เอสเซ้นส์ ความแก่และความฝันที่พังทลาย

บางสิ่งเปลี่ยนไปตลอดกาลเมื่อคุณหันกลับมา
ยืดแขนออกและดึงอย่างแรงในช่วงหลายปี และสุดท้ายก็เหลือเพียงความสับสนในการปล่อยมือ
ความทรงจำกำลังหายวับไป ความฝันของใครพังทลาย
ป่าทึบโบราณถูกจารึกไว้ด้วยวงแหวนแห่งชีวิตที่ไม่เปลี่ยนแปลง และต้นบีโกเนียที่ปกคลุมไว้ยังคงความสง่างามและความงดงามชั่วนิรันดร์ ดักแด้กลายเป็นผีเสื้อโบกปีกอันอ่อนแอของมัน จำศีลในมุมหนึ่งของทะเลแห่งผู้คน
เมื่อเลนฝนสีเขียวปกคลุมไปด้วยร่างกระจัดกระจาย ฝนก็ค่อยๆ เปียกชุ่มริมฝีปากที่กระหายน้ำมานาน
นักเต้นระบำทำให้ความทรงจำในวัยเยาว์จางหายไป แต่ฉันไม่รู้ว่าจะดึงเอาความเยาว์วัยที่จางหายไปได้อย่างไร
ฉันไม่อยากจะหัวเราะกับชะตากรรมที่ลิขิตไว้และความขี้เล่นของวัยเยาว์จะพังทลาย
ในซอยฝนตกมีคนยืนโดดเดี่ยวอยู่รวมกัน
เสียงฝีเท้าอันหนักหน่วงแกะสลักต้นตั๊กแตนซึ่งเราสาบานว่าจะไม่กลับใจ กริชที่ไม่คมได้สลักคำคดเล็กๆ เหล่านั้นไว้ในใจฉัน มิตรภาพที่หายไปในช่วงต้นฤดูร้อน
ฉันไม่รู้จนกระทั่งวันนี้ว่าเลือดไม่เคยหยุดไหล
คำสาบานที่ครั้งหนึ่งฉันเคยคิดว่าจะไม่เปลี่ยนแปลง และ "ภราดรภาพ" ที่ฉันเคยจริงจังก็กลายเป็นควันจาง ๆ ในทันที
ใจแตกสลาย เวลาผ่านไป มองย้อนกลับไปอย่างเศร้าสร้อย แต่ใจก็ทนไม่ไหวที่จะเก็บความทรงจำนั้นไว้ ใจที่เคยร้อนกลายเป็นเย็นชา
เมื่อทองสัมฤทธิ์ที่ถูกฝังไว้นับพันปีกลายเป็นหยดคริสตัล ถึงเวลาที่ทำให้อากาศเป็นไปอย่างช้าๆ หรือว่าเราเอาชามยาเน่าราดด้วยมือเราเอง?
ในช่วงต้นฤดูร้อนเราพบกันตรงหัวมุมถนน "สามโตรกแห่งแม่น้ำแยงซี" และ "สามปีศาจในเมือง" มีคำสาบานอันเร่าร้อน
แต่อีกมุมหนึ่งเขาก็จากไปอย่างเศร้าใจและรอคอยอย่างหนัก แต่ก็ยังไม่มีร่างใดหายไป
ผ่านไปหนึ่งปีแล้ว แต่วันนี้ฉันยังอยู่ ฉันรู้ว่าที่นี่ยังเหงาอยู่ แต่ความทรงจำถูกฝังอยู่ที่นี่ ไม่กล้าขุดครับ แต่เขาไม่ยอมแพ้ เยาวชนที่พลุ่งพล่านไปแล้ว
ตอนนี้ดักแด้กลายเป็นผีเสื้อแล้ว ความทรงจำที่โง่เขลาและฝาดของวัยเยาว์ก็เหมือนกับเด็กผู้ชายเหนือดอกไม้อยู่แล้ว
ความทรงจำที่หายวับไปทำลายความฝันของใคร
เวลาอันหายวับไปนั้นจางหายไปและความฝันก็พังทลายลง อกหักและสิ้นหวัง
แตกสลาย ความทรงจำในอดีตนั้นเลือนลาง...
อำลาปีที่เหลืออยู่ในความทรงจำ