เนื้อเพลงสวยมาก

【เติบโตเข้าสู่ข้างใน】ลั่วเทียนอี้\นิ้วมือของเธอทั้งหมดเติบโตเข้าสู่ข้างใน\จนฝ่ามือชุ่มชื้นเต็มไปด้วยเลือดสด\ก็ไม่มีใครบอกโครงกระดูกว่าจะอย่าให้เสียงดัง\ฉีกกัด เลีย เคี้ยว กลืน\ดังนั้นดูเถอะ นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนอกจากละครชุดหนึ่ง\จนกระทั่งสิ้นสุดก็ไม่มีใครถอนหายใจ\มีเพียงชะตากรรมที่ยังตกตะลึงไม่ยอมเชื่อ\แท้จริงแล้วความเศร้าได้ตายไปนานแล้ว\ลมพัดกระชับผ้าม่านของเธอ\ร่างกายที่สมบูรณ์แบบเพียงใด\มือสัมผัสด้านหน้าที่ปั๊มทอง\ความเจ็บปวดแทรกไปทั่วช่วงเวลาสั้นๆ\ในหลอดเลือดใครกำลังร้องเพลง\เสียงหนึ่งดังทะลุหัวใจ\หลังจากชนเปิดอุปสรรคแล้ว\เหลือเพียงบาปดั้งเดิมหรือไม่\ทางเดินหายใจเริ่มหดตัว\การขาดอากาศไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้\เพื่อหนีจากโลกนี้\แม้ต่ำต้อยก็ต้องแสดง\สีเทาขาวปกคลุมพื้น\เหมือนน้ำย่อยอาเจียน\กัดกร่อนรอยน้ำตา\หล่อหลอมทุกสิ่งของเธอ\นิ้วมือทั้งหมดของเธอเติบโตเข้าสู่ข้างใน\จนฝ่ามือชุ่มชื้นเต็มไปด้วยเลือดสด\ก็ไม่มีใครบอกโครงกระดูกว่าจะอย่าให้เสียงดัง\ฉีกกัด เลีย เคี้ยว กลืน\ดังนั้นดูเถอะ นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนอกจากละครชุดหนึ่ง\จนกระทั่งสิ้นสุดก็ไม่มีใครถอนหายใจ\มีเพียงชะตากรรมที่ยังตกตะลึงไม่ยอมเชื่อ\แท้จริงแล้วความเศร้าได้ตายไปนานแล้ว\ลอกผิวสีเทาออก\เผยเนื้อและเลือดสีดำ\แนบปากไปดูด\รสชาติเยี่ยมมาก\พึมพำคำพูดของเขา\น้ำลายแขวนอยู่ในหลอดอาหาร\กดแน่นที่หน้าอก\หัวใจ อย่าใจร้ายนะ\เหงือกผุก่อนเป็นอันดับแรก\กลิ่นสนิมเต็มปาก\ปลายลิ้นหดตัวไปที่คอ\สูญเสียอารมณ์ทั้งหมด\สีเทาขาวปกคลุมพื้น\เหมือนน้ำย่อยอาเจียน\กัดกร่อนรอยน้ำตา\หล่อหลอมทุกสิ่งของเธอ\ลูกตาของเธอทั้งหมดเติบโตเข้าสู่ข้างใน\จนเบ้าตาชุ่มชื้นเต็มไปด้วยเลือดสด\ก็ไม่มีใครบอกหลอดเลือดว่าจะอย่าให้เสียงดัง\ฉีกกัด เลีย เคี้ยว กลืน\ดังนั้นจึงสามารถเห็นการเชื่อมต่อของเส้นประสาท\เข้าใจว่าทำไมตนเองเคยโดดเดี่ยวเช่นนี้\มีเพียงชะตากรรมที่ยังตกตะลึงไม่ยอมเชื่อ\แท้จริงแล้วการไถ่บาปได้คลายพันธนาการไปแล้ว\เท้าของเธอทั้งหมดเติบโตเข้าสู่ข้างใน\สะโพกของเธอทั้งหมดเติบโตเข้าสู่ข้างใน\ไหล่ของเธอทั้งหมดเติบโตเข้าสู่ข้างใน\หัวใจของเธอทั้งหมดเติบโตเข้าสู่ข้างใน\ผมของเธอทั้งหมดเติบโตเข้าสู่ข้างใน\จนเส้นผมชุ่มชื้นเต็มไปด้วยสมอง\เพียงเท่านี้เธอจึงไม่สับสนอีกต่อไป\การตัดสินใจแต่ละครั้งไม่ไร้สาระ\ดังนั้นดูเถอะ นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนอกจากละครชุดหนึ่ง\จนกระทั่งสิ้นสุดก็ไม่มีใครถอนหายใจ\มีเพียงชะตากรรมที่ยังตกตะลึงไม่ยอมเชื่อ\แท้จริงแล้วความเศร้าได้ตายไปนานแล้ว