ปรากฎว่านี่คือความรู้สึกของการรักใครสักคน

ฉันอยากเป็นคนเรียบง่าย...
ฉันมีความสุขกับเธอ...
ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนฉันไม่สนใจเกม...
เธอลืมตอนที่ฉันเล่นเกมทั้งคืน...
เธอจะอยู่กับฉันจนดึกดื่น...
ตอนนั้นมีความสุขแค่ไหน...
แล้วฉันก็เริ่มนอนดึก...
ฉันหลงรักการเล่นเกม...อาจจะหลีกหนีความเจ็บปวดได้...
บางคนชินกับความเหงา...
บางคนกลัวความเหงา...
I เล่นเกมอย่างสิ้นหวังเพื่อให้ตัวเองมีส่วนร่วมมากขึ้น...
ลืมไปเลยว่าฉันอยู่คนเดียวได้จริงๆ...
เหมือนกับว่าฉันลืมได้เสมอว่าคุณไม่ได้อยู่ที่นี่ในโลกเสมือนจริงแล้ว...
ฉันไม่รู้ว่าคุณสำคัญกับฉันแค่ไหน...
ฉันแค่ชินกับการมีเธออยู่ใกล้ๆ...
ฉันเคยชินกับการตื่นกลางดึกเพื่อตรวจสอบสายที่ไม่ได้รับในโทรศัพท์ โทรไป ส่งข้อความยังไม่ได้อ่าน...
เธอมักจะตื่นกลางดึกแล้วรู้สึกกลัว...
เธอบอกว่าเธอคงไม่มีความสุขกับฉัน...
แต่เธอรู้ไหมว่าฉันโชคดีแค่ไหนที่ได้ใช้เวลาร่วมกันทั้งที่เธอกลัวการอยู่คนเดียว...
รู้ไหมทุกครั้งที่ฉันเป็นห่วงเธอ? ความสุขที่ซ่อนอยู่ในหัวใจ...
ความสุขที่ซ่อนอยู่ที่ได้พบความสุข...
คุณมักจะชอบคิดมาก...
แต่คุณมักจะรักและไม่ต้องการบอกอะไรฉัน...
ฉันหวังว่าฉันจะรักเกมมากกว่าการรักคน...
มันจะเป็นวันเกิดของฉันเร็ว ๆ นี้...
คุณเลือกที่จะอยู่ห่างจากฉัน...
เกมอยู่กับฉันมากเกินไป...
มาร่วมแบกรับความเจ็บปวดจากการสูญเสียสิ่งที่ฉันชอบ...
คืนนั้นฉันบังคับตัวเองให้ยิ้มและเล่นเกมจนกระทั่ง วันรุ่งขึ้น...
ฉันคุ้นเคยกับความเปรี้ยวของดวงตาสีแดงเลือด...
บางทีน้ำตาก็ไหลด้วยความผิดหวัง ปกปิดดีที่สุด...
ทำไมถึงอยากเล่นเกม...
ฉันบอกว่ามันน่าเบื่อ...
ทำไมคุณไม่รู้สึกว่าฉันหวังว่าคุณจะใช้เวลากับฉันมากขึ้น...
คุณคิดว่าคุณไม่สามารถนำความสุขมาให้ฉันได้...
คุณเป็นแฟนของฉัน เพื่อนไม่ใช่ของเล่นของฉัน...
มีคุณก็ดีแล้ว...
คุณไม่เข้าใจ...
รอให้คุณมาหาฉัน...ฉันรอคุณอยู่...555...แม้ว่าฉันจะรอคุณไปตลอดชีวิต ชีวิตฉัน จะไม่เสียใจ...
มีคนบอกว่าฉันเป็นคนมองโลกในแง่ดี บางที ถ้าเสียงหัวเราะฝังความเศร้าได้...