“นักเรียนโอนย้ายคนนี้มีที่มาอย่างไร จริง ๆ แล้วเขาถูกฝ่าบาทเฉอลากออกไป เขาอิจฉามาก” “ไม่ ฉันเห็นได้ว่าฝ่าบาททรงโกรธมาก” “ถ้าฉันทำให้ฝ่าบาทโกรธ ฉันจะจับเขาไว้ได้ ฉันอยากจะสัมผัสภูเขาไฟมากกว่า” เมื่อฟังความคิดเห็นของผู้คน หลงโมหยานก็ขมวดคิ้วทันที เขาเกลียดเฉียวถงเกนมากที่สุด
"หุบปากไปเลย ใครกำลังคุยเรื่องนี้อยู่ ฉันอยากให้เขาดูดี" ทันทีที่เสียงที่ครอบงำและแหลมคมดังออกมา ก็มีความเงียบงัน ทุกคนก้มหน้าลงและไม่กล้าพูดอะไร
Bing Xiyan แขนของ Bing Xiyan ได้รับบาดเจ็บจากการถูก Gong Yeche ดึง: "เฮ้ คุณจะทำอะไรเนี่ย?" เขาถามด้วยความโกรธ
จนกระทั่งกงเย่เชอปล่อยมือของเขาข้างสระน้ำของโรงเรียน: "ฉันควรจะถามเธอนะ ไอ้สารเลว ฉันยังไม่ได้ตกลงบัญชีกับนายเลย"
"ฉันได้ให้ค่ารักษาพยาบาลคุณไปแล้ว อย่ากดดันตัวเองมากเกินไป"
เมื่อได้ยินคำพูดของปิงซีหยาน กงเย่เฉอก็ตะคอกอย่างเย็นชา: "สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับฉันคือเงิน คุณคิดว่าธนบัตรสองสามใบสามารถแก้ปัญหาได้ ช่างเป็นเรื่องตลกจริงๆ" เขาได้พบกับคนวายร้ายโดยไม่คาดคิด และ Bing Xiyan ก็ไม่ใช่คนที่จะล้อเล่นด้วย "คุณต้องการอะไร?" เมื่อได้ยินเสียงนี้ กงเย่เชอก็เม้มปาก: "คุณทำลายภาพลักษณ์ของฉันในหมู่แฟนคลับผู้หญิงจำนวนมาก ฉันอยากให้คุณขอโทษฉันต่อหน้าทุกคน" “ตลกนะ คุณมันบ้าไปแล้ว” ปิงซีหยานกล่าวอย่างเหยียดหยาม ลูกสาวผู้สง่างามของเธอจากตระกูล Bing ขอให้เธอขอโทษจริงๆ ที่เธอฝันไป
เขาตะคอกอย่างเย็นชา หันหลังกลับและจากไป
เมื่อกงเย่เจ๋อเห็นเธอ เขาไม่คาดคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะหยิ่งผยองขนาดนี้ เขาโกรธมากยิ่งขึ้นและคว้าแขนของปิงซีหยานไว้ “เฮ้ คุณอยากทำอะไรล่ะ” “ฉันอยากจะทำอะไรล่ะ ถ้าไม่ขอโทษ ก็อย่าจากไป” "ฝัน." พวกเขาทั้งสองดึงตัว พยายามกันและกันให้ดีที่สุด คุณผลักฉัน และฉันก็เข้าใจ ปิง ซีหยาน สูญเสียการทรงตัวและถูกเตะ เขากำลังจะตกลงไปในสระน้ำ เขาจึงคว้าเสื้อผ้าของกงเย่เจ๋อ
มีเพียง "ป๋อม" เท่านั้น ได้ยินแล้วทั้งสองก็ล้มลงพร้อมกัน
ปิง ซีหยาน ซึ่งเดิมทีกลัวน้ำ จู่ๆ ก็ตื่นตระหนกทันทีที่เขาตกลงไปในน้ำ และเอาแต่พูดว่า: "ช่วยด้วย ช่วยด้วย" เสียงที่ทำอะไรไม่ถูกและหวาดกลัวก็มา
กงเย่เฉอขมวดคิ้วเล็กน้อยและยิ่งโกรธมากขึ้น เธอคือคนที่เสียหน้าตั้งแต่แรก แต่ตอนนี้เธอดึงตัวเองเข้าไปใกล้น้ำมากขึ้นและแสร้งทำเป็นตะโกนขอความช่วยเหลือ ประณามมัน