(เพราะชื่อเรื่องน่าติดตามมากตอนต่อไปก็จะตื่นเต้นขึ้นอีกหน่อย สปอยล์ ระวังตอนหน้าจะมีเลสเบี้ยนด้วย) เรื่องราวของเว่ยอี้ฟังดูไร้สาระนิดหน่อย ฉันยังสงสัยว่าเด็กคนนี้ที่มักจะพูดเรื่องไร้สาระกำลังสร้างเรื่องขึ้นมาหรือเปล่า
เขาบอกว่าเขาตกหลุมรักผู้หญิงที่แก่กว่าเขาแล้วเขาเรียกเธอว่าป้าโม
ฉันอยากจะหัวเราะ แต่เขาดูอารมณ์มากราวกับว่าเขาเจ็บปวดและสูญเสียความทรงจำ
ทุกวันนี้เด็กผู้ชายมักมีความคิดแบบเด็ก
ต่อมาฉันก็กอดเขาเหมือนเกลี้ยกล่อม มันทำให้อารมณ์ของเขาสงบลงเหมือนเด็ก
เขาบอกว่าเขากับป้าโมพบกันทางออนไลน์ผ่าน WeChat เขาชอบอวตารของเธอ เมื่อมองแวบแรกเธอดูเล่าเรื่องมาก เธอสวยมากจนทำให้เขาหายใจไม่ออก
ฉันหัวเราะเยาะเขาอย่างเงียบ ๆ ในใจ คนอื่นๆ เป็นผู้ใหญ่และกินเกลือมากกว่าที่คุณเดิน คงจะแปลกถ้าไม่มีเรื่องราว
ต่อมาเขาบอกว่าบางทีเขาอาจจะเกิดมาพร้อมกับพยาธิตัวตืดในท้องของผู้หญิงคนหนึ่ง ใช้เวลาไม่นานเขาก็ได้รับความไว้วางใจจากป้าโม และเธอก็เล่าเรื่องของเธอให้เขาฟังในภายหลัง
เธอเป็นเมียน้อยที่ถูกเก็บไว้และเธอก็ยังเป็นเมียน้อยที่แก่ชราด้วย แต่สิ่งที่แตกต่างจากคนอื่นๆ ก็คือผู้ชายที่เธออยู่ด้วยมีอายุมากกว่าเธอเพียงสามปี และเธออยู่กับเขามาหกปีโดยไม่สร้างปัญหาใดๆ เธอบอกว่าเธอรักผู้ชายคนนั้นจริงๆ แต่ความจริงมันโหดร้าย เขาต้องการที่จะโดดเด่นมากเกินไป เขาจึงแต่งงานกับลูกสาวของเจ้าของโรงงานอาหารในท้องถิ่นเป็นภรรยาของเขา และเธอก็ยอมจำนนต่อเรื่องทั้งหมดนี้และเต็มใจที่จะเป็นบุคคลที่สามเพียงเพื่อจะได้อยู่กับเขา
ผู้หญิงคนนี้อดไม่ได้ที่จะนึกถึงนางสนมในสมัยโบราณ แต่เขาบอกว่าเขาเห็นว่าจริงๆ แล้วป้าโมเป็นคนเรียบง่ายมากเกี่ยวกับความรู้สึก เธอยอมแพ้ให้กับความรักของเธอมากเกินไป
ฉันถามว่าเธอรู้ไหมว่าคุณชอบเธอ?
คำตอบของเขาทำให้ฉันอาเจียนเป็นเลือด เธอไม่เพียงแต่รู้เท่านั้น แต่เธอยังบังเอิญทำกับเขาที่บ้านของเธอเองด้วย
ฉันนึกถึงคำว่า "บัดดี้บัดดี้" โดยไม่ลังเลเลย
"ใช่ ทั้งสองพบกันทางออนไลน์ หญิงสาว และ ผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่ คนสองคนที่ไม่เกี่ยวข้องกันก็ทำแบบนั้นในช่วงเวลาสั้นๆ พวกเขาจะเป็นยังไงถ้าพวกเขาไม่ได้เป็นเพื่อนสามีซึ่งภรรยามีชู้
มันชั่วร้ายมาก ฉันไม่อยากฟังสิ่งที่เขาพูดแล้วก็หัวเราะ
บางทีเขาก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนอื่นปฏิบัติต่อเขาเหมือนเป็นคนเลี้ยงโคอย่างอิสระและเขาถือว่าประสบการณ์นี้เป็นอาการบาดเจ็บทางอารมณ์จริงๆ ต่อมาเขาเมาและปฏิเสธความช่วยเหลือของฉันและนั่งแท็กซี่กลับบ้าน
ฉันไม่ได้ติดต่อเขาในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา
ในเดือนกันยายนฉันแบกเป้ที่ซื้อทางออนไลน์และกระเป๋าเดินทางที่แม่ส่งมาที่มหาวิทยาลัยชั้นสามทางตอนใต้ซึ่งค่าเล่าเรียนสูงมากซึ่งทำให้แม่ของฉันลำบากมากโชคดีที่พ่อของฉันซึ่งพบฉันเพียงห้าครั้งในช่วงสิบเก้าปีที่ผ่านมามาช่วยเหลือและให้แม่ของฉันสี่ปี ค่าเล่าเรียนและค่าธรรมเนียมเบ็ดเตล็ดในคราวเดียว
