เด็กน้อยเดินคนเดียวบนถนนที่ว่างเปล่า
ทันใดนั้น มีดาวตกพุ่งผ่านท้องฟ้า! ดวงตาที่ประหลาดใจของเขาเป็นประกายด้วยดวงดาวทันที
"เดี๋ยวก่อน!"
"เดี๋ยวก่อน!" เขาไล่ตามเขาอย่างใจจดใจจ่อ
ดาวตกไม่ได้รอเขา เขาสะดุดตามเขา
ไล่ล่าไปยังจุดที่ดาวตกตก
『อะแฮ่ม...』
เด็กชายเช็ดน้ำตาและหยิบต้นดาวสีเทาบนพื้นอย่างระมัดระวัง
น้ำตาไหลออกมาได้ยังไง
ฮิฮิ จู่ๆ น้ำตาก็ไหลออกมา
น้ำตาไหลออกมาอย่างช่วยไม่ได้
ราวกับว่าเป็นวันก่อนที่เขื่อนจะแตก
หยาดน้ำตาพาดผ่านท้องฟ้าเหมือนดาวตก ตกลงต่ำ ต่ำ
ตกลงบนดาวสีเทา
ดาวที่ไม่สมบูรณ์กระพริบตา
เด็กชายตกตะลึง และรัศมีภาพที่เคยส่องแสงบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในทันที
"อา..." เด็กชายอ้าปากเล็กแล้วจับดาวไว้อย่างว่างเปล่า มันรู้สึกอบอุ่นบนฝ่ามือของฉัน
……
………
ตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่ดาวตกตกลงมาจากท้องฟ้า เด็กชายก็จะไล่ตามมันอย่างสิ้นหวังและมองหาแสงที่ผ่านไป
"อย่าโง่ไปสะสมของพวกนี้มีประโยชน์ไหม?"
"...ไม่..."
"มันทำให้รวยได้ไหม?"
"...ไม่สามารถ..."
"มันทำให้มีชื่อเสียงได้"
"...ไม่สามารถ..."
"แล้วคุณทำไปเพื่ออะไร" สหายถามด้วยความสับสน
ทันใดนั้น เด็กชายก็เงยหน้าขึ้น ปาดฝุ่นบนดวงดาวออก และพูดอย่างหนักแน่นว่า
"เพื่อเป็นสักขีพยานในความรุ่งโรจน์ของอดีต!"
สหายตกตะลึง "คนบ้า!" เขาสาปแช่งและวิ่งหนีด้วยความกลัว
เด็กชายก้มศีรษะลงและขัดดวงดาวอย่างระมัดระวัง
แสงริบหรี่ชั่วขณะหนึ่ง และหัวใจของเด็กชายก็เบ่งบาน
เขาใส่ดวงดาวเข้าไปในหัวใจและปกป้องมันอย่างระมัดระวัง
จมอยู่กับความพึงพอใจ ฉันเงยหน้าขึ้นมองด้วยความงุนงง และความงามอันน่าทึ่งอีกอย่างหนึ่งก็สว่างขึ้นบนท้องฟ้า
เด็กชายยิ้มแล้วขยับขาอันหนักหน่วงเพื่อตามทัน...
เอสเซ้นส์ 【ร้อยแก้วต้นฉบับ】เด็กชายผู้ไล่ตามดวงดาว
ตอบกลับ (12)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —