กลางฤดูหนาวเธอจะทำซุปให้ฉันทุกคืนก่อนเข้านอน มีเพียงเธอเท่านั้นที่สามารถลิ้มรสนั้นได้ "
ชายคนนั้นเมามากในความทรงจำของเขาจนลืมเวลาและเอาแต่พูดถึงเรื่องในอดีต
และผู้หญิงคนนั้นก็ฟังอย่างเงียบ ๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ
เมื่อชายคนนั้นสังเกตเห็นเวลา ก็เป็นเวลา 10 โมงเย็นแล้ว
"เอ่อ ฉันขอโทษ ฉันไม่สนใจเวลา มันสายไปแล้ว "ชายคนนั้นยิ้มอย่างขอโทษ
"เอาล่ะ เข้าใจแล้วใช่ไหม? มันเป็นไปไม่ได้และฉันจะไม่ทำอะไรขอโทษเธอ "
"อ๋อ เข้าใจแล้ว ฉันมั่นใจอย่างยิ่งหลังจากแพ้คนแบบนี้! “หญิงสาวส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ “แต่เมื่อฉันอายุมากขึ้น ฉันก็จะยิ่งดีขึ้นไปอีก "
"เอิ่ม.. แล้วคุณจะพบคนที่ดีกว่า ไม่ใช่เหรอ? "
"มันสายมากแล้ว ซุปที่บ้านเริ่มเย็นแล้ว ฉันจะพาคุณกลับ “ชายคนนั้นลุกขึ้นอยากจะให้ผู้หญิงออกไป
"ไม่ ฉันกลับเองได้ “หญิงสาวโบกมือ “กลับไป อย่าให้นางรอนาน” "
ชายคนนั้นยิ้มอย่างรู้เท่าทันแล้วหันหลังกลับ
"เธอสวยไหม? "
"...ก็สวยดีนะครับ "
ร่างของชายคนนั้นหายไปในยามราตรี เหลือหญิงสาวจ้องมองเทียนอย่างงุนงง
ชายคนนั้นกลับบ้าน เปิดประตู เดินตรงเข้าไปในห้องนอนแล้วเปิดตะเกียง เขานั่งลงที่ขอบเตียง
"ภรรยา นี่คนที่สี่ของฉันเอง ทำไมคุณถึงทำให้ฉันเก่งขนาดนี้? หลายคนชอบฉัน บางทีฉันอาจจะเปลี่ยนใจ ทำไมคุณทำให้ฉันดีขนาดนี้แล้วจากไปเสียก่อน? ฉันฉันอยู่คนเดียวเหงามาก ... "
ชายสำลักและน้ำตาไหลในที่สุด
น้ำตาไหลลงมาจากแก้มชายหยดลงบนกรอบรูปในมือ ท่ามกลางแสงสลัวภาพถ่ายเก่า ๆ ก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยนอันอ่อนโยนของผู้ตายหญิง
หากสะเทือนใจโปรดตอบสิ่งนี้จะเป็นพรแก่ความสุขของคุณ หากคุณไม่สะเทือนใจก็ตอบด้วยนี้จะสวดภาวนาเพื่อความปลอดภัยของคุณ
บทสนทนาสุดคลาสสิกระหว่างเด็กหญิงอายุ 24 ปีกับชายวัย 30 ปี (2)
ตอบกลับ (9)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —