นี่คือเฟอร์นิเจอร์ไม้ชิงชัน พลังอะไรจะมีพลังขนาดนั้น? ในขณะนี้ เธอตระหนักว่าเธอได้ยั่วยุปีศาจที่เธอไม่ควรยั่วยวน มันน่ากลัวจริงๆ
"เฮ้ คุณ สบายดีไหม?" จิน เสี่ยวหลัวก็ตกใจและถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
หลังจากถูกถามแบบนี้ เขาก็กลับมามีสติและพูดว่า "ไม่ คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้"
ขณะที่เขาพูด เขาก็ลุกขึ้นและเดินไปที่ห้อง ราวกับว่าลมพัดมาเหยียบเท้าของเขา และเขาก็วิ่งกลับห้องอย่างรวดเร็ว มันน่ากลัวจริงๆ
ในชั้นเรียนในวันรุ่งขึ้น กงเย่เฉอขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าที่นั่งข้างๆ เขาว่างเปล่า เขามีความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้
"นักเรียนทั้งหลาย พรุ่งนี้เป็นการเฉลิมฉลองต้อนรับนักศึกษาใหม่ประจำปีของเรา เตรียมตัวให้ดีและจะมีโปรแกรมพิเศษ"
เมื่อได้ยินสิ่งที่อาจารย์ใหญ่ ครูเจียพูด ทุกคนก็ตื่นเต้นและกระตือรือร้นทันที
"อาจารย์คะ มีรายการพิเศษอะไรคะ?"
"ถูกต้องครับอาจารย์ อย่าเสแสร้งเกินไปแล้วบอกเราเร็วๆ นะครับ"
เขามองไปรอบๆ และในที่สุดสายตาของอาจารย์เจียก็เหลือบไปที่แถวสุดท้าย
"เอาล่ะ ฉันขอบอกคุณว่ากงเย่เฉอจากชั้นเรียนของเราจะพูดในฐานะตัวแทนของนักเรียนใหม่ ยิ่งไปกว่านั้น นักเรียนระดับรากหญ้าที่มีชื่อเสียงทั้งสี่คนของโรงเรียนมัธยมต้นเฉิงหนานของเราจะมอบการแสดงพิเศษให้กับคุณด้วย"
ทันทีที่เสียงเบาลงก็มีเสียงปรบมือดังกึกก้องและนักเรียนก็ส่งเสียงเชียร์ดัง
\"อาจารย์จงเจริญ Sheng Nan จงเจริญ หญ้าสี่อันโด่งดังจงเจริญ——"
"อาจารย์ใหญ่เดินไปที่โต๊ะสุดท้าย: "กงเย่เฉอ แล้วแต่คุณ" เขาตบไหล่
"En" Chong พยักหน้าเล็กน้อยให้ครูแล้วมองกลับไปที่ Sheng Qingzhe และ Long Moyan โอกาสสำคัญเช่นนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไรหากไม่มีพวกเขา
ตอนเที่ยงที่ประตูโรงพยาบาล Jin Xiaoluo ก็อยู่ ยุ่งอยู่กับการกินยาโดยไม่รู้ตัวเลย
"อ่า เจ็บนะ" เขาชนกำแพง
เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นเธอก็ตกใจเมื่อเห็นว่าเป็นกงเยอเชอที่เธอแอบชอบมาสามปีแล้ว ตื่นเต้น กังวล ตื่นเต้น
เมื่อมองไปทางตรงข้าม กงเยอก็ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า "เฮ้ เพื่อนร่วมชั้น สบายดีไหม" คำถามนี้ จิน เสี่ยวหลัว รู้สึกตัวอย่างรวดเร็วและเดินไปหยิบยาที่พื้น
"ไม่นะ ปิงซีหยานยังคงรอยาของฉันอยู่ ทำไมฉันถึงกลายเป็นผีสางเทวดาล่ะ?" เขาพูดแล้ววิ่งหนีไป
"เดี๋ยวก่อน คุณบอกว่าใครกำลังรอยาอยู่" เป็นครั้งแรกที่กง เย่เชอใส่ใจคนที่เขาไม่รู้จักจริงๆ "อ๋อ ฉันคือ ปิง ซีหยาน นักเรียนโอนย้ายที่ย้ายมาชั้นเรียนของเราเมื่อวานนี้"