“มีอะไรผิดปกติกับเธอ?” กงเย่เฉออดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นทุกข์ “เธอเป็นไข้ ไม่รู้ว่าเป็นไงบ้าง พอกลับมาวันนี้ตอนเที่ยง ก็เจอเธอที่หอพักหัวร้อนมาก ก็เลย-” “อะไรนะ เธอเป็นไข้เหรอ?” กงเย่เฉอตะโกนว่าเธอเป็นไข้เพราะเมื่อวานตกลงไปในน้ำ
แม้ว่าจินเสี่ยวหลัวจะอยากให้เวลาหยุดลงในขณะนี้ ในที่สุดฝ่าบาทเฉอก็สังเกตเห็นเขา แต่เมื่อเขาพูดคุยกับเขา ปิงซีหยานยังคงมีไข้ ดังนั้นเขาจึงไม่เห็นแก่ตัวขนาดนี้
Chong Gong Yeche พยักหน้าเบา ๆ และรีบกลับไปที่หอพัก
กงเย่เฉอที่อยู่ข้างหลังเขารู้สึกประหลาดใจมากใช่ไหม? เด็กผู้หญิงคนนี้ดูหนาวมาก ตกลงไปในน้ำจะมีไข้ได้ยังไง? เธอไม่สามารถแกล้งทำเป็นได้ แต่เมื่อดูสีหน้าของหญิงสาวในตอนนี้ เธอจริงจังมากและไม่เสแสร้งเลย
ให้ตายเถอะ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ? ทำไมคุณถึงคิดถึงผู้หญิงเวรนั่นอยู่เสมอ? ช่างเป็นไอ้สารเลว เธอดุตัวเองอย่างหนัก
ในตอนเย็น นักดนตรีชื่อดังทั้งสี่คนในเซิงหนานกำลังซ้อมเดี่ยววงดนตรีในวันพรุ่งนี้ Gong Yeche รู้สึกไม่สบายใจมากและยังคงลักลอบขนสินค้าต่อไป
เสียงกลองดังทำให้แก้วหูของคนเจ็บ: "เช คุณเป็นอะไรไป? ทำไมคุณถึงไม่ตรงแนวเสมอ?" Luo Zexi อดไม่ได้ที่จะถาม
ฉันเห็นคิ้วหล่อขมวดคิ้วเล็กน้อย “ขอโทษค่ะ คุณซ้อมก่อน ฉันจะออกไปข้างนอกสักพัก” เขาทิ้งประโยคหันหลังกลับและวิ่งออกไปที่ประตู
เมื่อเห็น Sheng Qingzhe หลง Moyan ก็สับสนมาก และยักไหล่ของเขาโดยดูไม่รู้เรื่อง
"ผู้หญิงบ้า ทำไมคุณถึงคิดถึงเธออยู่ในใจตลอดเวลา" เย่เฉอสาปแช่ง กำลังเดินไปที่หอพักหญิงแล้ว
ฉันจำได้ว่าผู้หญิงคนนั้นบอกว่าชื่อของเธอดูเหมือนปิงซี และเธอก็มองหาชื่อนั้นจากห้องหนึ่งไปอีกห้องหนึ่งขณะพูดคุย และฉันก็สับสนกับชื่อนั้นมาก
ถึงเวลาเรียนด้วยตนเองช่วงเย็นแล้ว และทุกคนก็เข้าเรียนแล้ว แม้ว่า Bing Xiyan จะกินยาของ Jin Xiaoluo แต่เธอก็รู้สึกเวียนหัว ร่างกายของเธอรู้สึกร้อนและหนาวในบางครั้ง และเธอก็รู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง
ฉันค้นหาวิลล่ามากกว่าสิบหลังและในที่สุดก็มาหยุดที่ประตูวิลล่าด้านในสุด: Jin Xiaoluo, Su Yixia และ Bing Xiyan
ผลักเปิดประตูแล้วเดินตรงไปที่ห้อง ไม่มีใครเห็นใครเลยจึงตรงไปยังคนที่สาม
ทันทีที่เปิดประตูก็ตกตะลึงเมื่อเห็นคนบนเตียง
เธอยังคงเป็นสาวเย็นชาและครอบงำ ใบหน้าของเธอแดงก่ำ คิ้วของเธอขมวดเข้าหากัน และหน้าผากของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อ
"ไม่ อย่า อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว อย่าจากไป อย่า-" เสียงพึมพำเป็นจังหวะดังขึ้น