[กลุ่มสืบสวน] ปริศนาการสืบสวนที่น่ากลัวเล็กน้อย...

1. เล็กเสียนเมื่อเร็ว ๆ นี้เกิดเวียนศีรษะบ่อย ๆ รู้สึกเหมือนจะลืมอะไรบางอย่างอยู่เสมอ วันนี้เพื่อนสนิทของเธอเรียกเธอให้ออกไปข้างนอก บอกว่ามีเรื่องอยากจะคุยด้วย เล็กเสียนบังเอิญเจอกับลูกพี่ลูกน้องของแม่ที่บ้านพี่สาวแม่ที่ข้างทาง พอดีเพื่อนของเล็กเสียก็มาถึง... แต่เธอกลับดูเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด ลูกพี่ลูกน้องดึงเล็กเสียกระทันหันถามว่า: “พี่สาว เพื่อนของพี่ที่สะพายนั่นคือใคร?” เพื่อนสะพาย? เล็กเสียนสงสัย มองไปรอบ ๆ เพื่อน ข้างหลังว่างเปล่า ทันใดนั้นเล็กเสียก็คิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง เล็กเสียเคยได้ยินว่าครอบครัวเคยมีหมอผีอยู่ สงสัยว่าคุณสมบัตินี้สามารถถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้!? เล็กเสียรู้สึกหนาวไปตามแนวกระดูกสันหลัง... รีบลากเพื่อนออกไปพร้อม ๆ กัน แล้วแอบถามว่าเพื่อนเคยเกิดอะไรขึ้นบ้างเมื่อเร็ว ๆ นี้ เพื่อนของเล็กเสียก็รู้สึกตื่นตระหนกเช่นกัน “คุณรู้แล้วเหรอ?” “รู้เรื่องอะไร?” “เสือเด็กตายแล้ว” “เพื่อนสมัยเด็กของคุณ?” “อืม คนที่เคยสะพายฉันบ่อย ๆ น่ะตายเพราะอุบัติเหตุรถ” พอฟังถึงตรงนี้ เล็กเสียก็รู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งหลัง... เล็กเสียรีบบอกเพื่อนเรื่องที่ลูกพี่ลูกน้องเห็นแล้ว เพื่อนของเธอตกใจมาก! หน้าเผือดไปทันที! รีบลากเล็กเสียวิ่งหนี! เมื่อมาถึงทางแยก เพื่อนของเล็กเสียหยุดเพื่อหายใจ พูดขึ้นได้ไม่นาน “เล็กเสียน ลูกพี่ลูกน้องของคุณ...” “ปัง! เป้ง!!” มีเสียงชนกันของร่างกาย เล็กเสียเห็นเพื่อนของเธอถูกเหวี่ยงขึ้นตามแนวโค้งและล้มลงกับพื้น สลบหรืออาจเสียชีวิต เล็กเสียมองศพเพื่อนสนิท ร้องกรี๊ดเสียงดังว่า: “ฉันเข้าใจแล้ว ฉันเข้าใจแล้ว!” แล้ววิ่งบ้าไปที่บ้าน พอถึงชั้นล่างทันใดนั้น กระถางต้นไม้จากด้านบนตกลงมาโดนศีรษะ ศีรษะแตกกระเด็น ตายทั้งเป็น... ………… เส้นแบ่ง ………… 2. เสี่ยวสวีเป็นสาวสวยเย็นชาในโรงเรียน ไม่มีใครสามารถครองหัวใจของเธอได้ แต่สิ่งต่าง ๆ ไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้น ในที่สุดเสี่ยวสวีก็ตกหลุมรักเขา แต่เธอกลัวที่จะบอกความจริงเกี่ยวกับตัวเองกับเขา... ทั้งคู่แต่งงานกัน ชีวิตประจำวันเต็มไปด้วยความใกล้ชิด เธอเริ่มพึ่งพาเขามากขึ้น จนตระหนักว่าเธอไม่สามารถสูญเสียเขา วันหนึ่ง เธอต้องเดินทางไปทำงานและฝันฝันยาวมาก ฝันว่าเขาถูกปีศาจสังหารและถูกชำแหละกิน แต่เธอกลับไม่รู้สึกเจ็บปวด แถมยังรู้สึกมีความสุขเล็กน้อย ทันใดนั้น ความมืดก็เข้าปกคลุมเธอ... เสี่ยวสวีลืมตาช้า ๆ ต่อหน้าตาขาวโพลนแบบนี้ ที่นี่คือสวรรค์ใช่ไหม? “คุณหมอ เธอตื่นแล้ว” ผู้หญิงใส่ชุดขาวร้องเรียกที่ประตูข้างนอก “อืม?”"