ปิงซีหยานเพียงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วชำเลืองมอง โดยไม่แม้แต่จะมอง เขาก็ก้มศีรษะลงและกินอาหาร
มันทำให้ซูยี่เซียโกรธมาก นักเรียนโอนย้ายคนนี้หยิ่งมาก เขาล่อลวงฝ่าบาทเฉอตั้งแต่วันแรก ในขณะนี้ เขาไม่ได้สนใจหญิงสาวที่ร่ำรวยเช่นเขาด้วยซ้ำ
ด้วยดวงตาสีม่วง เขามองซูยี่เซียด้วยความเยือกเย็น เขารู้สึกว่าทั้งร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความหนาวเย็น และเขาก็อดสั่นสะท้านไม่ได้
\เธอเป็นลูกสาวที่สง่างามของตระกูลซู และเธอยังคงกลัวผู้หญิงคนนี้: "คุณกล้าดียังไงมาจ้องมองฉัน"
\ พูดแล้วยกมือขึ้น จินเสี่ยวหลัวตกตะลึง เขาไม่คาดคิดว่าจะต้อง "สังหารอย่างสนุกสนาน" เช่นนี้ และรีบหลับตาลง
ฉันเพิ่งได้ยินเสียง "ป๊อป" ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นและตกใจ
ฉันเห็นมือที่ยกขึ้นของ Su Yixia ถูก Bing Xiyan แตะ และรอยมือทั้งห้าก็ปรากฏขึ้นที่ด้านซ้ายของใบหน้าของเธอ
"เอ่อ คุณ คุณกล้าตีฉันจริงๆ" ซูยี่เซียได้รับการดูแลมาตั้งแต่เด็กและไม่เคยรู้สึกผิดขนาดนี้มาก่อน
"คนที่ฉันจะตีคือคุณ" เขาเย็นชาและครอบงำอย่างมาก และรัศมีของเขาก็ทรงพลังมากจนทั้งสองคนหวาดกลัว
"กล้าดียังไงมาตีฉัน" ซูยี่เซียหยิบมีดบนโต๊ะอย่างบ้าคลั่งแล้วแทงปิงซีหยาน
"เลขที่." จินเสี่ยวหลัวตะโกน
ดวงตาสีม่วงของเธอหรี่ลงเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ได้หลบเลี่ยง เมื่อมีดในมือของซู่ยี่เซียกำลังจะแทงหน้าอกของเธอ เธอก็คว้ามือของเธอเร็วปานสายฟ้าแลบและบีบแรง ๆ
"เอ่อ มันเจ็บนะ" ปิง ซีหยาน คว้ามีดจากมือของ ซู ยี่เซีย ด้วยเสียงร้องไห้ แล้วกดมันลงบนคอของเธอ
เจตนาฆ่าทั่วร่างกายของเขาก็ปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง และดวงตาสีม่วงของเขาก็เต็มไปด้วยความเย็นชา รูปแบบที่ทรงพลังเช่นนี้ทำให้ซู ยี่เซียสั่นด้วยความกลัว “เหิง จะฆ่าลูกสาวคนเดียวของตระกูลซูคนนี้เหรอ? ฉันจะไม่มีวันปล่อยคุณไปในครั้งต่อไป” เสียงของเขาเย็นชาราวกับปีศาจในนรก และร่างกายของจินเสี่ยวหลัวก็อดสั่นไหวไม่ได้
โอ้พระเจ้า เธอเป็นนักเรียนโอนจริงเหรอ? เธอกำลังทำตัวราวกับปีศาจร้ายที่กำลังสังหารอยู่ในขณะนี้: "เอ่อ ถ้าคุณมีอะไรจะพูด กรุณาพูดมันมา——"
ปิง ซีหยาน ตะคอกอย่างเย็นชา และด้วยแรงมือของเขา เขาก็สอดมีดตะวันตกเข้าไปในโต๊ะสามในสามของทาง แล้วหันหลังกลับและจากไป
ด้วยเสียง "ป้า" ซูอี้เสียทรุดตัวลงบนเก้าอี้ กลัวจนหลังของเธอเปียกอยู่แล้ว