เขารวยและเป็นคู่แรกที่ทำงานบนเรือ เขาล่องลอยไปในทะเลมาหลายปี ความบาดหมางทางอารมณ์ทำให้แม่ของฉันหย่าร้างกัน การฝึกทหารครั้งแรกในวิทยาลัยกินเวลาสามสัปดาห์ ฉันจึงถูกเลือกให้เข้าร่วมทีมการแสดง แถวหน้าบังเอิญอยู่หอพักเดียวกันกับฉัน เธอเกิดมาพร้อมกับหน้าตาเจ้าปัญหา ประพฤติตัวดีและน่าทึ่ง บางครั้งฉันก็อดไม่ได้ที่จะจับอุ้งเท้า แต่เธอก็ไม่รำคาญ
เด็กชายหลายคนสารภาพกับเธอ แต่แน่นอนว่าพวกเขาทั้งหมดถูกปฏิเสธโดยไม่มีข้อยกเว้น
บางครั้งเธอก็เหมือนลูกแมวที่เกาะติดเธอถูตัวฉันทุกครั้งที่เธอมีเวลาและมักจะจับแขนฉันและทำตัวตระการตา แต่ต่อหน้าเด็กผู้ชายเธอสามารถกลับไปสู่รูปลักษณ์ที่เย็นชาของเทพธิดาได้เสมอ
ในไม่ช้าฉันก็พบว่าเธอและฉันมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดที่สุดในหอพัก ดูเหมือนผู้หญิงอีกสองคนจะแยกตัวออกเป็นกลุ่ม ๆ หลังจากนั้นเพียงไม่กี่สัปดาห์
ฉันไม่จำเป็นต้องเชื่อใจ Qi Hui มากนัก ฉันมักจะรู้สึกเหมือนมีบางอย่างขาดหายไป แยกจากกัน วิธีเดียวที่จะเห็นใจคนคือรอเวลาเห็นใจคน แต่พอถึงเวลาเห็นใจคน กลับดูไม่แม่นเลย เช่น หลังจากคบกับอู๋มาสามปีแล้วบอกว่าเลิกกันก็ยังแปลกใจอยู่
บางทีหัวใจของมนุษย์อาจมองไม่เห็น เช่นเดียวกับแผนในชีวิตที่มักจะไม่ทันกับการเปลี่ยนแปลง
ในแผน ฉันไม่ได้เตรียมที่จะพูดคุยกับ Qi Hui เกี่ยวกับข้อกังวลของฉันก่อนเวลาอันควร
โหมโรงสู่ละครเร่าร้อน: Abnormal Love Vortex 02
ตอบกลับ (14)
ร่วมมือกัน ทุกคนก็เพื่้อนกเจ็ดแท่น การเลือกเผ่าไกล ๆ ก็ยินดีต้อนรับ! แต่อย่างที่แปลกมากคือทำไมพวกอันธพาลถึง……ช่างเถอะไม่พูดแล้ว ในการวาดธงของเจ็ดเขต การจัดวางคือ: มังกรตัวหนึ่งเวียนรอบ สีเข้มต่ำ ฟอนต์ภูเขาหิมะ ตัวอักษรสีเงินเขียนว่า 【เจ็ดเขตบ้านจู่】\ ไม่ง่ายเลย วาดชั่วอึดใจกับลุงไฉเพียงหนึ่งชั่วโมง จึงวาดร่างเสร็จ
เก็บความยิ่งใหญ่ของฉันไว้! เก็บความทรงพลังของฉันไว้! เก็บความไหวหวานของฉันไว้! สักการะเสร็จแล้ว! \ว้าว, เก็บฉันไว้กี่ปีแล้ว? \ว้าว, ฉันโสดรึเปล่า? \โอ้โห, ในบ้านฉันมีกี่คน? \คนเก่งนี่นะ, ปรบมือปรบมือ: ปั๊ปปั๊ปปั๊ป
กลับไปชั้นสอง... ในวังหลังมีประมาณสองสามพันคน แต่คนที่ฉันรักที่สุดก็ยังคงเป็นน้องสาวคนที่ห้า ไม่มีใครเทียบได้
เพิ่งอ่านโพสต์หนึ่ง พูดถึงพวกอันธพาลและชิหยู่ รู้สึกค่อนข้างน่าสนใจ จริง ๆ แล้วเรื่องการเลือกเข้าครอบครัวไหน ฉันก็ไม่ได้หึงหวง ตอนนี้ไม่ได้มีความกระตือรือร้นอย่างเต็มที่เหมือนเมื่อก่อน วิธีการของฉันหลายอย่างก็ล้าสมัยเกินไป และเป็นทางการมากเกินไป จริง ๆ มีหลายวิธีที่สามารถใช้แทนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่ฉันต้องการ แต่ฉันขี้เกียจไม่ทำ ฉันชื่นชมความกระตือรือร้นของชิหยู่ ถึงแม้จะเห็นถ้อยคำสุนทรพจน์ที่มากเกินไปก็รู้สึกขบขัน แต่ความตั้งใจนั้นมีค่า ช่วยกันสู้ต่อไปนะทุกคน อำนาจของอันธพาลบอกว่า อันธพาลไม่ได้ต้องการครองโลก แต่ต้องการร่วมมือกับครอบครัวอื่น ช่วยเหลือกันและกัน พัฒนาเจ็ดวัดไปด้วยกัน
ตอนนี้ธงของพวกอันธพาลก็ยังเป็นแค่ร่าง... สิ่งที่ฉันอยากจะบอกจริงๆ คือ ประสบการณ์เป็นเรื่องหนึ่ง ความสามารถเป็นอีกเรื่องหนึ่ง คนที่เก่งทำงานมากก็ได้ผลตอบแทนมาก ไม่มีอะไรต้องมากำหนดอันดับตามประสบการณ์
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —