จริง ๆ แล้ว ช่วงที่ไม่เคยเจอโลกภายนอกสำหรับฉันไม่ใช่เรื่องเข้าใจหรือไม่เข้าใจ แต่เป็นเรื่องเต็มใจหรือไม่เต็มใจ
โตมา 19 ปี ก็สมควรมีความรับผิดชอบ ตามคำพูดของคนที่เคยผ่านมาก่อน: ควรทิ้งความคิดบริสุทธิ์ออกจากหัว, ขัดเกลานิสัยเด็ก ๆ, และเก็บเอาหัวใจที่ชอบเล่นสนุกกลับมา
ไม่เช่นนั้น พูดออกมาก็ไม่อาจรับมือได้: ไม่เปลี่ยนแปลง ก็ยังเป็นดอกไม้ในเรือนกระจก จะอยู่ได้แม้ไม่มีพ่อแม่ไหม? แต่คนเราก็ต้องมีวันใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
แล้วทำไมไม่เปลี่ยนล่ะ?
งงอยู่หลายวัน ฉันก็ยังหาคำตอบ
ตอนม.6 ฉันเคยไล่ตามผู้หญิงคนหนึ่ง สวยจนทำให้ใจสั่นคลอน เหมือนตัวละครในหนังสือเรื่องราวที่ชอบดู งดงามและแตกต่าง
แต่ประสบการณ์มากมายพิสูจน์แล้วว่า ถ้าคิดดี ๆ แบบนี้ ฉันก็จะแพ้อย่างสิ้นเชิง
ผู้หญิงคนนั้นหลังจากนั้นพูดว่า: ‘คุณเป็นเด็กผู้ชายที่อยู่ในตัวอักษร'
ฉันตอบว่า ฉันรู้ เธอสืบถามต่อ: ‘แล้วทำไมคุณไม่เปลี่ยน เป็นเพราะไม่เข้าใจ หรือไม่เต็มใจ?'
หลังจากนั้นฉันก็รู้กาลเทศะ เธอไม่ได้พูดตรง ๆ ถ้าฉันยังดื้อรั้น นั่นก็เป็นการทำร้ายตัวเอง
ชีวิตไม่ใช่นิทาน เด็กผู้หญิงต่างก็มีประสบการณ์ อย่างฉันที่ไม่เคยมีความรักครั้งแรก ทำอะไรก็เป็นเรื่องตลกเปล่า
ไม่มีอะไรมากไปกว่าการตำหนิ คนเราก็เป็นแบบนี้ ยิ่งผ่านประสบการณ์มาก ยิ่งไม่มีแรงผลักดัน กลัวก็เพราะไม่เคยมีประสบการณ์
แรงกระแทกมากมายกลับทำให้ฉันยอมรับทุกสิ่งโดยง่าย แน่นอนว่า ไม่ได้เป็นเพราะเรื่องการคบหาเพียงอย่างเดียว
เจ็บแล้วต้องจำ
ค่อย ๆ เข้าใจว่าคนที่รักตัวอักษร รักความบริสุทธิ์ รักความจริงใจ ย่อมเปราะบาง ต้องเผชิญความเหงาที่เข้าใจยาก และต้องระมัดระวังถึงจะซ่อนตัวเองได้อย่างชาญฉลาด และเมื่อเวลาผ่านไป มักจะกลายเป็นคนแปลกในฝูงชน
ง่าย ๆ และใจดีจริง ๆ ก็ไม่ผิด มีคนอาจหัวเราะคนเก็บตัวโง่เขลา แต่คิดดู แม้แต่นั่นก็เป็นการล้อเล่นตัวเองหลังจากเจ็บปวดจากประสบการณ์
ทุกคนโตขึ้นตามเวลา ทุกคนซ่อนความเหงาไว้ บางคนโตเร็ว บางคนโตช้า ไม่มีใครโง่
เราทุกคนต้องการไถ่ถอนจิตใจของตัวเอง นี่คือการดิ้นรนที่เกิดมากับเรา นี่คือชีวิตของเรา
ตามกำหนดเวลาเติบโต
ตอบกลับ (15)
ไม่อยากเติบโต โตขึ้นมาจะเสียหลายสิ่งหลายอย่าง เช่น ซองแดง ความบริสุทธิ์ ระยะห่างระหว่างความเป็นจริงและความฝันช่างโหดร้ายเกินไป
ดันโพสต์นี้………… ★▄█〓สมบูรณ์แบบ〓█▄★\ ◢▅▅ครอบครัวสมบูรณ์แบบ▅▅◣\▄█ครอบครัวสมบูรณ์แบบดันโพสต์ให้คุณ█▄\◥รูปภาพสำหรับดันโพสต์โดยครอบครัวสมบูรณ์แบบ◤
จากการตรวจสอบแล้ว สินค้านี้น่าจะไม่ใช่ของลอกเลียน ดูเหมือนว่าสินค้านี้มีความรู้บ้างและได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ฮ่าฮ่าฮ่า...
ลายมือเหมือนดาบ, ความงามของวรรณกรรมนั้นต้องซ่อนอยู่. ภายนอกไม่จำเป็นต้องละเอียดอ่อน, การพูดไม่จำเป็นต้องงดงาม. แต่ดาบนั้น, อยู่ตลอด, ซ่อนอยู่ตลอด... แต่ถ้าต้องการใช้ก็สามารถเผยความคมในทันที... คนหยาบคาย, คือจุดเริ่มต้นของการมีพรสวรรค์. การเล่นคำในความธรรมดา, คือที่สุดของรัฐสุดท้าย!
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —