ข้อความ ตอนที่ 1: เผ่าเอลฟ์ - บทที่ 12 - น้ำตาตื้น
--บทที่ 12--
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเอลฟ์เป็นสถานที่ที่สวยงามที่สุดสำหรับเผ่าเอลฟ์ แต่ตอนนี้ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเอลฟ์มีแล้ว: ดอกไม้และต้นไม้ดั้งเดิมได้หายไปแล้ว ต้นไม้ที่สวยงามดั้งเดิมถูกเผาจนจำไม่ได้ และสัตว์เล็กๆ ที่แต่เดิมมีชีวิตและเตะกลับกลายเป็นซากศพที่ไร้ชีวิต ฉากที่สวยงามดั้งเดิมได้หายไปแล้ว และตอนนี้เป็นฉากหลังเกิดภัยพิบัติ เมื่อเห็นฉากนี้ จมูกของ Qian ก็กลอก และน้ำตาใสสองบรรทัดก็ไหลลงมาจากดวงตาของ Qian "ติ๊กต๊อก" ทันทีที่น้ำตาของ Qian ร่วงลงพื้น เหตุการณ์ที่น่าประหลาดใจก็เกิดขึ้น หญ้าเติบโตในบริเวณที่น้ำตาของ Qian ร่วงหล่น หมิงกงบังเอิญเห็นฉากนี้จึงพูดอย่างรวดเร็ว: "เฉียน ร้องไห้เร็ว ๆ นี้!" “แต่ทำไมคุณถึงร้องไห้ล่ะ?” เฉียนไม่เข้าใจว่าทำไมอาจารย์หมิงหมิงถึงทำให้เขาร้องไห้ "เฉียน ดูที่พื้นสิ" ใบหน้าของเฉียนเปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อเห็นมัน ปรากฎว่าน้ำตาของเขาสามารถนำชีวิตมาสู่พื้นดินที่ไร้ชีวิตได้ “แต่ฉันร้องไห้ไม่ได้...” เฉียนกล่าว
"แล้วคิดถึงเรื่องเศร้าบ้าง" หมิง คอง ได้ตอบกลับ
"ใช่." เฉียนได้เข้าสู่ความทรงจำแล้ว
โม คุณสบายดีไหม? คราวนั้นท่านให้ซาลาเปาแก่ข้าพเจ้าสักสองสามชิ้นเพื่อคลายความหิว ในสายตาของคนธรรมดา ซาลาเปาไม่มีคุณค่า แต่ในสายตาของฉัน ซาลาเปาสองสามชิ้นที่คุณให้ฉันนั้นมีค่า เพราะซาลาเปาสองสามชิ้นเหล่านั้นฆ่าฉัน ในชีวิตของฉันคุณคือคนที่สำคัญที่สุด หากไม่มีคุณ ฉันคงมาไม่ถึงเผ่าเอลฟ์ ไม่ต้องพูดถึง Ling Xuan โม มันหลายวันแล้วและฉันเริ่มคิดถึงคุณ คุณสบายดีไหม?
ดวงตาของ Qian เต็มไปด้วยน้ำตาโดยไม่รู้ตัว
โม คุณรู้ไหม? ตั้งแต่คุณให้ขนมปังฉันสองสามชิ้นฉันก็หลงรักคุณแล้ว บางทีการตกหลุมรักใครสักคนไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลใดๆ ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงตกหลุมรักคุณเช่นกัน โม...
"ฮ่าๆ!" Qian ดูเหมือนจะได้ยิน Mo หัวเราะ ดังนั้น Qian จึงยื่นมือออกไปแตะ Mo แต่เขาทำไม่ได้
"วู...วู...วู...วู...วู...วู" เฉียนร้องไห้แล้ว เขาคิดถึงแม่
Ming Kong และ Ling Xuan เห็น Qian ร้องไห้ และไม่ได้หยุด Qian แต่ปล่อยให้ Qian ร้องไห้
"วู...วู...วู...วู...วู" Qian ร้องไห้และวิ่งไป และหญ้าใหม่ก็งอกขึ้นมาทุกที่ที่เขาวิ่ง
เฉียนยังคงทำงานอยู่
อาณาจักร Tianmeng เมือง Tianmeng ในหอพักของ Tianmeng Academy
มีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่บนเตียงมองออกไปนอกหน้าต่าง ทันใดนั้นหญิงสาวก็ใช้มือขวาปิดหัวใจแล้วพูดว่า “เกิดอะไรขึ้น ทำไมหัวใจเต้นเร็วจัง”
เชียนยังคงร้องไห้และวิ่ง และเขากำลังร้องไห้เพื่อแสดงถึงความคิดถึงโม
ทันใดนั้นก็มีเสียงนกฟีนิกซ์ดังขึ้น และนกสีเขียวอ่อนที่มีความยาวมากกว่า 6 เมตรก็ปรากฏตัวขึ้นเหนือพื้นดินตื้น
"นกฟีนิกซ์ธรรมชาติ อะไรทำให้คุณมาที่นี่?" หมิงคงถามอย่างจริงใจ
"ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อตามหาคุณ เรียนเฉียน ฉันขอให้คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม?" Ming Kong และ Ling Xuan ตกตะลึงในเวลาเดียวกัน นกฟีนิกซ์แห่งธรรมชาติเรียกเฉียนว่า "ผู้เคารพนับถือ" นกฟีนิกซ์แห่งธรรมชาติคือใคร? สัตว์อสูรวิญญาณระดับสูงสุด! ดูเหมือนว่าตัวตนของ Qian นั้นไม่ธรรมดา
"อะไร...อะไร...ยุ่งอยู่?" อารมณ์ของเฉียนยังไม่หายดี
--จบบทนี้--