โอเค เดี๋ยวฉันจะไปหา" ไม่นานหมอก็เดินเข้ามาจากข้างนอก "ใช่ ไม่เลวเลยค่ะ คุณหนู จําอะไรได้บ้างไหม?"หมอถามอย่างใจดีว่า "หืม?""ฉันจําไม่ได้ รู้สึกเหมือนฝันยาวมากๆ" เสี่ยวเสวี่ยพูดพลางจับหัวตัวเอง ตอนนั้นเธอรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย "ใช่ โอเค ไม่เป็นไร เธอควรพักผ่อนให้เต็มที่" หมอตบไหล่เธอเบา ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความซับซ้อนและ............หนัก 3. เจ้าเหวินเป็นเด็กสาวเงียบมาก ตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัย เธอใช้เวลาอ่านหนังสือในห้องสมุดเท่านั้น... เพราะมีเพียงโลกแห่งหนังสือเท่านั้นที่เป็นจริงกับเธอ......\วันนี้ ตามปกติ เธออ่านอย่างสงบ แล้วจู่ ๆ ก็มีเสียงสดใสดังขึ้นจากข้างหลัง: "เธอกําลังอ่านหนังสือเกี่ยวกับการผลิตเครื่องจักรและซ่อมรถเหรอ?""
\จ้าวเหวินหันไปเห็นใบหน้าที่เปล่งประกายเหมือนโลกเปลี่ยนไปเพราะเขา
"เธอเป็นผู้หญิงพิเศษจริง ๆ.......\ ตั้งแต่นั้นมา จ้าวเหวินกับเขามักจะ "บังเอิญเจอกัน"\ ทีละน้อยพวกเขาก็ตกหลุมรักกัน ถึงขั้นสัญญากันตลอดชีวิต
\เธอบอกว่าจะแต่งงานกับเขาเท่านั้น
วันหนึ่ง เจ้าเหวินเดินคนเดียวไปห้องสมุด
"ริง ริ๊ง"
"สวัสดีค่ะ แม่?"เป็นอะไรไป? ......"ปรากฏว่าเป็นสายจากแม่\............\ โดยไม่รู้ตัว โทรศัพท์ก็หล่นลงพื้นเธอรีบวิ่งกลับหอพัก ไม่สนใจสายตาแปลก ๆ จากรูมเมท แล้วพูดออกมาว่า
"ฉันมีธุระที่บ้าน""ฉันมีธุระต้องทําที่บ้าน............\......\"ริง ริง ริง"\"ฮัลโหล?""
"นี่คือข้อความเหรอ?เธออยู่ที่ไหน?"
"อยู่บ้าน"\"ฉันอยู่ห่างจากตึกของเธอแค่ถนนเดียวพ่อแม่เธอประสบอุบัติเหตุรถยนต์ รีบมาเร็ว!""โอ้! "ไม่นานเขาก็เห็นเจ้าเหวินเดินสะดุด ดวงตาแดงและบวม" "ลุง ป้า ไม่มีทางช่วยฉันได้หรอก......" ขณะที่เขาพูด เขากอดเธอแน่น "อืม ว้าว......ว้า......" เธอร้องในช่องเทาเป่า "ฉัน......พวกเธอเหลือแค่ฉัน......พวกเธอจะไม่......พวกเธอจะไม่อยากได้ฉันใช่ไหม?"ใช่ แน่นอนว่าเธอต้องการ จากนี้ไป อยู่กับฉัน" เขากอดเธอแน่นขึ้น แต่ไม่ทันสังเกตว่าความเศร้าในดวงตาของเธอหายไปนานแล้ว...... "ใช่ เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป......