รวบรวมชีวิตที่มีความสุขของเด็กๆ ที่ถูกยึดโทรศัพท์มือถือไป
อะแฮ่ม ก่อนอื่นให้ฉันพูดถึงตัวเองก่อน! ในช่วงครึ่งแรกของมัธยมปลาย ฉันปล่อยให้ครูเห็นฉันเล่นโทรศัพท์ได้สำเร็จนับครั้งไม่ถ้วน และเก็บโทรศัพท์ไปห้าครั้ง แน่นอนว่าตอนนี้ชั้นเรียนเก่าของฉันเฝ้าดูฉันนอนหลับเพื่อป้องกันไม่ให้ฉันลาไปหาหมอและกางโต๊ะเพื่อป้องกันไม่ให้ฉันถูกจับได้ว่ากำลังดูกางเกงชั้นในของเพื่อนร่วมชั้นหญิง... การประเมินของพ่อฉันต่อจากนี้ฉันจะอยู่ในโรงเรียนต่อจากนี้ดุด่าวันละสามเที่ยวฉันไม่เหนื่อย! ...แต่ฉันก็มีความสุข ครูสามารถรับโทรศัพท์คืนได้อย่างง่ายดายหลังจากที่รวบรวมได้แล้ว! เหตุผล...จะนับมั้ยถ้าฉันกอดขาครูแล้วขอร้องให้กลับบ้าน?
ตอบกลับ (17)
ก็ถือว่าไม่มีอะไรทำ ทุกคนมาพูดถึงวันที่โทรศัพท์ของตัวเองถูกรุ่นพี่ขโมยไปกันเถอะ ก๊าก ก๊าก โทรศัพท์ต้องคืนฉันเร็วๆ แล้ว!!
ฉันเตรียมโทรศัพท์หลายเครื่องเอง ครูก็แล้ว เรามาต่อกัน! สุดท้ายครูเองก็ไม่อยากเก็บแล้ว ยุ่งยาก เก็บหน่อย ดีไหม…
ฉันเล่นมือถือข้างหน้าอาจารย์คนเก่า เขาจะทำอะไรได้ล่ะ? มีใครชื่อว่าผู้ปกครองไหม ลองเรียกพี่ชายฉันดูสิ
เพิ่งจะเอาโทรศัพท์ของฉันออกจากร่องโต๊ะในคืนนี้ ตอนนี้ฉันยังมีโทรศัพท์อยู่... ฮือ โทรศัพท์หนึ่งเครื่องตายไปแล้ว แต่เรายังมีโทรศัพท์นับพันนับหมื่นเครื่องที่บ้านคอยสนับสนุนฉัน!
ที่นั่งของฉันค่อนข้างชัดเจน เป็นแถวที่สอง…ติดหน้าต่าง ฮี่ๆ ในชั้นเรียนห่างจากครูแค่ประมาณหนึ่งเมตรเอง!
…การบ้านเหรอ? ครูประจำชั้นของพวกเราไม่สนใจเลย ชั้นเรียนทั้งหมดก็ลอกกัน! ครั้งหนึ่งตอนสอบ ก็มีการสอดแนมส่งคำตอบกันด้วย!
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —