำตอบที่แปลกมากสองสามข้อ
(ว่ากันว่าคนที่เข้าใจสามารถไปทำงานในโรงพยาบาลจิตเวชได้ - ได้รับการศึกษา)
Zhaozhou เคยถามพระใหม่: คุณเคยมาที่นี่ไหม? คำตอบ: ใช่ Zhaozhou กล่าวว่า: หลังจากนั้น Zhaozhou ก็ถามอีกคน พระภิกษุผู้มาเยี่ยมถามคำถามเดียวกัน พระภิกษุตอบว่า "ไม่ใช่" จ้าวโจวกล่าวว่า: "ไปดื่มชากันเถอะ" ต่อมาเจ้าอาวาสถามจ้าวโจวว่า: ทำไมอาจารย์ถึงบอกให้ดื่มชาโดยไม่คำนึงถึงคำตอบ? จ้าวโจวเรียกเจ้าภาพ และเจ้าภาพก็ตอบกลับทันที: "ท่านอาจารย์ จ้าวโจวกล่าวว่า: ไปดื่มชาเถอะ"
(หมายเหตุ: เรื่องนี้บอกเรา ให้โทรหา มม. แล้วถามว่าพรุ่งนี้เป็นวันเกิดคุณหรือเปล่า มม. ตอบ ใช่ เราบอกว่าไปดื่มชา อืม ตอบ ไม่ เราก็บอกว่าไปดื่มชาด้วย)
คำถาม: หลักการพื้นฐานของพระพุทธศาสนาคืออะไร? คำตอบ: ต้นไผ่เหล่านี้สูงมาก และต้นไผ่เหล่านั้นก็สั้นมาก!
คำถาม: พระสังฆราชมีจุดประสงค์อะไรในการเสด็จมาทางทิศตะวันตก? คำตอบ : ต้นไซเปรสหน้าศาล
คำถาม: พระพุทธเจ้าคือใคร? คำตอบ: คุณชื่อ Huizhou
คำถาม: หยดน้ำจาก Caoxi คืออะไร? คำตอบ: นั่นเป็นหยดน้ำจากแม่น้ำ Zhao หรือไม่?
ชี้ไปที่ดวงจันทร์แล้วถามว่านั่นคืออะไร? คำตอบ: มันเป็นนิ้ว. ยื่นนิ้วออกมาแล้วถามว่า: นี่คืออะไร? คำตอบ: ดวงจันทร์. เขาชี้ไปที่ดวงจันทร์แล้วถามว่า: นั่นคืออะไร? คำตอบ: ชี้นิ้วของคุณไปที่ดวงจันทร์ คำถาม: ดวงจันทร์คืออะไร?
คำตอบ: คุณถามเกี่ยวกับดวงจันทร์
ด้วยเหตุนี้พระภิกษุจึงได้ตรัสรู้เป็นอันมากและได้เข้าสู่เต๋า
(หมายเหตุ: เรื่องนี้บอกเราว่าในอนาคต มม.จะถามเราว่าถ้าแม่กับเธอลงน้ำด้วยกันไหมใครควรจะรอดก่อน เราจะตอบว่า ไผ่พวกนี้สูงมาก และไผ่เหล่านั้นก็สั้นมาก!)
เรื่องที่ห้าเป็นเรื่องที่เล่าไม่ได้
(ว่ากันว่าผู้ที่เข้าใจสามารถออกจากโรงพยาบาลจิตเวชได้ - พวกเขาถูกมัดทิ้งไว้ข้างถนน)
ปรมาจารย์เซนเซียงหยาน Zhixian เดิมทีเป็นนักวิชาการที่ฉลาดที่สุดในนิกายของ Baizhang เขาสามารถถามและตอบคำถามสิบข้อต่อหน้าไป๋จางได้ หลังจากที่ไป๋จางสิ้นพระชนม์ ปรมาจารย์เซน เว่ย ชานหลิง ขอให้เขาพูดคำที่มีความหมายอันลึกซึ้งของพระพุทธเจ้า เพื่อให้เขาสามารถผ่านพ้นพระสังฆราชกวน นาโอซีได้ Xiangyan นิ่งงันกับคำถามนี้ เขาถาม Weishan หลายครั้งเพื่อบอกความจริง แต่ Weishan พูดว่า: "ถ้าฉันบอกความจริงคุณจะตำหนิฉันถ้าคุณเข้าใจ นอกจากนี้แม้ว่าฉันจะบอกมันก็เป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ และคุณจะไม่สามารถได้ยินมัน" คุณรู้ไหม คุณต้องตระหนักเรื่องนี้ด้วยตัวเอง "เซียงหยานไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกล่าวคำอำลากับเว่ยซานอย่างสุภาพ ครั้งหนึ่งเมื่อเขาทำงานในฟาร์มเพื่อกำจัดวัชพืชและวัชพืช เขากำลังดิ้นรนกับเต๋าชาวพุทธ ความคิดของเขาวุ่นวายมากจนเขาเกือบจะเป็นบ้า ในขณะนี้ เขาขว้างก้อนหินออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ หินชนเสาไม้ไผ่และส่งเสียงที่คมชัด โดยไม่คาดคิด เสียงที่คมชัดของการระเบิดครั้งนี้เปิดประตูสู่การตรัสรู้ของเซียงหยาน ทำให้เขารู้แจ้งในทันใด
(หมายเหตุ: เรื่องนี้บอกเราว่าไม่มีใครอธิบายได้ชัดเจนว่าความรักคืออะไร และต้องฝึกฝน!)